Od Axel'a CD. Alpen

- Um..no wiesz.. - przełknąłem ślinę. - Placki?
Alpen zaczęła się śmiać. Głupio mi było się przyznać że w pysku nigdy jeszcze nie miałem packa!
- Tak, bardzo je lubię. - wymusiłem uśmiech.
- Nigdy ich nie jadłeś, prawda? - zachichotała.
Przytaknąłem i spuściłem wzrok.
- To se teraz szczeniaki pomyślą, ojciec anty-plackowiec. - zakpiłem.

Alpen?

Od Syriusza CD. Ritta

- Bo widzisz Rex...Ja i Ritta nie.... nie jesteśmy twoimi rodzicami.
- A co z nimi?- zapytał szczeniak płacząc.
- My ich nie znamy - powiedziała Ritta.
Szczeniak zaczął płakać. Staraliśmy się go uspokoić.

*Następnego dnia*

Poszliśmy z Rexem do parku.
- Witajcie! - krzyknęły szczeniaki Luny i Huragana.
Maluchy zaczęły biegać, a my poszliśmy do reszty.

Ritta?

Od Huragana CD. Alpen

- U Luny - powiedziałem .
- To chodźmy.
Wstaliśmy i poszliśmy do domu Luny. Szczeniaki bawiły się w najlepsze. Gdy weszliśmy podbiegły do drzwi i krzyczały:
- Tata!
- No już, przecież widzimy się na co dzień - mówiłem każdemu z osobna.
Luna do nas wstała i przywitała się z Alpen.
- Dzieciaki, to są szczeniaki Alpen - powiedziałem.

Alpen?

Od Saby CD. Karmel

- Jasne! Chodźmy! - powiedziałam i ruszyłam w drogę
Pokazałam Karmelowi: Alpen, Lunę, Huragana oraz wiele innych psów. Był bardzo zadowolony, ale cały czas się na mnie patrzył, tak jakoś dziwnie. Na końcu naszej wędrówki poszliśmy do parku. Tam siedzieliśmy sobie nad stawem.
- Podoba ci się tu? - zapytałam.
- Oczywiście! Jest świetnie!

Karmel?

Od Alpen CD. Huragan

- Wyszłam bo szczeniaki chciały. Z resztą miałam nadzieję, że kogoś spotkam.. teraz... rzadko widuję psy w sforze.
- Tak.. dziwny okres - przyznał.
- A jak tam twoje szczeniaki? Co u Luny?
- Dawno jej nie widziałem.. ale u szczeniaków wszystko wspaniale. Tak myślę.
Oboje chyba czuliśmy się dziwne. Zawsze lubiłam Huragana. W ogóle chyba lepsze kontakty utrzymywałam z psami, niż z suczkami. Moimi najbliższymi przyjaciółmi byli Rose, Nashee, Axel i właśnie Huragan, w sumie z Laykiem też utrzymywałam przyjazne kontakty.
- To.. co robimy? Może przyprowadzisz szczeniaki? U kogo są?

Huragan?

Od Karmela do Saby

Rano wstałem i praktycznie jak zwykle wyszedłem na dwór. Pobiegłem do parku i zacząłem krążyć po ścieżkach. Chciałem, albo miałem zamiar przejść je wszystkie. Niestety przeszkodziła mi jakaś suszka. Była ona czarna, z białą plamką na piersi. Miała piękne oczy. Wyglądała na wesołą.
- Hej, jestem Karmel. A ty? - zacząłem rozmowę.
- Nazywam się Saba . Jesteś nowy?
- Tak. A ty?
- Uuuuu, ja tu jestem dość długo.
- Aha. Pokażesz mi tutejsze psy?

Saba?

Od Huragan do Alpen

Siedziałem w parku przy fontannie. Patrzyłem się w swoje odbicie. W pewnej chwili usłyszałem ciche:
- Hej.
- Hej - odpowiedziałem.
Przekręciłem głowę i zobaczyłem, że obok mnie siedzi Alpen z dwoma szczeniaczkami.
- Słodkie - powiedziałem.
- Tak, to prawda.
- Co cię tu sprowadza? - zapytałem po chwili.

Alpen?

Od Alpen CD. Nashee

My tym czasem zastanawiałyśmy się co zrobić, z biednym porwanym Nashee.
- Rose? Zauważyłaś coś? Może coś charakterystycznego na tym wozie?
Widać, że suczka była zła i smutna jednocześnie.
- NIE! To ty jesteś Alfą, musisz wiedzieć co zrobić! - krzyknęła. - Przepraszam, po prostu mi źle - dodała.
- W porządku... rozumiem cię.
W sumie sama miałam lekkie wyrzuty sumienia. Nie spotkałam się nigdy z aż tak poważną sytuacją.
- A może... byśmy go sprowokowały.
- No.. nwm, a jeśli nas też złapią - Rose widocznie była zakłopotana. - Mogą mnie poznać i przewieść do innej siedziby.
- Ale jeśli kilka psów ze sfory by się do tego przyczyniło?
Bałam się ryzykować. Wiedziałam, że może się udać, ale mogą nas porwać wszystkich. Czekaliśmy. Podjechał samochód hycli. Widocznie nie próbowali nas złapać. Jeden z nich wysiadł, otworzył klapę  "bagażnika" i wysiadł, nie domykając jej do końca. Wiedziałam co muszę zrobić. Gdy przekroczył próg sklepu, wskoczyłam do środka. Rose chyba też chciała, ale nie zdążyła. Dla jej bezpieczeństwa zamknęłam klapę. Podeszła do szyby.
- Uciekaj - wyszeptałam pokazując łapą. - Jeszcze cię zobaczą.
Rose schowała się za żywopłot. Chyba trochę jej ulżyło, miała nadzieję, że uratuje Nashee. Auto ruszyło. Trochę się trzęsło i podskakiwało co jakiś czas na drogowych policjantach.

***

Droga nie była długa. Po 10 minutach samochód się zatrzymał. Wyjęli klatki z psami, na które wcześniej nie zwróciłam uwagi. Właściwie.. była tam tylko jedna suczka, ani śladu Nashee. Wybiegłam z auta. Jak to możliwe, że mnie nie zauważyli? Wszyscy pokierowali się w kierunku drzwi. Nie chciałam wzbudzić podejrzeń. Była mała klapka dla psów, ale byłam za duża. Wskoczyłam na pudło, ustawione przy wejściu. Było tam pełno klatek. Dużo psów i.. Nashee! Widziałam go! Ludzie weszli do kolejnego pomieszczenia. Nashee pokazał łapą, że teren jest czysty. 

Nashee?

Od Nashee CD. Rose

Po chwili znalazłem się w wozie. Byłem związany, bo jak to ludzie powiedzieli, abym nie sprawiał kłopotów. Nie cierpię hycli. Są tacy... nadęci i myślą, że wszystko im wolno bo co? Bo są ludźmi, a my psami? Wolne żarty! Przez kilka minut próbowałem się uwolnić, jednak bez skutku. Chwilę potem wóz zatrzymał się, a ludzie wybiegli z niego jak... "psy!". Jak się okazało zabrali kolejnego psa a właściwie suczkę o maści szarej z białym. Suczka chwilę warczała, a później przestała jednak nie wyglądała na zbyt przejętą. W końcu odwróciła się w moją stronę i zdziwiła się:
- O! Widać, że kogoś jeszcze złapali. Nigdy nie widywałam tutaj psów o tej porze.
- Eee.. co?
- To... ach... nie ważne - pokręciła głową. - Mniejsza z tym. To jak się nazywasz?
- Nashee a ty?
- Alanora.
- Miło mi,
- Jesteś silny. To dlaczego dałeś się tym łamagom?
- A ty?
- Ech to mój codzienny przewóz do rodziny. Ja mam ludzką rodzinę jednak moja prawdziwa psia rodzina została zabrana do schroniska i tak teraz jeżdżę do nich - zaśmiała się. - A ty? Co tu robisz? Powinieneś teraz siedzieć przy kominku z rodzinką i swoją sunią.
- A jak mam to niby zrobić, jeżeli mnie zabrano? I tak na marginesie... ja nie mam ludzkiej rodziny tak jak inne psy. Straciłem ją i koniec. A w ogóle, co ty się tak dopytujesz?
- A kto powiedział, że masz mi w jakiś sposób odpowiadać?
Już nie miałem sił aby się kłócić z tą suczką, dlatego położyłem głowę na związanych linach i zasnąłem

Rose? Alpen?

Karmel zostaje zaadoptowany!

Imię: Karmel

Płeć: Pies

Wiek: 3 lata

Rasa: Owczarek australijski.

Maść: Brązowa-biała

Rodzina:

• Mama: Semia
• Tata: Ren
• Siostra: Mika

Partner/partnerka: W kimś zakochany

Opanowane komendy: Siad, waruj, daj łapę.

Umiejętność szczególna: Karmel ma bardzo dobry węch.

Stanowisko: Strażnik

Predyspozycja: Myślistwo

Charakter: Karmel jest bardzo sympatyczny i otwarty na nowe znajomości. Mimo wszystko nie jest naiwny. Opanowany, nie wdaje się w kłótnie i bójki. Bywa romantyczny. Odważny.

Wygląd:

• wysokość: 60 cm

• waga: 30 kg

Karmel ma dość długą, lśniącą sierść. Jego oczy mają orzechową barwę.

Historia: Karmel urodził się w niewielkiej wiosce w Anglii. On i jego siostra zostali sprzedani w wieku 3 miesięcy. Karmel trafił do kobiety o imieniu Angelina. Jego pani mieszkała w Londynie, więc on też tam trafił. Po jakimś czasie przeprowadzili się do innej dzielnicy i tak Karmel odkrył sforę.

Data urodzin: 12.02

Szybkość: 18 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 19 Wytrzymałość: 18 Węch: 24
Przedmioty: -
Canem: -

Od Alpen CD. Axel

Czułam się wspaniale. Wreszcie cała, szczęśliwa rodzinka. Zaraz miał być tu Jon. On też musiał wiedzieć o szczeniakach. Rin mrugnęła oczkami. Szczeniaki już samodzielnie widziały.
- Widzisz jakie masz szczęście? - powiedziałam całując Axela.
- Tak... całą kochająca rodzinka ♥
Miałam wrażenie, że szczeniaki się uśmiechnęły.
- Patrz... są zupełnie inne, ale każde z nich wyjątkowe.
Bueno kichnął.
- Widzisz... - szepnął Axel. - Nawet słodko kichają.
Nie miałam pomysłu na dalszą część rozmowy.
- A więc, muszę coś ważnego o tobie wiedzieć, skoro mamy szczeniaki.
- Słucham...
- Lubisz placki? - zapytałam i roześmiałam się.

Axel?

Od Saby do Layko

Dziś był bardzo ważny dzień w moim psim życiu. Zdecydowałam się na coś z różnych powodów. Rano poszłam do parku. Szłam przez piaskowe uliczki wypatrując jednego z psów. W końcu znalazłam.
- Hej - powiedziałam wskakując na ławkę.
- Hej - odpowiedział Layko.
- Słuchaj muszę ci coś powiedzieć...
- Co?
- Nie sądziłam, że to kiedyś powiem, ale raz się żyje.
- Możesz przejść do konkretów?

- Layko, podobasz mi się, bardzo.. i to od dawna!

Layko?

Od Rose CD. Nashee

W sumie nie bałam się bardzo. Przy mnie był Nashee i wiedziałam, że mogę na niego liczyć. Minęła szybka chwila, zanim się obejrzeliśmy para hycli biegła w naszym kierunku. Było ich w sumie z pięciu, plus jeszcze 1 wóz. Wyglądali, jakby bali się dwójki psów. Trójka rzuciła się na Nashee, mnie próbował złapać jeden, pewnie przez to, że nie jestem za duża. Nie udało mu się. Nashee krzyknął tylko "Uciekaj Rose, a potem jeszcze raz próbował się wyszarpnąć". Wyraz mojej twarzy gwałtownie się zmienił. Jeden z hycli z auta wychylił głowę za szybę. "Idioto! Z kundlem nie dałeś rady!?" - krzyknął. Tamten widocznie chciał się poprawić i znowu zaczął mnie gonić. Wbiegłam do parku. Zobaczyłem Alpen. 

- Hy... hy... hycel - powiedziałam przestraszona. 

"Jest ich więcej" - krzyknął nagle do mężczyzn w wozie. Tamci wyraźnie się zrazili. 

Ostatni mężczyzna zawrócił i wskoczył do wozu. Nie mogłam wydobyć z siebie słowa. 

- O.. oni... odje.. odjechali... i..... po..porwali... Na.... - nie dokończyłam.

- Nashee? 

- Tak. 

- W takim razie, mamy jeszcze jeden problem... Nashee do odnalezienia. 

- Tak... potaknęłam.

Nashee? Alpen? Któreś z was dokończy?

Od Alpen CD. Ritta

- W w sumie - zaczęłam. - Macie już jednego szczeniaka.
- Właśnie w tym rzecz... - Ritta wyglądała na zmartwioną. - Musimy mu jakoś powiedzieć, tylko jak..
- Traktuje was jak rodziców, wy traktujecie go, jak swojego szczeniaka. Jest jeszcze mały, zrozumie.
- I tak, nie wiemy jak zacząć temat.
- Coś w style "Wiesz, że kochamy Cię najbardziej", ale tym martwcie się później. Mam wrażenie, że od czasu urodzenia szczeniaków między mną, a Axelem jest coraz gorzej.
- Jeśli już rozmawiamy o miłości, jutro walentynki.
- Tak.. - uśmiechnęłam się.
Nagle parkową ścieżką przeszedł jakby tłum psów. Rozpoznałam Axela, Rose, Syriusza, Dracona i chyba Pejkę. Nie wiedziałam co się dzieje.
- Schowaj się! - krzyknęłam ostrożnie, po czym znów skoczyłam w krzaki.

Ritta? A może któryś z wędrowców zechce nam powiedzieć co robił?

Od Ritty CD. Alpen

Wyszłam zza krzaka, a suczka odskoczyła.
- STÓJ ! - krzyknęła Alpen.
- Spokojnie, to ja - powiedziałam.
- Ale mnie przestraszyłaś ! - Alpen uspokoiła się już.
- Wyglądasz jakbyś się zamartwiała... Coś się stało ? - spytałam troskliwie.
- Właściwie, nic ważnego.
- Przestań, przecież widzę!
- No dobrze.. Chodzi o to, że dużo psów odchodzi... Niedługo sfora nie będzie istnieć ! - Alpen powiedziała zmartwiona.
-Też to zauważyłam, ale pomyśl, mamy coraz więcej par! Ja i Syriusz Rose i Nashee, ty i Axel! No i wiesz... nie wiem jak Rose i Nashee, ale ja z Syriuszem na poważnie myślimy o szczeniakach.

Dokończysz Alpen?

Od Ritty CD. Syriusza

- Rex? Jest fajne! Szczególnie, że z naszej sfory ostatnio jeden odszedł - powiedziałam.
- No to mamy małego Rex'a! - Syriusz powiedział patrząc na szczeniaka.

***

Szczeniak po kilku miesiącach był już normalnej wagi i był jak normalny szczeniak ! Wybrałam się na spacer z Syriuszem i Rex-em do parku, bawił się z szczeniakami Luny i Huragana. Nagle gdy my rozmawialiśmy z innymi psami rozmowę przerwał nam:
- Mamo idziemy do domu ? - zapytał już zmęczony.
Pożegnaliśmy się z psami i wróciliśmy do domu. Rex poszedł spać.
- Myślisz, że to już czas aby mu powiedzieć ? - cicho powiedziałam do Syriusza, zerkając czy na pewno Rex śpi.
- Ale co ? - zapytał mój partner.
- Ehhh.... To, że jest z ulicy, nie znamy jego rodziców, nie wiem jak ten temat zacząć ! - powiedziałam nieco za głośno i Rex się obudził.
- Mamo, o co chodzi ?- spytał.

Syriusz dokończysz ? ...

Pościk "Spam"

Widzę, że dużo osób reklamuje swoje blogi w komentarzach lub na czatach. Dużo z tym problemów, więc powstał ten post. Tutaj możecie dawać linki do polecanych/ swoich blogów, oczywiście nie za dużo, nie dawajcie pierwszego lepszego. Ja chciałabym polecić: Watahę Wild Eyes, którą założyłam razem z dawnym Rexellisem. Polecam też bloga "Life between clouds" prowadzonym przez Rexellisa i Olę Iwaszko, która często udziela się w komentarzach jako "~~Tęcza".
Pozdrawiam,
Alfa Alpen

Od Alpen do dokończenia

W sforze było coraz mniej psów. Właściwie myślałam, że populacja psów spada... chociaż? Czy to możliwe? Nie... PSY SĄ THE BEST! Axel.. Axel... myślałam o naszych szczeniakach, w sumie dawno nie widziały ojca, tydzień? Może trochę mniej. W sumie w sforze jest już dużo par: my, Rose i Nashee... Syriusz i Ritta... ktoś jeszcze? No prawie Layko i Saba... ale... już sama nie wiem. Usłyszałam jakiegoś psa. Chociaż nie wiem co to było. Po prostu ogon wystawał zza krzaka. Powiększona wiewiórka? W sumie czemu nie...

Ktoś dokończy? Ta... głupie :)

Od Syriusza CD. Ritta

- Hmm...Rafael?
- Nieeee.
- Raven?
- Zbyt dziewczęce.
- No to...nwm...Rex? Coś innego?

Ritta? Wybacz, że takie krótkie... Masz jakiś pomysł?

Linde odchodzi!

Przykro nam, ale Linde nie będzie już w naszej sforze.