Axel brzmiał
bardzo przekonują.
-Z największą
przyjemnością- odpowiedziałam bez chwili namysłu.
-A czy.. mamy
czas? Nasi właściciele się chyba niecierpliwią- dodałam po czasie.
-Myślę, że mogą
chwilę poczekać- odpowiedział Axel
Szliśmy sobie, co
chwilę podbiegając. Zastanowiłam się czy chwycić go za łapę, ale stwierdziłam,
że to chyba trochę za wcześnie. Spacerowaliśmy tak sobie, z chwili na chwilę
trochę brakowało nam tematów do rozmowy, gdy jednak rozkręcaliśmy temat oboje
mieliśmy tak dużo do powiedzenia, że nie wiedzieliśmy jak skończyć.
-Musimy już iść
Axel- krzyknął właściciel, gdy podeszliśmy
trochę bliżej.
-Właśnie Alpen-
my też musimy się zbierać, może zobaczycie się jutro.
Właściciele na
chwile się odwrócili, licząc, że bez głosu sprzeciwu pójdziemy za nimi.
Nagle podbiegłam
szybko do Axel-a i liznęłam go po policzku. Widać było się zaczerwienił. Potem pobiegłam
do właścicielki.
Axel?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W komentarzach proszę nie zamieszczać kłamstw, przekleństw i niedotyczących sfory informacji. Jeśli nie należysz do bloga podpisz się "Nienależący do sfory", a jeśli należysz "~~Sibi*" lub "/Sibi*".
*Oczywiście imię swojego psa