Od Nairy do dokończenia

Wstałam wcześnie. Wyszłam z posłania i poszłam do kuchni. Miska jak zwykle pusta.
>>Cudownie!<< - pomyślałam. Podeszłam do drzwi pokoju Meg. Zaczęłam drapać w nie pazurami. Chwilę później moja właścicielka otworzyła. Była już ubrana, uczesana. Minęła mnie i pobiegła do kuchni zrobić śniadanie. Najpierw jednak nasypała mi karmy.
Potruchtałam do miski i zjadłam swoją porcję. Teraz pozostało tylko czekać na Meg. Nie trwało to długo. Gdy skończyła, założyła kurtkę, buty i wyjęła smycz. Zapięła mi ją. Weszłyśmy na klatkę schodową. Tam jak co dzień rano moja właścicielka otrzymała skargę, że niby ja weszłam do domu sąsiada i pogryzłam mu buty. Meg skrzywiła się, wyszłyśmy przed blok. Mimo wczesnej godziny było tu pełno ludzi. Skręciłyśmy w prawo i ruszyłyśmy do parku. Na miejscu właścicielka pozwoliła mi podejść do fontanny. Oczywiście na smyczy. Gdy jednak zobaczyła, że w naszą stronę zmierza kilka psów natychmiast mnie stamtąd zabrała. Usiadła na ławce. Ja obok. Meg wyjęła gazetę i zaczęła ją czytać. Nagle spojrzała na mnie i zrobiła surową minę.
- Pies zagryzł dziecko! - pokazała mi gazetę. - Muszę uważać żebyś ty kogoś nie pogryzła... - przystawiła gazetę sobie pod nos i zaczęła coś mamrotać.
Położyłam się. Wtedy zauważyłam na smyczy coś dziwnego. Pękała, moja część wisiała teraz na kilku nitkach. Złapałam za to miejsce zębami i przegryzłam nitki. Szybko wstałam i zaczęłam biec. Byle gdzie! Meg oczywiście za mną. Ludzie dookoła zaczęli się śmiać. Dobiegłam do bramy. Szczeknęłam do swojej właścicielki i wyszłam. Szłam ulicą. Ludzie patrzyli na mnie. Uśmiechnęłam się. Nagle poczułam zapach... jedzenia! Weszłam w wąską uliczkę. Tu znajdowało się zaplecze restauracji. Znaczy to, że wszystko czego ludzie nie zjedli jest tu! >>Jeśli mam byś teraz bezdomnym psem to chyba muszę coś jeść, nie?>> Wsadziłam łeb do kosza. Nie było to najgorsze jedzenia, ale najsmaczniejsze też nie. Nagle usłyszałam szczekanie. Wyjęłam głowę z kosza.
- Hej, to nasze!
Podbiegła do mnie banda psów. Było ich pięć ale wszystkie były znacznie mniejsze ode mnie. Prychnęłam.
- A co takie małe pieski mogą mi zrobić?
Psy nie odpowiedziały. Za to jeden z nich skoczył mi na tylną łapę. Machnęłam nią i piesek spadł. Dodatkowo uderzył o ścianę.
- Ktoś jeszcze? - warknęłam.
- Tak - nieoczekiwanie przyszedł przywódca z resztą bandy. Tą silniejszą częścią.
- Dawaj! Sam na sam! - krzyknęłam i pokazałam kły.
- Dziewczyn nie biję - odwrócił się.
- Tak? - zapytałam drwiąco. - Cienias...
Pies spojrzał na mnie.
- Coś ty powiedziała?
- Cienias - powtórzyłam.
Przywódca dał znać reszcie żeby się cofnęła. Gdy był gotowy zaczął biec w moją stronę. Skręciłam i skoczyłam psu na bok. Ugryzłam go. Jęknął. Szybko zmieniłam pozycję i teraz siedziałam mu na grzbiecie. Pies przewrócił się by mnie przygnieść. Udało mu się. Gdy mnie zgniatał wykorzystałam okazję i ugryzłam go w szyję. Natychmiast się podniósł. Skoczyłam na niego i kolejny raz ugryzłam w szyję. Tym razem celniej. Krew trysnęła i przywódca padł na ziemię martwy. Zeszłam z niego. Reszta bandy uciekła. Uśmiechnęłam się.
- Tchórze! - krzyknęła.
Odwróciłam się by wyjść z uliczki. Stał tam pies z otwartym pyszczkiem. Zapewne widział cała akcję.

Psie? Dokończy ktoś?