Od Huragana do Queen

Chodziłem sobie z Luną i szczeniakami po parku. Strong jak zawsze rozrabiał, a tym razem przyszło mu do głowy żeby zaczepiać inne psy. Luna była już zmęczona, ponieważ cały czas musiała pilnować, aby Strong nie zrobił czegoś głupiego. Tego dnia poszliśmy na piknik. Luna przysiadła na kocyku, a ja ze szczeniakami poszliśmy na spacer. Strong zaraz pobiegł gdzieś w głąb parku. Po chwili przyszła jakaś suczka.

- Witam, czy to może pański szczeniak?- zapytała

- Tak - odparłem, a po chwili dodałem. - Co się stało?

Queen?

Od Dracon'a do Pejki

Niedawno tu zamieszkałem i pomyślałem, że dobrze by było poznać inne psy ze sfory. Przechodząc przez park widziałem tylko duże psy. Spotkałem też Alfę, która bardzo miło mnie powitała. Nie byłem jednak zadowolony, ponieważ wszystkie psy są duże. Usiadłem na ławce obok. Nagle mała piłka, która nie nadawała się dla całej sfory (a przynajmniej tak mi się wydawało) walnęła prosto w moją głowę.
- Przepraszam... - zaczęła suczka mojej rasy, która przybiegła po piłkę.
- Nic się nie stało.
- Jestem Pejka, a ty?
- Dracon, ale możesz mi mówić Draco.
Suczka była cudowną pinczerką w kolorze brązowym, z pięknymi, połyskującymi oczami.
- Też jesteś w Biegnących Łapkach? - zapytałem.
- Tak, a ty?
- Ja też.

Pejka?

Od Saby CD. Layko

- Czemu nie? - uśmiechnęłam się. - A u kogo ma być?
- Nie wiem... może pójdziemy nad most Tower Bridge?
- Jasne! Kocham ten most! - odpowiedziałam.

Layko?

Od Layko CD. Saby

Rozejrzałem się.
- Przed siebie - powiedziałem i ruszyłem na przód. Saba powoli szła za mną. Zaczął padać lekki śnieg. Ulepiłem śnieżkę i rzuciłem nią w Sabę.
- Ej! - zawołała zdezorientowana. Uśmiechnąłem się i zaraz też dostałem śniegiem.
- Idziesz gdzieś na sylwestra? - zaśmiałem się.
- A co?
- Wiesz... może spędzili byśmy go razem - powiedziałem cicho zwalniając kroku.

Saba? xD 

Nowy banner dla strony

Został stworzony do sfory nowy banner. Zrobił go gracz Shi_no_Tenshi. Polecam jego grafikę. Proszę o wklejenie banneru na prezentacje. 

Kod HTML: <a href="www.biegnace-lapki.blogspot.com"><img src="http://fc07.deviantart.net/fs71/f/2014/364/c/3/biegnacelapki_by_tenszi-d8btqfs.gif"></a>

Wygląd bannera:

Od Alpen CD. Nashee

 - A ty Nashee? Nie chciałbyś mieć szczeniaków.
Potem przez dłuższy czas zastanawiałam się czy moje pytanie było odpowiednie. Może powiedziałam coś nie tak.
 - Ja... - zaczął jąkać się Nashee. - Tak,... ale.. znaczy.
 - Powiedziałam coś nie tak? Jeśli nie chcesz, nie mów.
 - Nie.. tylko.. ja nawet nie mam partnerki.
 - To akurat nie najważniejsza rzecz... w sforze jest tyle suczek, najważniejsze są chęci.
 - No.. nwm.. może.
 - A tak właściwie.. masz jakąś suczkę na oku?
 - ... - Nashee zawstydził się i zarumienił.
 - Rozumiem.... opowiadaj.. mi możesz się wygadać! - rzekłam.

Nashee?

Od Nashee CD. Alpen

- Co? Axel! - Alpen rzuciła się na Axel'a całując go. Przygniotła go do ziemi.
- Czyli, że będziemy... rodzicami? - zapytał Axel.
- Yhym - Alpen pokiwała głową.
Ja tylko uśmiechnąłem się i powiedziałem:
- Gdzieś tyś był? Wiesz jak Alpen się o ciebie martwiła...
- No właśnie - obłożyła go śniegiem - Gdzieś ty był?!
- Ech wylądowałem w schronisku.
- Że co? - Krzyknęła Alpen
Axel zaczął powoli wstawać/
- Że to, że mnie złapali hycle i wpakowali do schroniska.
- A jak to się stało? - zniknął mi uśmiech z pyska.
- A więc tak... chodziłem jak zawsze o poranku po parku. Przysiadłem na ławce. Patrzyłem na inne psy bawiące się i ludzi bawiących się z nimi gdy nale podeszła do mnie mała grupka dzieci. Pomyślałem, że chcą się pobawić dlatego też zszedłem z ławki jednak oni... zaczęli mnie bić, kopać i szarpać. Uciekli dopiero wtedy kiedy odpędził ich jakiś nieznajomy pies. Podziękowałem mu jednak nie mógł być przy mnie zbyt długo. Wtedy zostałem sam. Poszedłem na chwilę do miasta po coś do jedzenia gdy nagle...
- Usłyszałeś syreny ich aut?
- Tak, a ty skąd wiesz?
- Bo wtedy też tam byłem, to znaczy nie widziałem cię, jednak widziałem jak zabierają psy z ulicy. Wtedy uciekłem. Nie wiedziałem, że ty też się tam znajdziesz.
- No tak, ale było i minęło. Nie ma się czym przejmować.
- Jak to nie ma się czym przejmować?! - powiedziała zirytowana Alpen - Trzeba powiadomić wszystkie psy ze sfory, aby uważały!
- Axel, Alpen ma rację
- O...ok.
- Skarbie idź odpocząć do domu.
- Dobrze - pocałowali się. Axel odszedł, a Alpen powiedziała:
- ...

Alpen?

Od Nashee CD. Rose

- Aham... - położyłem jedno ucho po sobie.
- No co?
- Nic - pokręciłem głową.
- Przepraszam jeżeli cię uraziłam - odsunęła się ode mnie.
- Nie, to znaczy... możesz mnie tak nazywać... to, nawet miłe.
- Czyli podoba Ci się? - spojrzała się na mnie ożywiona.
- No... - spojrzałem na nią. Miała maślane oczy - Tak, tak podoba - pokiwałem głową.
W ten suczka rzuciła się na mnie i upadliśmy na ziemię
- Oj... p...przepraszam - zaczęła ze mnie schodzić.
- Ależ nic się nie stało.
Widać było, że czuła się zawstydzona. Ja zaśmiałem się i obłożyłem ją śniegiem. Ta zaczęła skakać i też zrobiła ze mnie "śnieżnego bałwana". Nagle zmieniło się to w berka. Skończyliśmy leżąc w śniegu i obserwując chmury.

Rose?

Profil Achi

Imię: Achi (Achito)
Płeć: pies
Wiek: 1,5 roku
Rasa: Akita Inu
Maść: biała
Rodzina: Porzucili go.
Partnerka: Jeszcze nie jest gotowy na miłość.
Opanowane komendy: Aportuj.
Umiejętność szczególna: Achi ma niesamowite wyczucie równowagi.
Stanowisko: Uzdrowiciel
Predyspozycja: wystawy
Charakter: Wesoły, optymistyczny pies o dobrym sercu. Kocha zimę, śnieg, oraz szykowne szaliki.
Wygląd:

• wysokość: 66 cm
• waga: 50 kg

Achi ma krótkie włosie. Brązowe oczy.
Historia: Urodził się w bogatej rodzinie. Rodzina i właściciele porzucili go. Wychowało go starsze małżeństwo. Traktowało królewsko. Aż do chwili, kiedy opuścili te zaświaty. Trafił do schroniska. Wcale nie było mu tam tak źle. Ale uciekł. Poznał pewien teren. Okazało się, że to sfora. Dołączył.
Data urodzin: 10.01

Szybkość: 10 Zwinność: 20 Posłuszeństwo:15 Wytrzymałość: 30 Węch: 25

Canem:

Profil Ritsu

Imię: Ritsu
Płeć: samiec
Wiek: 2 lata
Rasa: Mieszaniec... Ma w sobie coś z Alaskan klee kai
Maść: biała w plamki
Rodzina: 
matka - Yumi
ojciec - Obito
brat - Zucaro
siostra - Akai
Partnerka: Jest taka jedna, która mu się podoba...
Potomstwo: brak, jak na razie
Opanowane komendy: Po co mi to?! Brak...
Umiejętność szczególna: Doskonały słuch.
Stanowisko: zdobywca jedzenia
Predyspozycja: brak
Charakter: Ritsu jest bardzo energiczny. Sympatyczny, lubi towarzystwo. Pomaga w potrzebie lecz sam zawsze odrzuca pomoc. Uparty jak osioł. Łatwo, bardzo łatwo go na coś naciągnąć. Nieco dziecinny pies.
Wygląd:
wysokość - 46 centymetrów
waga - 13 kilogramów
Ritsu ma bardzo ciekawe umaszczenie. Szczególnie dlatego, że gdy się urodził nie miał plam. Dopiero z czasem zaczęły się one pojawiać (jak u dalmatyńczyków). Jego sierść jest miękka w dotyku i pofalowana. Posiada piękne, niebieskie oczy.
Historia: Jego życie było NORMALNE. Nie przeżywał nigdy jakichś tragicznych sytuacji w których o mało co nie stracił życia. Nie, nie... Urodził się zwykłym domu (raczej budzie), traktowali go jak zwykłego psa. Nie miał wstępu do domu. Połowę swego cennego żywota spędził na łańcuchu. Cóż... Któregoś dnia ludzie otworzyli bramę. Ritsu zerwał się z łańcucha, wybiegł. Biegał po mieści. Trafił do lasu. Przeszedł cały. Znów trafił do miasta. Większego miasta - Londynu. Tam zaadoptowała go Japonka, której pies nie zna imienia. Ritsu zamieszkał z nią.
Data urodzin: 01.04
Szybkość: 15 Zwinność: 35 Posłuszeństwo: 20 Wytrzymałość: 10 Węch: 20

Profil Dracona

Imię: Dracon
Płeć: pies
Wiek: 3,5 roku
Rasa: pinczer
Maść: czarny-podpalany
Rodzina: nie zna
Partner/partnerka: zauroczony w Pejce
Opanowane komendy: siad, łapa
Umiejętność szczególna: ma świetny słuch
Stanowisko: tropiciel
Predyspozycja: brak (wybierz tylko 1)
Charakter: Dracon jest żywiołowym psem z wieloma marzeniami. Jest romantykiem. Jeśli ktoś mu podpadnie, będzie agresywny. Kocha szczeniaki i chce mieć własne. Jest zabawny, ale potrafi walczyć o swoje, a przyjaciół traktuje jak rodzinę.
Wygląd: Ma krótką czarno-podpalaną sierść, stojące uszy i kasztanowe oczy.

• wysokość: 30 cm
• waga: 12 kg.

Historia: Draco urodził się na przedmieściach Nowego Orleanu. Nie znał rodziców ani rodzeństwa, bo odkąd pamięta był sam. Żył z resztek pozostawianych przez ludzi. Pewnego dnia zabrała go niejaka Lili Evans. Nie był przez nią dobrze traktowany. W Halloween uciekł na statek odbijający od portu. Na nim zaatakowały go 4 psy. Został okaleczony, co widać po jego uchu. Znalazł się w Anglii, w Londynie. Przygarnęła go Larissa Vancartie. do teraz Draco jest tutaj.
Data urodzin: 14.02

Szybkość: 10 Zwinność: 15 Posłuszeństwo: 25 Wytrzymałość: 25 Węch: 25

Od Nairy CD. Layko

- Aha... - burknęłam. - A teraz idź sobie.
- Nie mogę.
- Dlaczego? - podeszłam do niego i pokazałam kły.
- Umówiłem się tu na spotkanie.
- Spotkanie w tej norze? W tym brudzie? Nie najlepiej, kochasiu.
- To nie dziewczyna - przewrócił oczami.
- Co nie zmienia faktu, że jest to kiepskie miejsce na spotkanie. Mokro, brudno, wszędzie syf.
Obydwoje westchnęliśmy.
- Nairamdali.
- Layko.
- A więc, szanowny LAYKO czy zdradzisz mi z kim to spotkanie?
- Pomyślmy... nie.
- No trudno.
Odwróciłam się od psa i wskoczyłam na stertę kartonów. Wlazłam na najwyższy, największy. Położyłam się na nim by patrzeć na psa z góry. Layko odwrócił się i usiadł na chodniku. Rozglądał się. Heh... on naprawdę na kogoś czekał. Ciekawiło mnie na kogo. Dlaczego akurat tu? Może ta osoba z którą ma się spotkać Layko jest jego wrogiem. No... albo ma spotkać się z dziewczyną tylko wybrał kiepskie miejsce. Wreszcie nieznajomy mi pies przyszedł. Nie byłam pewna czy to samiec czy samica, ponieważ byłam za daleko. Zeskoczyłam z kartonu i podeszłam bliżej. Jednak nie za blisko.

Layko?

Nieobecność Rexellisa

Rexellis będzie nieobecny do 03.01.2015 r. Proszę aby do tamtego czasu nie były pisane do niego żadne nowe opowiadania.

Od Layli do Rexellis

~ Śnieg i lód, śnieg i lód, wszędzie ŚNIEG I LÓD! ~ - myślałam idąc przez polankę do jaskini brata. Po chwili poślizgnęłam się na lodzie i uderzyłam w pysk.
- Auć! - zawołałam i podniosłam się z ziemi. Nie minęło jednak wiele czasu, kiedy znowu upadłam. Tym razem przewrócona przez jakiegoś psa. Pies pomógł mi wstać, a potem nieśmiało powiedział:
- Wybacz... Nie chciałem... Przepraszam... Nic ci nie jest?
- Jest w porządku - odparłam z uśmiechem. - Jestem Layla, a ty?
- Rexellis - pies ukłonił się. - Jesteś chyba nowa w sforze, prawda?
- Tak... Wraz z bratem dołączyliśmy wczoraj.
- A kim jest szanowny brat? - zapytał i spojrzał na mnie z ukosa. - Nie widziałem tu żadnych innych Collie.
- Bo on nie jest Collie. To mój przybrany brat rasy Wilczak Czechosłowacki.
Po pysku psa widać było, że nie ma zielonego pojęcia, że coś takiego istnieje. Chyba skojarzyło mu się z wilkiem, bo zapytał:
- A taki Wilczak to... mocno groźny?
- Nie! Kieł to wspaniały pies!
Rex najwidoczniej nie dowierzał. Po chwili milczenia odezwałam się:
- Jesteś Deltą, tak?

Rexellis?

Od Queen do Megi

Dzień był pochmurny. Moja pani szybko ubrała się w dres i wyciągnęła mnie na tor do agility. Zanim zdążyłam przeskoczyć przez obręcz dobiegł do mnie głos.
- Hej Queen - zaczął przyjaźnie głos, a właściwie pies za mną.
Odwróciłam się. Była tam Megi.
- Hej, co tam? - zapytałam.
- Nic takiego, a u ciebie?
- Też nic specjalnego.
Rozmowa zaraz zmieniła się w zabawę. Skakałyśmy przez obręcze i robiłyśmy wyścigi.

Megi?

Od Saby CD. Rose

- Jasne, czemu nie?- odpowiedziałam.
Rose zaprowadziła mnie do swojego domu, a później pokazała gdzie mogę iść. Zaczęłam rozmowę:
- Masz kogoś na oku?
- Może... a ty?
- No mam.- odpowiedziałam.
- Proszę powiedz - prosiła mnie Rose.
- Ale ty też powiesz?-
- Może...
- Jesteś tajemnicza-
- Nie, zdaje ci się. Powiedz Saba.
- Okej, no...to...szczerze mówiąc...podoba mi się... Layko - wydusiłam. - Teraz ty.

Rose?

Od Rose do Saby

Jak co rana wstałam, poszłam biegać, wróćiłam do domu. Moja właścicielka pojechała na zakupy. Było popołudnie, ona miała wrócić wieczorem. Byłam sama w mieszkaniu. Bez jedzenia.. znaczy był, ale na wysokiej półce. Skoczyłam na parapet. Nie, nie jestem kotem, ale mamy duże okno, dużą rabatkę, a ja jestem dość mała. Wyjrzałam za okno.
 - Pies! - krzyknęłam. - Chyba suczka.
Wybiegłam z klatki schodowej. Drzwi do domu dalej były otwarte. Wybiegłam z bloku. Suczka przemieszczała się do parku.
 - Hej! - krzynęłam.
 - Część - odpowiedziała.
 - Jestem Rose, a ty?
 - Saba.
 - Może... przyszła byś do mnie? Porozmawiałybyśmy i może... lepiej się poznały?

Saba? Nudziii mi się

Od Luny CD. Rose

- Są takie słodkie - powiedziała.
- Wiem wiem...
Popatrzyłam na Stronga, który właśnie ciągnął za ogon Lili.
- Strong! Przestań!
- Mm... To takie słodkie - zaśmiała się Rose.
Po chwili spojrzała na mnie ze smutkiem.
- Też byś chciała?
- Tak... - odpowiedziała.
- Pytam się już o to drugą osobę.
- Tak?
- A w ogóle kto ci się podoba?

Rose?

Od Rose do Luny i Huragana

Wstałam rano. Co tu zrobić? Zjeść śniadanie? Niee... Wyjść na dwór? TAK! No to wyszłam. Nie marzyło już mi się uciekać. Nagle zobaczyłam szczęśliwą rodzinę, ze sfory: Luna, Huragan i... trójka szczeniaków.
 - Hej! - krzyknęłam. Szczeniaki pomachały mi łapami.
 - Cześć - powiedziała suczka.
 - Jestem Rose!
 - Luna.
 - Huragan.
Potem wskazali na szczeniaki:
 - Nel, Strong i Lili.

Luna? Huragan? Sory, że tak krótko, nie mam weny :3 

Od Alpen CD. Nashee

Nagle coś sobie przypomniałam. Przecież muszę mu powiedzieć! Powinien wiedzieć, jako mój przyjaciel. Przestałam się śmiać.
 - No wiesz... muszę ci coś powiedzieć. Nashee.. ja i Alxel.. my... będziemy mieć szczeniaki.
Miałam wrażenie, że pierwszą reakcją było- Brawo! Gratulacje!, a następnie chyba zdał sobie sprawę z tego, że tarzamy się właściwe po śniegu.
 - Wybraliście już imiona? No wiesz... dla szczeniaczków. Wiesz ile ich będzie?
 - Wiem... ale Axel na razie nie. To miała być niespodzianka, ale chce mu powiedzieć, żeby już teraz wybrać imiona. Dziwne.. zupełnie jak by nas śledził zza krzaków wyłonił się Axel.
 - Słyszałem! - krzyknął zadowolony.

Chłopaki? Spiskujecie przeciwko mnie? A może ma to związek z tamtą, waszą rozmową?

Od Rose CD. Nashee

- Wielki i... PUCHATY! - dodałam zadowolona, że się zgodził.- Dziękuję ci.
- Nie ma za co.. - odpowiedział. - Puchaty? Zapamiętam to sobie, Rose.
Zaśmiałam się. Fajnie było iść w towarzystwie takiego zabawnego psa. Dodam- fajny był.
- Zimno mi trochę - powiedziałam.
Usiedliśmy na ławce. Robiło się ciemno. Położyłam głowę na jego futrze. W sumie był prawie dwa razy większy ode mnie, ale mi to nie przeszkadzało. Zasnęłam.

***

Obudziłam się następnego dnia. Śnieg prószył. Nashee dalej był koło mnie. Nie było mi ani za ciepło, ani za zimno. 

- Co tam, Misiu? - powiedziałam z uśmiechem.

- Misiu!? - od razu obudził się oburzony. 

- Przepraszam.. ale sam wiesz DUŻY i PUCHATY. 

Nashee? Jaka reakcja?

Od Nashee CD. Rose

- Co cię tu sprowadza?
- A tak poszłam i przyszłam - zamerdała ogonem. - A tak naprawdę to idę w nieznane.
- O to czyli trafiłem na poszukiwaczkę przygód? - uśmiechnąłem się.
- No... tak jakby - zaśmiała się.
- A w którym kierunku zmierzasz? Może powiem co się tam znajduje.
- Hmm, w tamtym - wskazała łapą samotne drzewo. - Ale za tym drzewem, wzgórze.
- Hm pomyślmy - usiadłem w zamyśleniu. - Jak dobrze pamiętam znajduje się tam opuszczony dom jednorodzinny. Jest tam też wiele miejsca do biegania. Niby opuszczone miejsce, ale dużo tam dzieci
- O to dziękuje.
- Nie ma za co - wzruszyłem ramionami i zacząłem odchodzić.
W ten rozbrzmiał się głos suczki.
- To może pójdziesz ze mną?
- Taka propozycja? A to niby czemu - odwróciłem się do niej.
- No bo jesteś taki.
- Wielki?
- Tak - kiwnęła głową.
Zaśmiałem się
- Ok mogę iść.

<Rose?>

Od Nashee CD. Alpen

- Chodź już! - powiedziałem.
Alpen przytaknęła i poszliśmy. Zaczęła to całe wydarzenie przeżywać.
- Ale tam było niebezpiecznie.
- No tak.
- A my tam weszliśmy i do tego uratowaliśmy to dziecko.
- Tak.
- Wiesz co Nashee?
- Tak?
Suczka odwróciła się w moją stronę
- Dobrze mi się z tobą... spędzać czas.
- Też tak czuję.
Zwolniliśmy krok.
- Dobrze, że jesteśmy przyjaciółmi.
- A od kiedy nimi niby jesteśmy?
- Oj... no tak przepraszam
- Ależ nic nie szkodzi - zaśmiałem się - Dobrze, że tak myślisz. I tak właśnie jest, jesteśmy przyjaciółmi. To przecież ty pokazałaś mi czym jest dobra zabawa. To z tobą przeżyłem nie zapomniane chwile.
- Naprawdę?
- Oczywiście!
- To się cieszę.
W ten Alpen wskoczyła na mnie. Przeturlaliśmy się kilka metrów. Zatrzymaliśmy się. Alpen przygniotła mnie do ziemi śmiejąc się. Odwzajemniłem uśmiech. Nabrałem śnieg w łapę i narzuciłem go na pysk Alpen. Ona odskoczyła wycierając się z śniegu. Zacząłem się śmiać i ta chwila nieuwagi wprowadziła mnie w wielką zaspę śnieżną. Z trudem się z niej wydostałem. Słyszałem śmiech Alpen. 

Alpen?

Od Rose do Nashee

Wstałam rano. Wyspałam się ak nigdy dotąd! Od razu postanowiłam zaczerpnąć świeżego powietrza. Wyszłam na dwór. Co prawda miałam park blisko domu, ale miałam chęć udać się trochę dalej. W końcu dotarłam do ogromnego parku, w którym dotąd nie byłam. Po drodze widziałam trochę psiaków, ale chciałam jak najszybciej dotrzeć do nieznanego celu. Moim oczom ukazał się duży futrzak.
 - Hej! - skoczyłam wysoko, żeby mnie zobaczył.
 - Cześć - wydawał się dość towarzyski.
 - Jestem Rose.
 - Nashee - ukłonił się.

Nashee?

Nowa suczka!

Imię: Layla
Płeć: Suczka
Wiek: 2 lata
Rasa: Owczarek Szkocki Collie
Maść: Śniada
Rodzina:

• Ojciec Lucillo
• Matka Furia
• Przybrany brat Kieł

Partner/partnerka: Haha... Może Rexellis albo Nashee?
Opanowane komendy: Siad, Leżeć, Podaj łapę, Do nogi, Zostać.
Umiejętność szczególna: Świetnie skacze i biega.
Stanowisko: Opiekunka Szczeniąt.
Predyspozycja: Pasterstwo
Charakter: Kim jest Layla? Zapytaj pierwszego spotkanego psa, pewnie ci powie. To podrywaczka i flirciara. Bardzo lubi spędzać czas z innymi; jest towarzyska. Dumna. Mądra? Za dużo powiedziane, ale myśleć umie. Dość kłamliwa. Mówi to, co mówić jej wygodnie. Mimo to, Layla ma złote serce. Nigdy nie zostawi w potrzebie przyjaciela, ani nikogo takiego. Lubi szczeniaki. Zwykle jest oschła dla suk, ale bardzo miła dla psów. Podlizuje im się.
Wygląd:

• wysokość: 55 cm.
• waga: 22 kg.

Historia: Layla urodziła się na wsi, jako córka psów pasterskich. Miała starszego, przybranego brata: Kła. Rodzeństwo się uwielbiało. Layla, bardzo lubiła ( i nadal lubi...) zalecać się do samców. Jej flirty przysporzyły jej wrogów: m. in. Aresa: Border Collie, który zakochał się w Layli. Odrzucony pies, chciał ją wykorzystać... Ale pojawił się Kieł. Zabił jej oprawcę i uratował jej honor a może i życie. Pan Aresa, uznał jednak Kła za winnego. Gdy Layla dowiedziała się, że jej brat ma zostać zabity, uciekli razem.
Data urodzin: 5. 05

Szybkość: 40 Zwinność: 30 Posłuszeństwo: 20 Wytrzymałość: 0 Węch: 10

Canem:

Nowy pies!

Imię: Kieł
Płeć: Pies
Wiek: 3 lata
Rasa: Wilczak Czechosłowacki
Maść: Wilczasta
Rodzina: Prawdziwej nie pamięta. Przybrana:

• Tata Lucillo
• Mama Furia
• Siostra Layla

Partnerka: Jest zakochany w tej wspaniałej Attcie...
Opanowane komendy: Nic. Nikt go nie nauczył.
Umiejętność szczególna: Ma niesamowity refleks
Stanowisko: Wojownik
Predyspozycja: Brak. Jest dzikim psem, nie maskotką.
Charakter: Kieł to dziki pies. Nie ufa ludziom, nie zna sztuczek ani niczego takiego. To honorowe i opanowane zwierzę. Kiedy raz kogoś pokocha, nigdy, ale to nigdy go nie opuści. Udaje twardego i mocnego, ale jest wrażliwy. Zwykle przyjazny, ale łatwo się denerwuje. Miły i szlachetny. Bardzo lubi szczeniaki i zabawę z nimi. To mądry i inteligentny pies. Jest łagodny i oddany. Dla rodziny, zwłaszcza siostry zrobi wszystko.
Wygląd:

• wysokość: 68 cm.
• waga: 39 kg.

Włos okrywowy krótki. Oczy piwne. Nos czarny.
Historia: Urodził się w lesie. Pewnego dnia, jego rodzice zniknęli. Odnalazła do suka Collie, Furia. Przyniosła kilkumiesięcznego psiaka do swojego domu. Jej partner, Lucillo z radością przyjął wieść o pojawieniu się malucha. Kilka miesięcy później, parze urodziła się córka: Layla. Przybrane rodzeństwo bardzo się pokochało. Spędzali ze sobą cały czas. Jednak zaloty jego siostry do wszystkich psów przysporzyły suczce wrogów. Jeden z nich; Border Collie Ares chciał ja wykorzystać... Kieł usłyszał jednak piski Layli i zaatakował jej oprawcę. Zabił go. Pan Aresa, uznał jednak, że wszystko jest winą Kła. Pies miał zostać zabity, ale uciekł wraz z siostrą.
Data urodzin: 9.04

Szybkość: 20 Zwinność: 30 Posłuszeństwo: 0 Wytrzymałość: 30 Węch: 20

Przedmioty:

Canem:

Kolejne Info!

Chciałabym uroczyście poinformować, że Rexellis (howrse: annaw) i Naira (howrse: tinka2004r) zostają Deltami. Będą one miały dostęp do konta google sfory, z którego będą wstawiały opo. (zostanie one dzisiaj założone, a e-mail i hasło wyślę wam na howrse).

Pozdrawiam,

Alfa

Wycofanie! Canem! Opowiadania!

Stwierdziłam, że canem za opowiadania to głupi pomysł, trudno jest to potem liczyć. Wszystkie dotychczasowo kupione przedmioty zostają u właścicielki, ale nie można kupować kolejnych za cn. z opowiadań. Cn. oczywiście można wygrać w konkursach, loteriach lub za dodatkowe prace typu: bannery, prezentacja, awatary, piosenki, wierszyki.

Stanowiska! Ważne! Info!

Każdy pies w sforze musi od nowa podać stanowisko. Zakładka "Rada, Role Stanowiska" uległa zmianie, pojawiły się nowe stanowiska, ale też nie znajdziecie już niektórych. Wszystko proszę napisać w kom.

Od Pejki CD. Axel

- Chętnie, czemu nie - odpowiedziałam.
Szliśmy z Axelem przez kręte uliczki, rozmawialiśmy na różne tematy. Idąc obok sklepu zauważyliśmy Alpen.
- Hej Alpen. Co tu robisz?- zapytał Axel
- Tak sobie siedzę na świeżym powietrzu.
- Hej, jestem Pejka, a ty?- zapytałam jak zawsze.
- Ja jestem Alpen, chyba już się wcześniej widziałyśmy.
- Aaaaa... to wy jesteście parą ze sfory!
- Tak - odpowiedzieli razem.
- Axel, a co tu robisz o tak późnej porze?- zapytała Alpen.

Axel? Alpen?

Od Luny CD. Pejki

- Tak! -powiedziałam
- Widziałam cię już gdzieś..
- Ja też, obie jesteśmy z Biegnących Łapek!
Suczka przyglądała się moim szczeniakom. Chyba ją ciekawiły..
- To Lili, Strong i Nel - wskazałam. na bawiące się maleństwa.
- Też bym chciała mieć - powiedziała ze smutkiem w oczach.
- A w ogóle podoba ci się ktoś?

Pejka?

Wyniki Loterii!

Stwierdziłam, że najlepiej będzie ogłosić wyniki loterii dziś- w Boże Narodzenie. 

Wszystko znajdziecie tutaj.

Gratulacje, Alpen

Od Axela CD. Pejka

Westchnąłem.
- Moja partnerka jest w ciąży.. - mruknąłem.
- To Cię tak trapi? - spytała zdziwiona.
- To? Nie! Jestem szczęśliwy jak nigdy! - uśmiechnąłem się.
Suczka po merdała ogonem.
- Szczerze, to nie mam co ze sobą zrobić. - Może się przejdziemy?

Pejka?

Od Axela CD. Alpen

Suczka trzymała mnie w napięciu.
- I....? - patrzyłem na nią wyczekująco.
W tam tej chwili do mnie doszło.
- Ale ja jestem głupi... - mruknąłem - przytuliłem się do Alpen.
Jon pogłaskał mnie, a później Alpen po głowie.
- Teraz, musimy o Ciebie dbać - powiedziałem.

Alpen?

Od Maliny CD. Rexellis

- Może bitwa na śnieżki? - zapytałam.
- Jasne!
Poszłam schowac się za drzewo i ulepić ''Amunicję''. Gdy tylko wystawiłam pysk za drzewo od razu poczułam śnieg. Rex zaczął się śmiać.
- A masz! - rzuciłam śnieżką, lecz nie trafiłam.
Znów się schowałam. Zabawa trwała dobra godzinę, lecz się znudziła.
- Głodna jestem... - powiedziałam.
- Chodź za mną...

Rexellis?

Od Pejki do Rose

Zaczęło się robić ciemno, więc postanowiłam, że włączę lampki na dworze. Były piękne! Każda świeciła inaczej. Poprawiając je jeszcze zobaczyłam jakąś suczkę.
- Co ty robisz tu tak późno, jest ciemno i zimno.
- Ciemność mi nie straszna - odpowiedziała.
- Jak chcesz, ale nie radze ci chodzić tu samej.
- Nic mi nie będzie - suczka odpowiedziała i poszła. Szła jednak niepewnie jakby chciała się wrócić ale się wstydziła.

Rose?

Od Alpen CD. Axel

Faktycznie przyszła moja właścicielka. Trochę się chyba zdziwiła, kiedy zobaczyła mnie z Axelem. Trudno... Podbiegłam do niej i pomachałam ogonem na powitanie. Nachyliła się. Polizałam ją po policzku. Axel się odwrócił.  Ja też. Pomachaliśmy sobie na wzajem i odmaszerowaliśmy. Laura chciała jeszcze podziękować mojemu partnerowi i Jon'owi, bo w końcu on wszedł na jej trop, ale postanowiła, że najpierw wrócimy do domu. No, więc wróciłyśmy. Zjadłam coś. Potem właścicielka poinformowała mnie, że po drodze wstąpimy do weterynarza. Znowu właśnie tak zrobiliśmy. Byłam bardzo zdziwiona po wizycie. Podeszliśmy pod dom Axel'a. Stał z Jonem. Pies podszedł d o mnie, a Laura oddaliła się w kierunku Jon'a. 

 - Axel.... muszę Ci coś powiedzieć - zaczęłam. 

 - Dalej, słucham. 

Słuchać było podziękowania mojej właścicielki. Jon był chyba dumny. 

 - No wiesz byłam u weterynarza i....

Axel?

Od Pejki do Axela

Była piękna zima, śnieg delikatnie padał, a ja go połykałam, śmieszne jest uczucie połknięcia płatka śniegu. Nagle zauważyłam, że jakiś pies mówi sam do siebie, postanowiłam podejść i zapytać co się stało.
- Cześć, co się stało. Mówisz sam do siebie...- zaczęłam.
- Nic ważnego...
- Ja się wabie Pejka, a ty?
- Axel
- Masz ładne imię i tak w ogóle jesteś łady - uśmiechnęłam się do psa. Nic nie odpowiedział.
- Jeśli pogoda, ani ja chyba cię nie przygnębiamy, to co w takim razie?

Axel?

Od Pejki do Luny

Zaczął się dzień, praktycznie był taki sam jak zawsze. Moja pani wstała wykąpała się, przebrała, zjadła śniadanie... Ale dziś o mnie zapomniała! Nie wiem jak to możliwe ale cóż stało się, byłam zmuszona czekać. Wychądząc do pracy wzięła mnie do parku pod opiekę do jakiejś pani. Bawiąc się w liściach zauważyłam jak jakaś suczka bawi się ze swoimi trzema szczeniakami. ,,Są takie słodkie"- pomyślałam. ,,Też bym takie chciała... ale kto by pokochał takiego psa, jak ja!"-
Wtedy podbiegła do mnie ta suczka.
- Hej - powiedziałam lekko przestraszona.
- Hej - odpowiedziała.
- Ja mam na imię Pejka, a ty?
- Luna.
- To są twoje szczeniaki?

Luna?

Od Alpen CD. Nashee

 - Musimy po nie pójść - zaczęłam z niepokojem. - Jeśli nie chcesz pójdę sama.
 - Nie wiem czy to...
 - Czy to dobry pomysł? - dokończyłam. Też nie wiem, ale muszę spróbować.
Podeszłam parę kroków do przodu.
 - Idę z tobą! - krzyknął Nashee z oddali. Wbiegliśmy do środka. Wszystko się paliło, ale o dziwo można było jeszcze spokojnie oddychać. Dziecko leżało na kanapie przykryte kocykiem. Wyglądało na góra rok. Nashee próbował pobiec po ludzi lub strażaków, ale chyba trochę go ignorowali. Nie mogłam poradzić sobie z małym człowieczkiem. Śmiało się, ale też płakało, widać było, że się bało, ale chyba nie rozumiało tego, że nasze życie jest zagrożone. Przybiegł Nashee. Pomógł mi. Złapał zębami za obie strony kocyku w ten sposób, że dziecko wygodnie na nim leżało. W domu było coraz mniej powietrza. Trochę mu pomogłam, podtrzymując kocyk. Wybiegliśmy z ruin. Pożar obejmował już trochę mniejszy teren. Podbiegliśmy do strażaków.
 - Patrzcie! - krzyknął. - Te psy uratowały dziecko.
Nagle do nas dołączyła jego mama. Najwidoczniej mąż nie był obecny w czasie wypadku.
 - Brawo! - krzyknęła. - Dzielne psy, uratowały mi dziecko.
Strażak rzucił nam po smakołyku. Dobry był, aczkolwiek trochę słony.

Nashee?

Od Nashee CD. Alpen

- A-ale
- Chodź, poszukamy go może gdzieś jest.
Alpen popatrzyła wpierw na obcego psa a później na mnie.
- O-ok, chodźmy.
Uśmiechnąłem się do niej a gdy zaczęliśmy iść warknąłem do psa a on pozostał w miejscu to znaczy tak się wydawało. Po kilku metrach znów się odwróciłem i zauważyłem, że pies biegnie w inną stronę niż my. Uspokoiłem się i popatrzyłem na Alpen.
- Naprawdę go widziałaś?
- Tak i to od kilku dni.
- Martwisz się... prawda?
Suczka tylko skinęła głową. Kiedy mi to powiedziała też się zacząłem martwić.
- Gdzie on może być?- wciąż myślałem.
Z myśli wybił mnie dziwny odgłos. Zacząłem strzyc uszami i zatrzymałem się. Alpen przeszła jeszcze kilka kroków i odwróciła się w moją stronę. Podniosła prawą łapę i położyła prawe ucho po sobie
- Czy coś się dzieje?
- N-nie wiem. Coś mnie nie pokoi. Taki dziwny... dźwięk
- A możesz go określić.
- Nie wiem. Ale jest zbliżony do syren... karetki lub policji.
- Może to służby schroniskowe? - powiedziała z lekkim zaniepokojeniem.
- N-nie to nie to - pokręciłem głową.
- A więc co? - przechyliła głowę.
- Nie wiem... może zobaczymy? - spojrzałem się na nią.
- No możemy.
I zaczęliśmy iść w kierunku ulicy. Wyszliśmy na chodnik a tam zobaczyliśmy chaos. Wszyscy ludzie krzyczeli a my mogliśmy wyczuć dym.
- Nashee chyba się coś pali! - powiedziała z zaniepokojeniem Alpen.
- Masz rację, ale co możemy zrobić?
- Po prostu chodź! - powiedziała i zaczęła biec.
Ja po krótkim namyśle zacząłem biec za nią. Kiedy odnaleźliśmy obiekt palący się byliśmy przerażeni. Palił się dom jednorodzinny i obok niego sklep. Było tam chyba dwie straże pożarne i pełno ludzi. Podbiegliśmy do ludzi, jednak oni nas odpychali. W ten Alpen mówi:
- Hej, słyszę krzyk.
- J-ja też. Krzyk wydobywa się z domu.
- Co? Ależ jak to?
- Pewnie jakieś dziecko.
- Co takiego? - krzyknęła.
- Chodź. Spróbujmy tam podejść a wtedy zobaczymy czy tam ktoś jest
- Ok.
Podeszliśmy i na nieszczęście ktoś tam był.
- Tak jak mówiłem- dziecko.
Alpen była zdenerwowana. Kręciła się w kółko. Nagle powiedziała:
- ...?

Alpen?

Od Rexellisa CD. Saba

Saba poszła do domu. A ja tak stałem na ośnieżonej ulicy z czekoladkami. Aż tyle zrobiłem? Na serio? W sumie to... Jestem "przyzwyczajony" do tego, że komuś pomagam, spędzam z kimś czas... Bo przecież każdego psa i człowieka najbardziej uszczęśliwia... Niesienie radości... Aż mi się głupio zrobiło. No, ale cóż. Czas z Sabą był bardzo miłe spędzony, nie żałuję. Wziąłem czekoladki i potruchtałem do domu, gdzie czekała na mnie Mathilde z jedzeniem. Zjadłem i poszedłem spać, ukrywając czekoladki pod legowiskiem.

Od Rexellisa CD. Malina

Następnego ranka wymknąłem się z domu. Mathilde nie mogła tego widzieć, bo poszła do pracy. A co to oznacza? Cały dzień dla siebie! Skierowałem się do parku i usiadłem w tym miejscu, w którym wczoraj bawiliśmy się z Maliną. Nasz ulepiony ze śniegu pies jeszcze tam stał.

- Cześć, Rex! - usłyszałem głos suczki.

- Hej Malina! - odpowiedziałem entuzjastycznie. - Co robimy?

- Nie wiem. Masz jakiś pomysł?

- No właśnie nie...

Malina?

Od Rexellisa CD. Rosco

- Ja jestem lepszy we fly-ball'u, ale mogę spróbować - powiedziałem i ruszyłem. Najpierw wbiegłem do tunelu. Trochę mały, ale się zmieściłem. Potem jakaś śliska kładka... Kolejny tunel... Rząd przeszkód, tunel... I nagle zobaczyłem jeszcze wyższą przeszkodę. "A co tam, spróbuję swoich sił!" - pomyślałem i pobiegłem w jej kierunku. Niestety... Poślizgnąłem się i wpadłem na wiszące poziomo drążki. Przewróciłem się.
- Hej, Rex! Rexellis, nic ci nie jest?! - usłyszałem głosy innych psów. Podniosłem się i odkrzyknąłem:
- Nie, wszystko ok!
Ale Alpen już była przy mnie i wpatrywała się w moją ranę na boku. Po krótkiej sierści spływała kropla krwi.
- A to co? - spytała i westchnęła.
- Oj, nic tam! - odpowiedziałem i razem podbiegliśmy do reszty.

Alpen, Rosco? A może Axel, Luna, Solitar, Rosalie?

Arya odchodzi!

Arya odchodzi!

Od Alpen do Nairy

Wstałam wczesnym rankiem. Od razu poszłam do parku. Po taplałam się w fontannie i usiadałam na ławce.... znowu. Gdy postanowiłam zawrócić na moje miejsce chciała wejść jakaś suczka. Prawdę mówiąc znałam ją, albo przynajmniej poznawałam, ale było tak wcześnie, że nie mogłam sobie przypomnieć kto to..
 - Cześć - zapytałam z nadzieją odpowiedzi. Jednak jej nie uzyskałam.
 - Cześć - powtórzyłam.
 - Część - odpowiedziała w końcu.
Zeskoczyłam z ławki. Ona na nią weszła. Przez dłuższy czas wpatrywałyśmy się w siebie, ale nikt nic nie powiedział. 

Naira? Sory, że tak krótko

Od Axela CD. Alpen

Wstałem i przeciągnąłem się.
- Wyspałaś się? - ziewnąłem.
- Tak - odpowiedziała.
Odprowadziłem Alpen do domu, tam czekała już na nią Laura.
- Do zobaczenia - liznąłem ją w ucho.
Suczka pobiegła do właścicielki, widząc jak obie wchodzą do domu, uznałem że sam już mogę wraca.

***

Stałem przed domem, zauważyłem samochód ojca Jon'a.
Pewnie przyjechał w odwiedziny.
Wszedłem do środka, nie myliłem się.
Siedział w salonie na fotelu, popijał herbatę w porcelanowej filiżance.
Poszedłem do kuchni, moja miska z jedzeniem już stała naszykowana.
Zjadłem i położyłem się spać.

Alpen?

Od Alpen CD. Axel

Cieszyłam się, że Axel chciał mieć szczeniaki. Dodatkowo wieczór był... piękny, niesamowity, nie wiem jak jeszcze to określić. Przytuliłam się mocniej do Axela.
- Pięknie tu! - krzyknęłam. - Bardzo dziękuję za zaproszenie.
- Dla ciebie wszystko - powiedział i popatrzył mi w oczy.

***

Następnego dnia wstałam. Leżałam na trawie w parku, koło mnie Axel. Byłam przykryta kocem, on nie. Zdziwiłam się. Nie zimno mu? Jeszcze spał. Zdjęłam z siebie koc i przykryłam tym razem ja, go. Nagle przypomniałam sobie, że pewnie nasi właściciele musieli się bardzo martwić. 

- Axel! Axel! Wstawaj! - krzyknęłam.

- Droga, kochana Alpen... mogłabyś nie zakłócać mojej drzemki?- odrzekł Axel z humorem.

- No dobrze, już dobrze. Wstawaj! - polizałam go po policzku.

- Dobra... 

Axel?

Od Axela CD. Alpen

Spojrzałem na nią zszokowany.
- Sz...szczeniaki? - wydukałem.
- Tak.
Nagle odetchnąłem z ulgą.
- Szczeniaki? - przytuliłem ją.
- Czyli się zgadzasz? - spytała radośnie.
- Oczywiście.
Suczka wtuliła się w moje futro.
- A ty, o co chciałeś mnie zapytać?
- Dziś jest deszcz meteorytów i pomyślałem że zechcesz go ze mną obejrzeć?
Alpen uśmiechnęła się.
- Uznaje to za tak.

***

Zaczęło się ściemniać.
Położyłem się z Alpen na trawie, w parku było jeszcze paru ludzi, którzy też przyszli oglądać spadające gwiazdy.

Alpen? :**

Od Alpen CD. Luna

- A.. nic, nic - powiedziałam. Jak mogłam powiedzieć jej o tym, że chciałam zamknąć sforę? Nie potrafiłam przełknąć tego przez gardło.
- Na pewno wszystko ok? - upewniła się.
- Tak - odpowiedziałam i przytuliłam mocno Lunę.
- Jeszcze raz wesołych świąt.
- Patrz tam! - wskazałam na choinki.
- Wow! Ale pięknie! - krzyknęła Luna.

- Berek!- odkrzyknęłam i zaczęłyśmy ścigać się między choinkami.
Było świetnie. Może trochę się ślizgałyśmy.

Luna?

Od Luny Do Alpen

- Alpen !Alpen! - krzyknęłam.
- Tak?!- zapytała trochę zdziwiona.
Nie wiedziałam co powiedzieć, tak wspaniałej Alfie...
- Dziękuje, że stworzyłaś tak wspaniałą sforę..
- Nie ma za co, instynkt mi mówił co mam robić!
- Tak właściwie.. Wesołych świąt!
- Wesołych Świąt Luna.....
- Co się stało??

Alpen?

II Info

Dla was i dla siebie nie zamykam sfory. Może trochę zmienię wygląd. Jednak proszę o małą pomoc. Jednocześnie chciałabym ogłosić wyniki konkursu na Deltę... zostają nimi 2 osoby: Rexellis i Naira. Po dłuższych przemyśleniach stwierdziłam, że tak będzie najlepiej. Gratulacje! Chciałabym też poinformować, że założyłam nową akademię ---> http://universityofdarkangel.blogspot.com

Alfa

Do wszystkich!

Co się stało ze sforą? Przychodzi do mnie coraz mniej opowiadań. Czasami 1/ 3 dni. Kiedyś było ich 5 jednego. Oczywiście, mogę zamknąć sforę, ale dla mnie istnieje za krótko. Nikt nie odpisuje na opo, a po mojej skrzynce na howrse chodzą tylko wiadomości typu "Odchodzę..", "Odchodzę jak (imię psa) nie dostanie czegoś tam", "Odchodzę, jeśli mnie nie przekonasz". Chcecie zamknąć sforę?

Alfa Alpen

Od Maliny CD. Rexellis

- Dziękuje, piękny. To ciekawe... Kwiatki nie rosną od tak w zimę...
- Magia!- zaśmiał się Rexellis.
- Heh, wątpię - powiedziałam.
Po tych słowach usłyszeliśmy wołanie.
- Rex chodź idziemy do domu! - powiedziała pani Rex'a.
- No to... do zobaczenia - powiedziałam i zwróciłam się w odwrotną stronę.
Poszłam na jedną z większych ulic Londynu. Schowałam się w małym zaułku i zasnęłam

***Następnego ranka...***

Rex? Sory, nie miałam czasu wejść i odpisać

Od Luny do Layko

Siedziałam ze szczeniakami na słońcu.
Zobaczyłam znajomą mi osobę. Tak! To Layko!
-Hej Luna.
-Hej Lay.
Tak dawno go nie widziałam!
-To Lili Strong i Nel - wskazałam na szczeniaki.
Nie usłyszałam co odpowiedział.

Layko co powiedziałeś? Brak weny:(

Od Alpen do Axela

Wyszłam jak co rano z domu. Mi i Axelowi udało się odnaleźć Laurę z czego byłam bardzo zadowolona. Jednak musiała jeszcze trochę ochłonąć, więc wyszłam sama. W sumie byłam trochę zmęczona... ale tylko trochę. Stanęłam przed wyjściem do parku. Musiałam znaleźć Axela, miałam mu do przekazania bardzo ważną wiadomość.
- Cześć...- wybełkotałam, gdy tylko go zobaczyłam.
- No... część Alpen.
- Wiesz co muszę cię o coś zapytać...- powiedzieliśmy jednocześnie i zaczęliśmy się śmiać.
- Ty pierwszy- dodałam.
- Może jednak... ty zaczniesz?
- Dobrze... no wiesz... chciałbyś mieć szczeniaki? Myślałeś o tym?
Nastała cisza.

Axel? Kochanieee :3

Info

Postanowiła, że od dziś Rose jest normalnym psem, a nie Alfą. Alfa, więc zostaje tylko 1- Alpen.

Pozdrawiam, myślę, że zmiana będzie korzystna dla sfory.

Loteria Świąteczna!

Zbliżają się święta... Mamy w szkole długą przerwę świąteczną czyli dużooo czasu na sforę... będę dalej nad nią pracowała. Jest 30 numerków. Każdy wybiera 1, a numerki nie mogą się powtarzać. Każdy pisze numer w kom i podpisuje się imieniem psa np:

Numer 8

~Apollo

Zgłaszać można się do 20.12.2014 roku do godziny 20:00, po tej godzinie zgłoszenia nie będą przyjmowane. Ogłoszenie wyników nastąpi 23, 24 lub 25, jest to zależny tylko od tego ile będę miała czasu.

W loterii można wygrać rzeczy ze sklepu, canem i inne.

Życzymy powodzenia, 

Alfy: Alpen i Rose

Od Saby CD. Layko

- Jej... super! - krzyknęłam zadowolona.
Siedzieliśmy jakiś czas w ciszy, aż nagle coś mi wpadło do głowy:
- Może pójdziemy na krótki spacerek?- zapytałam.
- Jasne... czemu nie.
- To fajnie. A tak właściwie to gdzie się przejdziemy.

Layko?

Od Saby CD. Rex

- Tak, wracajmy- odpowiedziałam.
Szliśmy nie długo, więc tak mocno się nie zmęczyliśmy. Po chwili coś mi się przypomniało było to pilne:
- Rex...- zaczęłam.
- Co? -
- Dzięki za ten spacerek i wszystko co zrobiłeś - powiedziałam podsuwając pod łapy Rexa czekoladki.
- Do jutra - powiedziałam i pobiegłam do domu.
- Do jutra...

Rex?

Od Dili do Alpen

Dzisiaj miałam wolne od ćwiczeń, dlatego Horan zabrał mnie do domu. Po dobrym obiedzie zabrał mnie na spacer. Poszliśmy do parku z piękną fontanną. Właściciel spuścił mnie ze smyczy. Podbiegłam do fontanny i zaczęłam pić z niej wodę. Zauważyłam, że z drugiej strony są dwa psy które się na mnie patrzą. Była tam biała suczka i wielki pies. Przestałam pić i spojrzałam się dokładnie na te dwa psy. W tedy suczka zamerdała ogonem i podeszła do mnie mówiąc:
- Hej jak się masz? -
- Tak jak zazwyczaj, czyli nijak.
W ten podszedł do ziej ten duży pies mówiąc:
- Kim jesteś i jak się nazywasz?
- Niech pomyślę. Jestem psem, a na imię co cię to obchodzi?
Pies warknął na mnie, ale biała suczka uspokoiła go
- Ja nazywam się Alpen, a to jest Nashee. A ty?
- Ech... - przekręciłam oczyma głęboko wzdychając. - Nazywam się Dila.
- Miło nam cię poznać.
Nastała grobowa cisza. Usiadłam na ziemi, a psy zrobiły to samo. Zdziwiłam się. Próbowałam ich rozgryźć kim tak naprawdę są ale nie mogłam. W końcu spytałam:
- To kim jesteście?
Alpen odpowiedziała:
- ...

Alpen?

Od Alpen CD. Nashee

- No więc po pierwsze... czego od nas chce ten pies? Po drugie... kto to? Znasz go? - zaczęłam cicho.
- Nie wiem kto to, widzę go pierwszy raz, ale na pewno utkwi mi w pamięci - powiedział Nashee.
Pies dalej szedł za nami. Miałam go serdeczni dość, chociaż w głębi trochę się go bałam. Wyglądał na dość potężnego, albo przynajmniej miał ostre kły i pazury. W sumie nie był większy od Nashee, ale i tak duży.
Obróciłam się.
- Co cię tak interesuje? - zapytałam gwałtownie i skoczyłam na niego. - Zostaw nas w spokoju!
- A co? Jakiś problem? - odpowiedział chamsko pies. Miałam już go po dziurki w nosie, ale on nie dawał za wygraną.
- Alpen.... uspokój się... nie gadaj z nim - poradził Nashee.- To twoja własna rada.
- Ale on mnie denerwuje, dodatkowo od kilku dni nie widziałam Axela i bardzo się o niego niepokoję.
- Nie martw się... i chodź wreszcie!

Nashee?

Od Nashee CD. Alpen

Złapałem spadającą Alpen przed upadkiem. Spojrzała mi na pysk. Wstałem i uniosłem ją. Uśmiechnąłem się do niej lekko, a potem spojrzałem się srogo na obcego psa.
- A ty co niby robisz? - powiedziałem ipodszedłem do niego bliżej.
- A co przeszkadza? - zaczął się śmiać.
- Nie chcę walczyć, potrafię myśleć trzeźwo. Chodź Alpen - odwróciłem się i zacząłem iść.
W ten pies zeskoczył z ławki i zaczął mówić:
- Ha, boisz się?
Nie odzywałem się
- No co? Straciłeś głos, że nie odpowiadasz?
Zatrzymałem się i ukazałem zęby. Alpen uspokajała mnie.
- Nashee nie jest tego wart. Nie marnuj sił.
Spojrzałem się na nią.
- Masz rację.
Odeszliśmy kilka metrów gdy nagle ów pies zaczął biec w naszym kierunku. Chciał skoczyć na Alpen, jednak ja byłem szybszy. Skoczyłem na niego i przydusiłem go do ziemi. Jego wyraz twarzy był oczywisty. Bał się. Ja zacząłem warczeć
- Zostaw nas w spokoju kundlu - ostatnie słowo wykrzyczałem.
Zszedłem z niego i dołączyłem znów do Alpen jednak pies ani na krok nas nie opuszczał. Nagle Alpen powiedziała szeptem:
- ...

Alpen?

Od Nashee CD. Axel i Alpen

- Ok tak więc... - przerwałem ponieważ zauważyłem za Alpen i Axelem hyclów.
Cofnąłem się dwa kroki. Miałem przerażony wyraz twarzy. Wtedy Alpen powiedziała:
- Hej Nashee co ty robisz?!
- No właśnie? - dodał Axel.
- Hycle - powiedziałem cicho.
- Co? - skrzywiła się Alpen.
- Co tam mówisz? - dodał Axel.
- Hycle... - cofnąłem się jeszcze dwa kroki
Axel spojrzał się na Alpen ze zdziwieniem. Na to Alpen rzekła:
- Nashee nie wymigasz się. Mów o czym mówiliście. Przecież wiesz, że kłamstwem się nie wymigasz.
Popatrzyłem w oczy Alpen, a potem Axela. Zrozumieli, że nie kłamię.
- Chodźcie do mnie powoli
Jak powiedziałem, tak zrobili. Szli w moją stronę z podkulonym ogonem. Jednak nie udało nam się. Po chwili usłyszałem głos człowieka.
- Hej, tam są psy! Łapać je!
- Uciekać - krzyknąłem i zacząłem biec a zaraz za mną Alpen i Axel.
Biegliśmy dość długo. Myślałem, że zgubiliśmy ich na jednym z zakrętów jednak się myliłem. Zaczęliśmy zwalniać. Dyszeliśmy strasznie i głośno. Po chwili Axel powiedział:
- Nie możemy stać tak tutaj. Nie wiemy kiedy i gdzie wyjdą. Musimy się ukryć
Ja i Alpen przytaknęliśmy. Nagle na Axela spadła siatka a zza płotu wyszli dwaj ludzie z liniami. Śmiali się i podchodzili do Axel'a powoli. Alpen odwróciła się w tamtą stronę i chciała pomóc Axelowi jednak ja ją zatrzymałem.
- Alpen ty się schowaj
- A co z wami?
- Ja pójdę po Axel'a
- O..ok
Alpen odbiegła i schowała się w krzakach. Ja zacząłem szczekać na ludzi którzy trzymali Axel'a. Spojrzeli się na mnie, a ja rzuciłem się na jednego z nich. Axel zdołał się uwolnić i też zaczął atakować jednego z nich.

Axel?

Od Alpen CD. Layko

- Cześć Layko - odpowiedziałam, gdy usłyszałam głos znajomego psa.
- Co robisz? -
- Tak właściwie nic, biegam - odpowiedział.
- Ścigamy się? Tak wiesz.. dla rozruszania - zapytałam.
- Dobra! Do tamtej latarni?
- Spoko... - odpowiedziałam.
W sumie była trochę daleko i średnio było ją widać, ale dla psa to nic! Wykombinowałam, że wskoczę na ławkę i przeskoczę z niej na ziemię co doda mi szybkości i pokona część dystansu.
- Start! - krzyknął Layko.
Oboje zaczęliśmy biec. Potem zrealizowałam swój plan. Wysunęłam się trochę na przód. Layko to przewidział i też zrobił coś czego się nie spodziewałam, przez co przez dłuższy czas biegliśmy na równi. Cel był już nie daleko.

Layko? Co? Kto wygrał?

Od Layko do Alpen

Człapałem sobie powoli, po alejkach jednego z parków. Był piękny dzień, taki ponury. Spojrzałem w górę i zaśmiałem się. Chmury zakrywały całe niebo i zbierało się na deszcz, jednak nic nie wykluczy tego, że ten dzień był wspaniały. Zacząłem powoli biec. Nie wiem dlaczego, taki po prostu odruch.
- O cześć Alpen - powiedziałem, widząc znajomą suczkę.

Alpen? Mało ambitne xd

Profil Suczki- Dili

Imię: Dila
Płeć: Suczka
Wiek: 3 lata
Rasa: Owczarek niemiecki
Maść: Ciemnoszare
Rodzina:

• Matka-Sihir
• Ojciec-Joru
• Bracia: Uno, Bueno

Partner/partnerka: Zauroczona w.... tego nie zdradzi

Opanowane komendy: Waruj, atak, szukaj, siad
Umiejętność szczególna: Niezwykle szybka. Ma bardzo dobry węch i słuch. Jest bardzo wytrzymała.
Stanowisko: Strażnik
Predyspozycja: Pasterstwo
Charakter: Dila jest miła i delikatna jednak to do czasu. Kiedy zobaczy kogoś obcego rzuca się do gardła i walczy. Nie boi się odezwać tym bardziej pokazać zębów. Nie cacka się z wrogami. Bezwzględna i agresywna. Jednak kiedy kogoś naprawdę polubi jest przyjacielska i dobroduszna. Jest bardzo wrażliwa jednak zakrywa łzy odwagą i dumną postawą. Mało czego się boi. Królowa ciętej riposty i szczera gorzej niż do bólu. Nie boi się postawić nawet większym psom czy też postawionych wyżej w hierarchii.
Wygląd:

• Wysokość: 70 cm
• Waga: 42 kg

Sierść jest długa i delikatna. Di nie boi się pobrudzić. Jej oczy są koloru ciemnego kasztanu. Szczupła, dlatego jest zwinna. Widać, że jest silna. Kły i pazury wyostrzone.
Historia: Urodziła się w pewnej hodowli. W wieku pół roku pewien pan ją zaadoptował. Po przyjeździe do nowego miejsca wylądowała w klatce. Było tam wiele starszych psów. Pan który wziął ją z hodowli zaczął ją trenować. W końcu skończyła rok, jednak to było jeszcze gorsze, niż ostatnie miesiące. Dowiedziała się od innych psów, że znajduje się w policji i jest trenowana jako pies policyjny. Po pewnym okresie przydzielili Di jakiegoś człowieka. Miał na imię Horan.  Był miły i potrafił się opiekować psami. Gdy nie skończyła nawet półtora roku już poszła na jedną z misji. Goniła złodzieja i zakończyło się sukcesem. Horan był ze niej bardzo dumny. Gdy skończyła dwa lata Di zdobyła tytuł najlepszego psa policyjnego. Każda akcja kończyła się sukcesem nie ważne czy była to napaść czy inne zagadki zawsze wygrywała. Po pół roku dowiedziała się, że będzie miała nowy dom. Horan załatwił jej nową klatkę. Wtedy należała do "elity". Gdy ukończyła trzy lata Horan mógł już zabierać ją do domu. Pewnego dnia znalazła tą sforę, jednak nigdy nie opuści Horana bo to jej najlepszy właściciel.
Data urodzin: 24.12

Szybkość: 20 Zwinność: 15 Posłuszeństwo: 30 Wytrzymałość: 10 Węch: 25

Przedmioty:

Canem:

Profil Rose

Inne zdjęcia: 1, 2, 3 reszta w Galerii
Imię: Rose (czytaj: Ros, Rosi) dla przyjaciół: Ri

Płeć: Suczka
Wiek: 1,5 roku
Rasa: Owczarek Australijski
Maść: Red tricolor
Rodzina:

• mama: Jenny
• siostra (nierodzona): Kath   

Reszty nie znała nigdy.
Partner: Nashee ♥
Opanowane komendy: waruj, siad, łap, turlaj się, podskocz.
Umiejętność szczególna: Ma doskonały węch. Potrafi wyczuć wszystko na odległość kilometra. Dodatkowo strasznie szybko biega. Obie umiejętności odziedziczyła z pewnością po mamie.
Stanowisko: Opiekunka Szczeniąt
Predyspozycja: Agility, w czym pomaga jej bieganie (czasem: Wystawy)
Charakter: Jest pamiętliwa, ale tylko do niektórych, miła, odważna, zawsze broni swojego właściciela. Potrafi oddać życie za przyjaciół. Rodzina jest dla niej wszystkim. Dość szybko się zakochuje, ale równie szybo może jej to minąć. Nigdy nie kłamie (może czasem lekko naciąga prawdę)
Wygląd: 

• wysokość: 50 cm.
• waga: 23 kg.  

Rose jest niewielka i delikatna. Ma łapy w kolorze czekolady z białymi plamkami.
Większość ciała pokrywa brązowa sierść. W niektórych miejscach jest jaśniejsza i świecąca, a w innych biała. Ma miękki, puchaty ogon. Czekoladowo- kawowe oczy. Jedno jest nieco ciemniejsze od drugiego.
Historia: Urodziła się w hodowli różnych owczarków: szwajcarskich, szetlandzkich i australijskich... tam właśnie poznała Alpen. Zaprzyjaźniła się z nią. Zawsze trzymały się razem. Rose została sprzedana i od tamtej pory ich wspólnie więzi z Alpen ktoś rozdzielił. Jej pierwsza właścicielka- Rosalie bardzo o nią dbała. Jednak pewnego dnia Ros została porwana, gdy spacerowała po parku. Uciekła od porywaczy, ale nie udało jej się wrócić do domu. Błąkała się parę dni, gdy zobaczył ją mały chłopiec. On miał około 8 lat, ona w tedy rok. W sumie była jeszcze małym, przestraszonym szczeniaczkiem. Chłopiec zaprowadził ją do domu. Rose poznała tam wspaniałą rodzinę, która także świetnie się nią zajmowała. Mieli oni jeszcze jednego psa- Kath, którego Rose traktowała jak siostrę.... bo tak właściwie był to suczka. Jej stara właścicielka długo jej szukała i w końcu odnalazła... Ros mieszka z Rosalie, ale nadal utrzymuje kontakty z tamtą rodziną, a Kath uważa za starszą siostrę.
Data urodzin: 2 stycznia

Szybkość: ∞ Zwinność: ∞ Posłuszeństwo: ∞ Wytrzymałość: ∞ Węch: ∞

Profil Megi!

Imię: Megi
Płeć: Suczka
Wiek: 2 lata
Rasa: Border collie
Maść: Blue merle
Rodzina:

• Elza- matka

• Marley- ojciec

• Olly- brat

• Molly- siostra

Partner/partnerka: Miłość? Eh kto by ją chciał? Może kiedyś...
Opanowane komendy: Siad, piątka, leżeć, hop oraz do nogi
Umiejętność szczególna: Świetnie skacze
Stanowisko: Pielęgniarka
Predyspozycja: agility
Charakter: Megi to suczka uważana za dziwną z powodu jej charakteru. Jest ona szalona i często podejmuje pochopne decyzje. Jest bardzo czuła i miła. Nie usiedzi w jednym miejscu. Zawsze gotowa na nowe wyzwania. Uwielbia biegać i ganiać.
Wygląd:

• wysokość: 52 cm

• waga: 17 kg

Włos jest średniej długości. Kolor oczu- brązowy.
Historia: Urodziła się w hodowli border collie "Złote bordery". Została sprzedana pewniej pani czyli Patrycji. Pewnego dnia uciekła z nie wiadomych powodów i dotarła tu- do sfoy. Po pewnym czasie udało jej się odnaleźć Patrycje. Mieszka ze swoją właścicielką  i dalej należy do sfory.
Data urodzin: 24 grudnia

Szybkość: 20 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 30 Wytrzymałość: 20 Węch: 10

Przedmioty:

Canem:

Szczeniaki Luny i Huragana

Nowe i pierwsze szczeniaki w sforze:

Nel: (mieszaniec)

 
 Lili: (Labrador) 

2 zdjęcie Lili:

Strong: (Owczarek Szwajcarski)

 

 Gratulacje Huragan i Luna!

Od Layko CD. Saba

- Nie wiem czy byś ze mną wytrzymała - uśmiechnąłem się krzywo.
- Oj nie przesadzaj, aż tak źle nie może być - zaśmiała się Saba.
- Nie wiem, czy wiesz, ale to trudniejsze niż myślisz - powiedziałem siadając.
- Dlaczego?- zapytała ciekawa suczka, też siadając.
- Będę musiał zostawić to wszystko - powiedziałem, rozglądając się wokół.
- Masz tylko jakąś trawę - zaśmiała się suczka. Uśmiechnąłem się.
- Nooooooo... dobra.- powiedziałem po dłuższej chwili.

Saba? Haha ;) XD... 

Od Alpen do Nashee

Wyszłam na dwór. Weszłam do parku. Łapy mi się ślizgały. Zaczęłam biec do fontanny. Do okoła mnie stały różne psy, nie wszystkie mi znajome z właścicielami. Poranny spacer, trening, a niektóre ćwiczyły przed zawodami. Na ławce było jeszcze jedno wolne miejsce. Zauważyłam, że oprócz nie jest jeszcze na nie jakiś chętny pies. Zaczęłam biec szybciej, żeby zdążyć. Byłam już na ławce. Pies nie był z tego zadowolony. Podszedł od tyłu i próbował mnie zepchnąć. Udało mu się. Upadałam na ziemnię.
- Jakoś miękko - powiedziałam. 
Co się okazało? Oczywiście... złapał mnie dobrze znany mi pies... nas Nashee.

Nashee? Dziękuję.. :3

Od Rexellisa CD. Malina

- Ona nic Ci nie zrobi... - powiedziałem do suczki stojącej przede mną. Jaka ona była ładna!
- Okej... Fajnie!
- Może pójdziemy do parku? Zapewne tam mnie spuszczą ze smyczy i będziemy mogli coś porobić. - zaproponowałem i poczułem, że Mathilde ciągnie mnie za smycz.
- Rex, później sobie poflirtujesz! - powiedziała moja pani i zaśmiała się. Ja zarumieniłem się i spuściłem wzrok, Malina chyba też. Zacząłem iść w stronę parku, a suczka Golden Retrivera podążała za nami. Po kilku minutach Mathilde siedziała na ławce, a ja mogłem swobodnie biegać.
- To co robimy? - zapytałem.
- Nie wiem... Możemy potarzać się w śniegu lub coś z niego ulepić... Na przykład psa! - krzyknęła radośnie.
- Pewnie! - przytaknąłem i zabraliśmy się do roboty.
Szło nam mozolnie, tym bardziej, że nie mamy rąk. Łapami i pyskiem trudno było cokolwiek ulepić, ale w końcu uzyskaliśmy efekt. Skończyliśmy! Odsunęliśmy się parę kroków i... Wybuchliśmy śmiechem! Naszym oczom ukazało się bezkształtne coś, co pierwotnie miało być psem. Śmialiśmy się przez dobre parę minut. Nagle zauważyłem coś dziwnego w śniegu. To był kwiatek! Zdziwiło mnie to, bo przecież już zima i w ogóle, ale...
- Zaraz wracam! - powiedziałem do Maliny i popędziłem zerwać kwiatek. Po chwili przyniosłem go w zębach. Położyłem biały kwiatek przed Maliną. - To dla Ciebie - powiedziałem i zarumieniłem się.

Malina?

Nashee zostań...

Nashee.. chciałeś żebyśmy przekonali cię do zostania. Bez ciebie- tak jak bez każdego psa w sforze będzie cicho i nudno. Mam nadzieję, że po tym poście nie odejdziesz:

Od Saby:

Nashee, Nashee psotnik wielki,

choć jest jeszcze malusieńki,

Gryzie, drapie i harcuje

inne pieski obszczekuje.

Za piłeczką także gania,

od wieczora, aż do rana.

Ale za to go kochamy

i nikomu nie oddamy!

Od Alpen:

Czy wy znacie takie zwierzę?

Co do pyska wszystko bierze?

Jest kudłate i bez łat

Ogon nosi byle jak

Oczy ciemne i błyszczące,

Brwi jak zachodzące słońce,

Futro ma w kolorze piasku

I błyszczące w słońca brzasku.

Cztery łapy, pysk i ogon,

Chodzi zawsze swoją drogą.

Za to bardzo pięknie prosi.

Dodam jeszcze to nie krowa,

Czy już wiecie o kim mowa ?

To Nashee,

Nasz psotnik mały...

Do zabawy DOSKONAŁY!

Od Huragana CD. Luna

- Dzieci przez jakiś czas będą mieszkać z tobą- odparłem.
- Dobrze. A ty gdzie będziesz spać?-
- Wszyscy się zmieścimy, a jak nie dołoży się jakiś koc.-
Nadeszła już noc Lunę bardzo wtedy bolała głowa nie wiadomo dlaczego. Nie przespaliśmy bardzo długo. Gdy zrobiło się jasno Luna była bardzo zmęczona, ja z resztą też. Postanowiłem cicho pójść do kuchni i zrobić śniadanie. Luna zawsze kłóciła się ze mną, że da sobie radę ze śniadaniem, ale tym razem było inaczej. Przyszykowane śniadanie i zaniosłem suczce, ale jej nie było. Zastanawiałem się gdzie mogła pójść.
Zacząłem krzyczeć:
- Luna, Luna gdzie jesteś!-

Luna?

Konkurs na Deltę, Wyniki II etapu

Do III etapu konkursu na Deltę przechodzą:

Naira

Rexellis

Saba

W III etapie trzeba napisać artykuł do Gazetki  na najbliższy miesiąc.

Malina i Luna, które podeszły do II etapu w nagrodę dostaję 5 canem. 

Pozdrawiam i życzę powodzenia,

Alfa

Od Luny CD. Huragan

Poszliśmy do lasu. Było tam cicho i spokojnie.
- Jak się cieszę ,że szczeniaki urodzą się za 3 dni!
- Tak! To takie wspaniałe!
Podeszliśmy do groty w której oboje mieszkaliśmy. Zapaliłam w kominku
i usiadłam na dywanie.
- Ałaaa!!
- Co się stało?
- Te szczeniaki strasznie kopią - uśmiechnęłam się.
- Przypomniało mi się, że szczeniaki nie mają gdzie spać......

Huragan?

II etap konkursu na Deltę...

Do drogiego etapu konkursu na Deltę przechodzą: 

Saba

Naira

Rexellis

Luna

Malina

Jak już mówiłam są trzy etapu. Przed wami II! Polega on na tym, że piszecie do mnie (Biegnące Łapki) wiadomość na howrse p.t. "Konkurs na Deltę" o treści... "Proszę o opowiadanie do poprawienia na konkurs na Deltę. Ja wysyłam wam tekst z różnego typu błędami (ortografia, interpunkcja, frazeologia), a wy musicie je poprawić. Czemu takie zadanie? Proste... Delta będzie wstawiała opo, w których będzie sprawdzała BŁĘDY) Oczywiście poprawioną wersję też wysyłacie mi na howrse.

Życzę powodzenia,

Alfa Alpen

Luncky nas opuszcza ;(

Niestety Lucky odchodzi z powodu nie pisania opowiadań przez prawie 2 miesiące.

Od Alpen CD. Axel

- No dalej...- zaczęłam. - Powiedzcie mi!
Zapadła cisza... trwała kilka minut. Psy szepnęły coś sobie na ucho...
- A więc...- mówił cicho trochę spłoszony Axel.- Może Nashee opowie?
- Ja?.... - zdziwił się Nashee.
- Tak.. ty!- oboje krzyknęłiśmy.

Nashee?

Profil Asahii- Nowej suczki!

Imię: Asahii
Płeć: Suczka
Wiek: 2 lata
Rasa: Siberian Husky
Maść: Rudawo biała.
Rodzina: Kiedyś była.
Partner/partnerka: Szuka
Opanowane komendy: Atak, Skacz, Waruj.
Umiejętność szczególna: Jest bardzo szybka.
Stanowisko: Wojownik
Predyspozycja: Brak
Charakter: Asahii jak wszyscy, nie jest idealna. Jest do szpiku kości prawdomówna i nie lubi jak ktoś lub ona kłamie. Nienawidzi sztucznych uśmiechów i innych rzeczy, z jej strony jak i strony innych. Nigdy się nie spina, jest po prostu wyluzowana. Ma dosyć wkurzający charakter, ale w dobrym znaczeniu tego słowa. W tym co robi jest bardzo dociekliwa i angażuje się we wszystko. Zawsze idzie na całość, chodź do wszystkiego podchodzi z dystansem. Toleruje wszystkich, gdyż nie każdego obdarzono pięknem wewnętrznym jak i zewnętrznym. Ma silnego ducha, więc nie łatwo ją obrazić lub zgnębić. Bojowo nastawiona do życia i zawsze gotowa do ataku, nawet na przyjaciela. Na co dzień prawie wszystko lekceważy. Zawsze w zanadrzu ma jakiś plan, zazwyczaj dosyć głupi, lecz ma. Jest inteligentna, lecz nie używa tego codziennie. Ma w sobie też dobre cechy, takie jak np, jest miła i pomocna, jednak jeśli nikt jej bardziej nie pozna, nie pozna też tych cech. Może być trochę chamska.
Wygląd:

• wysokość: 55 cm

• waga: 17 kg.

Asahii to wychudzona suczka. Ma różne kolory oczu, jedno oko ma błękitne, drugie zaś brązowe. Futro ma krótkie koloru biało-rudego.
Historia: Miała kiedyś ojca i matkę jak każdy, wszystko się zmieniło gdy urodziły się nowe szczenięta. Została niezauważalna. Była jak duch. Kiedyś jeden z jego braci wybiegł na ulicę. Matka szybko zainterweniowała i sałata się rzecz straszna. Matkę potrącono. Wtedy już nie miała po co tu mieszkać. Ojciec znalazł sobie inną partnerkę, której nienawidził. Więc odeszła bez słowa. Nawet jej nie szukano. Po paru tygodniach znalazł ją pies i zaproponował dołączenie do sfory. Nie mogła odmówić.
Data urodzin: 17.12

Szybkość: Zwinność: 25 Posłuszeństwo: 25 Wytrzymałość: 25 Węch: 25 

Przedmioty:

Canem:

Prezent Mikołajki!

Od Layko dla Maliny
Nie wiem czy wiecie,
że pies jest na świecie,
lubiany,
kochany,
przez wszystkich.
Gdy Mikołajki nadeszły,
Nie gryzie podeszwy,
Tylko do niego gnamy,
Bo bardzo go kochamy.

Smutno mi się zrobiło, że tylko jeden prezent dostałaś.

Prezenty Mikołajkowe!

Od..... Do Rex'a

Rex?
Tak, ten miły i kochany
Dla sfory i swych przyjaciół oddany. Gdy szczeniak się zgubi, odnajdzie go, pomoże w każdej sytuacji.
Więc Zawołajmy
Rex!
Niech usłyszy nas świat!
Bo gdyby nie Rex, smutek by dopadł i nas.
Od Tajemniczego psa

Od Huragana CD. Luna

- Co do imion suczek nic nie mam, a piesek niech się nazywa Strong, co znaczy silny - powiedziałem.
- Dobrze -
Wyjaśniliśmy już rasę i imiona szczeniaków, teraz zostało czekać na ich narodziny.
- Luna może pójdziemy na spacer do lasu jest tam cicho i przytulnie? -
- Dobrze -

Luna?

Od Saby CD. Layko

- Z łapą jest już dobrze ale i tak muszę być ostrożna- odpowiedziałam lekko przygnębiona.
Nastała chwila ciszy aż coś mi się przypomniało
- Layko? Pamiętasz jak się ciebie pytałam czy u mnie zamieszkasz?-
- Tak. A co?
- Bo to jest jeszcze aktualne...jak byś chciał możesz się wprowadzić...-

Layko, daj jakiś znak.

Od Huragana CD. Luna

- Co do imion suczek nic nie mam ,a piesek niech się nazywa Strong, co znaczy silny.- powiedziałem
- Dobrze-
Wyjaśniliśmy już rasę i imiona szczeniaków, teraz zostało czekać na ich narodziny.
- Luna może pójdziemy na spacer do lasu jest tam cicho i przytulnie?-
-Dobrze-

Luna?

Prezent Urodzinkowy

Dla Maliny z okazji urodzin (w rzecz.)

Od Alpen

Życzę Ci słońca na każdym niebie,

smaku, zapachu w codziennym chlebie,

ptaków, motyli i chwil radosnych,

a w sercu zawsze zielonej wiosny!

Prezent Mikołajkowy!

Od ... do Queen

Jak bombka na choince i gwiazda na niebie,
tak Bóg miłosierny zjawia się u ciebie
i daje ci spokój, radość i wiarę
w te święta radosne, hojne i wspaniałe.
Życzy Tajemniczy pies.

Prezent Mikołajkowy!

Od ... dla Layko

Przyszłam do sfory wcześnie nie była jeszcze rozwinięta, więc szybko się połapałam o co chodzi. Ale wciąż mi kogoś brakowało wtedy poznałam go- o pięknym imieniu Layko. Został moim przewodnikiem. Jak starszy brat. Zawsze był poważny, lecz czasami się uśmiechał. Pomógł mi kiedy miałam chorą nogę. Zaproponowałam mu mieszkanie, nie wiem jak on to przyjął. Później gdzieś znikł nie wiem nawet gdzie. Layko jest dobrym kolegą, przyjacielem...Layko pewnie się domyślasz kto to pisał, więc mówię, że jesteś dla mnie kimś więcej niż przyjacielem.

Z okazji Mikołajek i nadchodzących świąt życzę ci dużo najlepszych rzeczy. 

Tajemniczy gość

Od Saby CD. Malina

- Tylko, że... moja pani... nie wiem kiedy przyjedzie - powiedziałam zmartwiona.
- Będziesz chodzić ze mną-
- Dobra-
- A tak w ogóle jak zamierzasz się zemścić? - zapytałam
- Nie wiem jeszcze pomyślę, teraz musimy stąd uciekać bo zaraz przyjedzie hycel-
- To uciekajmy!- krzyknęłam i rzuciłam się w ucieczkę. Gdy już byłyśmy przy lesie zobaczyłam duży samochód z napisem ,,Hycel"

Malina?

Od Maliny do Rexellisa

Siedziałam przy czyiś schodach. Położyłam sie, gdy nagle drzwi sie otworzyły. Zza progu wystał pysk owczarka.
- Emm...hej - odparłam.
- Znamy się? - odpowiedział nieznajomy.
- Raczej nie, jestem Malina.
- Ja Rex, Rexellis - odparł.
Tuz po minucie zza drzwi wyszła jego pani.
- Może ja już pójdę... - rzekłam. 

- Ona ci nic nie zrobi...- usłyszałam odpowiedź

Rex?

Od Maliny CD. Saba

- Miałam powód...- rzekłam.
- Jaki?!?!- warknął szczeniak, a ja się zaśmiałam.
- Otóż twoja starsza pani zabiła mi ojca...
- Co? Nie opowiadaj kłamstw! - oburzyła się.
- Tak. Zabiła mi ojca...Tą mordę rozpoznam na kilometr. Gdy poszliśmy na miasto wraz z naszym właścicielem Jake usłyszeliśmy pędzący samochód. Ku pasażerem był ona... przejechała mi ojca! Ona zemszczę się!!!
Saba siedziała zdziwiona...

Prezent Mikołajkowy!

Od.... dla Rexellisa

WIERSZYK:

Już od dawna, od zarania,

Poprzez wszystkie wieki,

Ciągną się popiskiwania,

Skomlenia i szczeki.

Idą pełne animuszu,

Wspólną z nami drogą,

Cztery łapy,

Para uszu,

Oczy,

Nos

I ogon.

ZDJĘCIE:

Prezenty Mikołajkowe!

Od Axela dla Saby

Wielu pięknych niespodzianek,

równie pięknych chwil bez liku,

śniegu, łyżew, nart i sanek,

żadnych przeszkód w życiu.

Niezmiennej pogody ducha, a także

spokoju i wiary w siebie, dużo śmiechu

i swobody, słodkich pierników i pięknych

bajek życzę Ci w dniu Mikołajek!

Prezenty Mikołajkowe od Maliny

Dla Alpen

Alfo moja droga...

Chodź jestem taka uboga

ten prezent dla ciebie wysyłam

z pozdrowieniami i życzeniami...

Życzę ci wszystiiego dobrego

no i dnia dalszego miłego

Tego ci Malinka życzy

w tym dniu pełnym słodyczy...

Dla Rexa

Chodź znamy się przez chwilę

niech ten dzień minie ci mile

niech napotka cię dużo radości

i wesołych gości

Tego ci życzę ja...

Tak. Malina

Dla Saby

Sabo moja malutka

co jest okrąglutka

po kościach które dostała w prezencie

na mikołajki ode mnie

Z całego serca pozdrawiam

i swój uśmiech ci zostawiam

Dla Niary i Khaira

Pieski moje drogie

chce aby w obydwoje

byli szczęśliwi i mili

i aby wesołe humorki wam towarzyszyły

Dla Luckiego

Nie znam cię zbytnio

ale życzę tego każdemu

abyś był szczęśliwy

no i życzliwy

Dla Pejki

Malutka z ciebie psina

no i trochę płochliwa

ale pozdrawiam cię szczerze

no i w ciebie wierze

Dla Layko

Życzliwy z ciebie pies

i odwzajemnisz każdy gest

pozdrawia cię Malina

i szczerze wita

Dla Axela

Owczarku mój miły

masz wiele siły

ale najwięksi twardziele

też potrzebują wiele

dlatego życze ci miłości

i smacznych kości

Dla Huragana

Jak huragan uderzasz

i swoim wyglądem oślepiasz

pozdrawiam cię z serca psiego

mojego malutkiego

Dla Queen

Księżniczką miłości jesteś

byłaś i będziesz

pozdrawiam serdecznie

będę w ciebie wierzyc wiecznie

Dla Rossalie

Twe imię brzmi pięknie

więc pozdrawiam serdecznie

i kosteczkę ci wyśle

tylko czekaj cierpliwie

Dla Ritty

Miałam kiedyś koleżankę taką

co bawiła się małą szmatką

i to byłaś właśnie ty 

koleżanki to my

Dla Sukaru

Waleczny z ciebie pies

i odaważny też

życzę miłości

i mnustwo radości

Dla Luny

Cierpliwie czekasz przy oknie

aż mikołaja zobaczysz spodnie

ale ja się pośpieszę

i wyślę ci kosteczkę

Dla Nashee

Miłą osóbką jesteś 

w zimę i w lecie

pozdrawiam serdecznie

i czekaj na mikołaja grzecznie

Dla Linde 

Powoli kończy mi się wena

ale jestem tego pewna

że mikołaj ciebie odwiedzi

i zostawi ci dzieci

Dla Solitara

Nie wiem co napisać

ale pozdrowić cię mogę

zostawię ci prezencik

zgadłeś kostkę!

Dla Rosco

Znam to imię

gdzieś je słyszałam

a to ty

bym cię nie poznała

Dla Aryi

Znam cię moja miła

ze sfory tej mała

łap pozdrowiątka od Maliny

dla ciebie Aryi

Prezenty na Mikołajki od psów!

Od Layko dla Axela

Prezenty Mikołajkowe od psów!

Prezenty dla Huragana od Rexellisa
WIERSZYK:
Sierść biała jak śnieg,
Miękka jak puch,
Białych kłów szereg
I niezły słuch.
Owczarek szwajcarski -
- rasa lubiana.
Chodzi tu o Huragana!
Chcę ci życzyć w te mikołajki:
Życia jak z bajki,
Szczeniąt wspaniałych
Oczywiście zdrowych i całych!
Szczęścia z Luną
(To przecież wiadome!)
Spełnienia marzeń
Dużo rzecz jasna psich słodyczy.
Tego wszystkiego Rexellis Ci życzy!
OBRAZEK:

V część prezentów (ostatnia)

V ostatnia część prezentów na Mikołajki ode mnie- Alpen:

Dla Rexellisa

 Dla Ritty

Dla Rosalie

Dla Sukaru

Dziękuję za udział w Mikołajkach.. jeśli mi się uda jeszcze dziś dodam wasze prace! Przepraszam za utrudnienia, ale całyyyy dzień robiłam gify.

Alfa Alpen