-A jak wyglądał?- zapytała
-Taki niebieski. Jest średniej wielkości.
-Ok- Odbiegła w drugą stronę i zaczęła węszyć.
Spojrzałem się na nią i uśmiechnąłem się. Wróciłem do poszukiwań. Nagle usłyszałem jej głos.
-Hej, mam coś- podbiegła do mnie.
-Pokaż to!
-No to choć!
Podszedłem do niej. Rzeczywiście był to ten breloczek. Wziąłem go w zęby.
-Dzięki- powiedziałem i odbiegłem. Breloczek nie był mój, a jakieś suni. Zacząłem jej szukać. Po kilku minutach odnalazłem ją. Podarowałem jej breloczek, a ona mi podziękowała. Szedłem truchtem w stronę zapoznanej suczki która pomogła mi szukać owego breloczka. Uśmiechnęła się.
-Czemu dałeś tamtej suczce ten breloczek?- zdziwiła się- przecież jest twój!
- Nie był mój. Był jej. Ona poprosiła mnie o pomoc, sama sobie nie radziła.
Saba?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W komentarzach proszę nie zamieszczać kłamstw, przekleństw i niedotyczących sfory informacji. Jeśli nie należysz do bloga podpisz się "Nienależący do sfory", a jeśli należysz "~~Sibi*" lub "/Sibi*".
*Oczywiście imię swojego psa