- Wiesz jestem psem policyjnym. Mógłbym ją wytropić - powiedziałem.
- Mógłbyś? Naprawdę?- uśmiechnęła się.
- Tak - odparłem.
- To świetnie!
- Tylko jakbyś mogła dać mi jakąś rzecz. Tak lepiej mi będzie złapać trop - stwierdziłem.
Alpen?
niedziela, 30 listopada 2014
Od Axel'a CD. Alpen
Zastanowiłem się chwilkę.
- Wiesz jestem psem policyjnym. Mógłbym ją wytropić - powiedziałem.
- Mógłbyś? Naprawdę?- uśmiechnęła się.
- Tak - odparłem.
- To świetnie!
- Tylko jakbyś mogła dać mi jakąś rzecz. Tak lepiej mi będzie złapać trop - stwierdziłem.
- Wiesz jestem psem policyjnym. Mógłbym ją wytropić - powiedziałem.
- Mógłbyś? Naprawdę?- uśmiechnęła się.
- Tak - odparłem.
- To świetnie!
- Tylko jakbyś mogła dać mi jakąś rzecz. Tak lepiej mi będzie złapać trop - stwierdziłem.
Od Maliny
Zobaczyłam pod swoimi nogami szczeniaka. Patrzyliśmy się na siebie po czym przyszła jakaś starsza pani.
- Saba chodź! Może ten kundel ma pchły! - powiedziała i zabrała szczeniaka.
- Pchły?! Ja pchły?! Jestem psem wystawowym!- warknęłam na starsza panią.
Okrążałam ją jak nigdy do tond. Po czym zawahałam się czy ugryźć ją w kostkę. Pani krzyknęła z bólu po czym upadła na chodnik. Przechodnie patrzyli się na mnie i uciekali ode mnie.
- Ale, to nie tak czekajcie! - szczekałam, wiedząc, że i tak mnie nie zrozumieją.
Szczeniak zaczął uciekać, ale ja go złapałam go w pysk. Patrzyłam się na starszą panią, a ona krzyknęła:
- Ten kundel ukradł szczeniaka! Po chycla dzwonić!
Zaczęłam uciekać, aż wbiegłam za śmietnik. Puściłam szczeniaka z pyska i warknęłam:
- Spokojnie nic ci nie zrobię...
- Saba chodź! Może ten kundel ma pchły! - powiedziała i zabrała szczeniaka.
- Pchły?! Ja pchły?! Jestem psem wystawowym!- warknęłam na starsza panią.
Okrążałam ją jak nigdy do tond. Po czym zawahałam się czy ugryźć ją w kostkę. Pani krzyknęła z bólu po czym upadła na chodnik. Przechodnie patrzyli się na mnie i uciekali ode mnie.
- Ale, to nie tak czekajcie! - szczekałam, wiedząc, że i tak mnie nie zrozumieją.
Szczeniak zaczął uciekać, ale ja go złapałam go w pysk. Patrzyłam się na starszą panią, a ona krzyknęła:
- Ten kundel ukradł szczeniaka! Po chycla dzwonić!
Zaczęłam uciekać, aż wbiegłam za śmietnik. Puściłam szczeniaka z pyska i warknęłam:
- Spokojnie nic ci nie zrobię...
Saba?
Od Luny CD. Alpen do Huragan'a
- Tak się cieszę ,że możemy być parą!- krzyknęłam
- Też się cieszę!!!
Przytuliłam się do niego i szepnęłam:
-Kocham cię...- powiedziałam szczerze.
Te życie było wspaniałe nie wiedziałam, że czeka mnie coś takiego. Przy nim czułam się jak najszczęśliwsza suczka na świecie. Każda chwila z Huraganem była cenna jak karaty i diamenty. Poszłam do niego i powiedziałam:
-Skoro jesteśmy parą to może... powinniśmy zamieszkać razem... chyba, że... chcesz jeszcze czekać.-
- Też się cieszę!!!
Przytuliłam się do niego i szepnęłam:
-Kocham cię...- powiedziałam szczerze.
Te życie było wspaniałe nie wiedziałam, że czeka mnie coś takiego. Przy nim czułam się jak najszczęśliwsza suczka na świecie. Każda chwila z Huraganem była cenna jak karaty i diamenty. Poszłam do niego i powiedziałam:
-Skoro jesteśmy parą to może... powinniśmy zamieszkać razem... chyba, że... chcesz jeszcze czekać.-
Huragan?
Od Saby do dokończenia
Był piękny poranek. Razem z moją panią poszłyśmy do parku. Oczywiście ja na smyczy. Gdy już weszłyśmy za bramę pani powiedziała do mnie:
- Saba dziś zajmie się tobą pani Karens, jest bardzo miła i kocha pieski- po chwili podeszła do nas starsza pani;
- Saba dziś zajmie się tobą pani Karens, jest bardzo miła i kocha pieski- po chwili podeszła do nas starsza pani;
- To chyba ona - pomyślałam. Moja pani oddała jej smycz, a sama gdzieś poszła. Nudziło mi się ponieważ od 30-stu minut siedziałyśmy na ławce, a pani Karens próbowała dać mi jakieś ciastko. Nagle wpadł mi do głowy świetny pomysł. Zrobiłam duże czarne oczy i spojrzałam na panią, zrozumiała, że chcę pobiegać. Jednym ruchem ręki odpięła mi smycz, ale zanim to zrobiła powiedziała:
-Masz daleko nie odchodzić, rozumiesz?-
Szczeknęłam na tak. Pobiegłam ile sił w łapach lecz po chwili zatrzymał mnie jakiś pies.
Kto to? Ktoś dokończy?
Mała zmiana! Canem!
Od tej pory, za każde opowiadanie dostaje się 2 cn. (nasza waluta). Mam nadzieję, że podoba wam się ta zmiana.
Alfa Alpen
Od Alpen CD. Huragan i Luna
- Chyba tak... ale... nie rozumiem... co stoi wam na przeszkodzie?
- No wiesz... myśleliśmy, że.. może Huragan... woleliśmy się zapytać- powiedzieli w tym samym czasie.
- Myślę, że nic nie stoi wam na przeszkodzie... możecie...- powiedziałam z lekkim zdziwieniem
Widać, że oboje byli uradowani! Przytulili się mocno.
- No więc... wszystko wyjaśnione- powiedziała Luna.
- No wiesz... myśleliśmy, że.. może Huragan... woleliśmy się zapytać- powiedzieli w tym samym czasie.
- Myślę, że nic nie stoi wam na przeszkodzie... możecie...- powiedziałam z lekkim zdziwieniem
Widać, że oboje byli uradowani! Przytulili się mocno.
- No więc... wszystko wyjaśnione- powiedziała Luna.
Huragan? Luna? Któreś z was dokończy?
Od Alpen CD. Axel
- No wiesz... nie wiem czy nam się uda...- zaczęłam.
- Ale możemy spróbować - uzupełnił mnie Axel.
Czułam, że dalej bardzo się cieszę, że jesteśmy partnerami.
- No.. pewnie... możemy spróbować- powiedziałam z nadzieją.
Przytuliłam się w jego puchate futro i zaczekałam na reakcję, po czym powiedziałam: Dziękuję, że mi pomagasz. Axel nic nie odpowiedział, ale uśmiechnął się szeroko.
- Gdzie idziemy najpierw?- zapytałam.
- Ale możemy spróbować - uzupełnił mnie Axel.
Czułam, że dalej bardzo się cieszę, że jesteśmy partnerami.
- No.. pewnie... możemy spróbować- powiedziałam z nadzieją.
Przytuliłam się w jego puchate futro i zaczekałam na reakcję, po czym powiedziałam: Dziękuję, że mi pomagasz. Axel nic nie odpowiedział, ale uśmiechnął się szeroko.
- Gdzie idziemy najpierw?- zapytałam.
Axel?
Od Axel'a CD. Alpen
- Nie martw się o nią. To dzielna i silna dziewczyna na pewno da sobie radę. - powiedziałem.
- Masz rację. - przyznała. - Ale to nie zmienia faktu że się o nią boję, nie wiem gdzie jest.
Zamyśliłem się.
- Wiesz, skoro tak się zamartwiasz to może poszukamy jej razem? - uśmiechnąłem się przyjaźnie.
- Masz rację. - przyznała. - Ale to nie zmienia faktu że się o nią boję, nie wiem gdzie jest.
Zamyśliłem się.
- Wiesz, skoro tak się zamartwiasz to może poszukamy jej razem? - uśmiechnąłem się przyjaźnie.
Alpen?
Nowa Suczka- Malina!
Płeć: Suczka
Wiek: 3 lat
Rasa: Golden Retriever
Maść: Złota
Rodzina:
- Matka Ellensa
- Ojciec Kikray
Opanowane komendy: Siad, daj głos, daj łapę, leżeć, zostań
Umiejętność szczególna: Szybkie i zwinne bieganie
Stanowisko: Pielęgniarka
Predyspozycja: Wystawy
Charakter: Malina jest miłą i posłuszną suczką. Nie jest agresywna i lubi przebywać wsród dzieci. Uwielbia być głaskana i podziwiana. Jest małym leniuszkiem, zazwyczaj w dzień śpi. Uwielbia spacery. Nigdy jeszcze nikogo nie ugryzła.
Wygląd:
Historia: Jej właściciel Jake zginął w wypadku samochodowym...Malinę znalazła jego przyjaciółka Katne w domu. Malina leżała bez jedzenia i wody. Gdy Katne dowiedziała sie, że Jake nie żyje, w głębi duszy obiecała, że zajmie się suczką. Niestety, dobrobyt nie trwał długo...Pewnej nocy, była straszna burza. Piorun strzelił w dach domu i ogień zspalił wszystko, wraz z Katne. Malina uciekła i schowała się w przydrożnym zaułku. Tak na trafiła na stado psów do których dołączyła. Dalszy scenariusz piszę czas...
Data urodzin: 7 grudnia
- Wysokość: 70 cm
- Waga: 20 kg
Historia: Jej właściciel Jake zginął w wypadku samochodowym...Malinę znalazła jego przyjaciółka Katne w domu. Malina leżała bez jedzenia i wody. Gdy Katne dowiedziała sie, że Jake nie żyje, w głębi duszy obiecała, że zajmie się suczką. Niestety, dobrobyt nie trwał długo...Pewnej nocy, była straszna burza. Piorun strzelił w dach domu i ogień zspalił wszystko, wraz z Katne. Malina uciekła i schowała się w przydrożnym zaułku. Tak na trafiła na stado psów do których dołączyła. Dalszy scenariusz piszę czas...
Data urodzin: 7 grudnia
Szybkość: 20 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 20 Wytrzymałość: 20 Węch: 20
Przedmioty:
Canem:
sobota, 29 listopada 2014
Od Pejki CD. Khair
- P...P...Pejka - wykrztusiłam wystraszona. Myślałam, że zaraz mnie pogoni, jednak tak nie było.
- Dlaczego się boisz?- zapytał zdziwiony.
- Bo ty jesteś taki duży...a ja taka mała. - Po chwili dodałam : Mam nadzieje, że mi nic nie zrobisz, jak sam widzisz jestem mała, najczęściej staje się ofiarą, a nie łowcą- odpowiedziałam przygnębiona.
- Dlaczego się boisz?- zapytał zdziwiony.
- Bo ty jesteś taki duży...a ja taka mała. - Po chwili dodałam : Mam nadzieje, że mi nic nie zrobisz, jak sam widzisz jestem mała, najczęściej staje się ofiarą, a nie łowcą- odpowiedziałam przygnębiona.
Khair?
Od Khair'a do Pejki
Byłem w parku. Wymknąłem się z domu. Było wcześnie, bardzo wcześnie. W
parku było mało psów. Położyłem się pod drzewem i przyglądałem jak inni
się bawią. Uśmiechnąłem się. Rzuciłem okiem na bramę. Do parku właśnie
wchodziła suczka. Pinczer. Kilka razy widziałem przedstawicieli tej
rasy. Suczka wyglądała na zadowoloną. Zaczęła spacerować radośnie po
parku. Wstałem i potruchtałem w jej kierunku.
- Cześć! - przywitałem się. - Jestem Khair, a ty?
- Cześć! - przywitałem się. - Jestem Khair, a ty?
Pejka?
Nowa Suczka! Pejka!
Płeć: Suczka
Wiek: 3 lata
Rasa: Pinczer
Maść: Brązowa
Rodzina: nie znana
Partner/partnerka: szuka
Opanowane komendy: idź do koszyka
Umiejętność szczególna: wysoko skacze
Stanowisko: Pielęgniarka
Predyspozycja: Pasterstwo
Charakter: Pejka jest miła. Atakuje, gdy jest taka potrzeba. Uwielbia głaskanie po brzuszku. Przywiązuje się do swojego właściciela. Można ją przekupić zwykłym ciasteczkiem
Wygląd: Ma duże oczy i uszy. Sierść krótka i cienka. Oczy są piwne.
- wysokość: około 25 cm
- waga: około 5 kg
Data urodzin: 21.06
Szybkość: 25 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 5 Wytrzymałość: 25 Węch: 25
Przedmioty:
Canem:
piątek, 28 listopada 2014
Od Nairy do dokończenia
Wstałam wcześnie. Wyszłam z posłania i poszłam do kuchni. Miska jak
zwykle pusta.
>>Cudownie!<< - pomyślałam. Podeszłam do drzwi pokoju Meg. Zaczęłam drapać w nie pazurami. Chwilę później moja właścicielka otworzyła. Była już ubrana, uczesana. Minęła mnie i pobiegła do kuchni zrobić śniadanie. Najpierw jednak nasypała mi karmy.
Potruchtałam do miski i zjadłam swoją porcję. Teraz pozostało tylko czekać na Meg. Nie trwało to długo. Gdy skończyła, założyła kurtkę, buty i wyjęła smycz. Zapięła mi ją. Weszłyśmy na klatkę schodową. Tam jak co dzień rano moja właścicielka otrzymała skargę, że niby ja weszłam do domu sąsiada i pogryzłam mu buty. Meg skrzywiła się, wyszłyśmy przed blok. Mimo wczesnej godziny było tu pełno ludzi. Skręciłyśmy w prawo i ruszyłyśmy do parku. Na miejscu właścicielka pozwoliła mi podejść do fontanny. Oczywiście na smyczy. Gdy jednak zobaczyła, że w naszą stronę zmierza kilka psów natychmiast mnie stamtąd zabrała. Usiadła na ławce. Ja obok. Meg wyjęła gazetę i zaczęła ją czytać. Nagle spojrzała na mnie i zrobiła surową minę.
- Pies zagryzł dziecko! - pokazała mi gazetę. - Muszę uważać żebyś ty kogoś nie pogryzła... - przystawiła gazetę sobie pod nos i zaczęła coś mamrotać.
Położyłam się. Wtedy zauważyłam na smyczy coś dziwnego. Pękała, moja część wisiała teraz na kilku nitkach. Złapałam za to miejsce zębami i przegryzłam nitki. Szybko wstałam i zaczęłam biec. Byle gdzie! Meg oczywiście za mną. Ludzie dookoła zaczęli się śmiać. Dobiegłam do bramy. Szczeknęłam do swojej właścicielki i wyszłam. Szłam ulicą. Ludzie patrzyli na mnie. Uśmiechnęłam się. Nagle poczułam zapach... jedzenia! Weszłam w wąską uliczkę. Tu znajdowało się zaplecze restauracji. Znaczy to, że wszystko czego ludzie nie zjedli jest tu! >>Jeśli mam byś teraz bezdomnym psem to chyba muszę coś jeść, nie?>> Wsadziłam łeb do kosza. Nie było to najgorsze jedzenia, ale najsmaczniejsze też nie. Nagle usłyszałam szczekanie. Wyjęłam głowę z kosza.
- Hej, to nasze!
Podbiegła do mnie banda psów. Było ich pięć ale wszystkie były znacznie mniejsze ode mnie. Prychnęłam.
- A co takie małe pieski mogą mi zrobić?
Psy nie odpowiedziały. Za to jeden z nich skoczył mi na tylną łapę. Machnęłam nią i piesek spadł. Dodatkowo uderzył o ścianę.
- Ktoś jeszcze? - warknęłam.
- Tak - nieoczekiwanie przyszedł przywódca z resztą bandy. Tą silniejszą częścią.
- Dawaj! Sam na sam! - krzyknęłam i pokazałam kły.
- Dziewczyn nie biję - odwrócił się.
- Tak? - zapytałam drwiąco. - Cienias...
Pies spojrzał na mnie.
- Coś ty powiedziała?
- Cienias - powtórzyłam.
Przywódca dał znać reszcie żeby się cofnęła. Gdy był gotowy zaczął biec w moją stronę. Skręciłam i skoczyłam psu na bok. Ugryzłam go. Jęknął. Szybko zmieniłam pozycję i teraz siedziałam mu na grzbiecie. Pies przewrócił się by mnie przygnieść. Udało mu się. Gdy mnie zgniatał wykorzystałam okazję i ugryzłam go w szyję. Natychmiast się podniósł. Skoczyłam na niego i kolejny raz ugryzłam w szyję. Tym razem celniej. Krew trysnęła i przywódca padł na ziemię martwy. Zeszłam z niego. Reszta bandy uciekła. Uśmiechnęłam się.
- Tchórze! - krzyknęła.
Odwróciłam się by wyjść z uliczki. Stał tam pies z otwartym pyszczkiem. Zapewne widział cała akcję.
>>Cudownie!<< - pomyślałam. Podeszłam do drzwi pokoju Meg. Zaczęłam drapać w nie pazurami. Chwilę później moja właścicielka otworzyła. Była już ubrana, uczesana. Minęła mnie i pobiegła do kuchni zrobić śniadanie. Najpierw jednak nasypała mi karmy.
Potruchtałam do miski i zjadłam swoją porcję. Teraz pozostało tylko czekać na Meg. Nie trwało to długo. Gdy skończyła, założyła kurtkę, buty i wyjęła smycz. Zapięła mi ją. Weszłyśmy na klatkę schodową. Tam jak co dzień rano moja właścicielka otrzymała skargę, że niby ja weszłam do domu sąsiada i pogryzłam mu buty. Meg skrzywiła się, wyszłyśmy przed blok. Mimo wczesnej godziny było tu pełno ludzi. Skręciłyśmy w prawo i ruszyłyśmy do parku. Na miejscu właścicielka pozwoliła mi podejść do fontanny. Oczywiście na smyczy. Gdy jednak zobaczyła, że w naszą stronę zmierza kilka psów natychmiast mnie stamtąd zabrała. Usiadła na ławce. Ja obok. Meg wyjęła gazetę i zaczęła ją czytać. Nagle spojrzała na mnie i zrobiła surową minę.
- Pies zagryzł dziecko! - pokazała mi gazetę. - Muszę uważać żebyś ty kogoś nie pogryzła... - przystawiła gazetę sobie pod nos i zaczęła coś mamrotać.
Położyłam się. Wtedy zauważyłam na smyczy coś dziwnego. Pękała, moja część wisiała teraz na kilku nitkach. Złapałam za to miejsce zębami i przegryzłam nitki. Szybko wstałam i zaczęłam biec. Byle gdzie! Meg oczywiście za mną. Ludzie dookoła zaczęli się śmiać. Dobiegłam do bramy. Szczeknęłam do swojej właścicielki i wyszłam. Szłam ulicą. Ludzie patrzyli na mnie. Uśmiechnęłam się. Nagle poczułam zapach... jedzenia! Weszłam w wąską uliczkę. Tu znajdowało się zaplecze restauracji. Znaczy to, że wszystko czego ludzie nie zjedli jest tu! >>Jeśli mam byś teraz bezdomnym psem to chyba muszę coś jeść, nie?>> Wsadziłam łeb do kosza. Nie było to najgorsze jedzenia, ale najsmaczniejsze też nie. Nagle usłyszałam szczekanie. Wyjęłam głowę z kosza.
- Hej, to nasze!
Podbiegła do mnie banda psów. Było ich pięć ale wszystkie były znacznie mniejsze ode mnie. Prychnęłam.
- A co takie małe pieski mogą mi zrobić?
Psy nie odpowiedziały. Za to jeden z nich skoczył mi na tylną łapę. Machnęłam nią i piesek spadł. Dodatkowo uderzył o ścianę.
- Ktoś jeszcze? - warknęłam.
- Tak - nieoczekiwanie przyszedł przywódca z resztą bandy. Tą silniejszą częścią.
- Dawaj! Sam na sam! - krzyknęłam i pokazałam kły.
- Dziewczyn nie biję - odwrócił się.
- Tak? - zapytałam drwiąco. - Cienias...
Pies spojrzał na mnie.
- Coś ty powiedziała?
- Cienias - powtórzyłam.
Przywódca dał znać reszcie żeby się cofnęła. Gdy był gotowy zaczął biec w moją stronę. Skręciłam i skoczyłam psu na bok. Ugryzłam go. Jęknął. Szybko zmieniłam pozycję i teraz siedziałam mu na grzbiecie. Pies przewrócił się by mnie przygnieść. Udało mu się. Gdy mnie zgniatał wykorzystałam okazję i ugryzłam go w szyję. Natychmiast się podniósł. Skoczyłam na niego i kolejny raz ugryzłam w szyję. Tym razem celniej. Krew trysnęła i przywódca padł na ziemię martwy. Zeszłam z niego. Reszta bandy uciekła. Uśmiechnęłam się.
- Tchórze! - krzyknęła.
Odwróciłam się by wyjść z uliczki. Stał tam pies z otwartym pyszczkiem. Zapewne widział cała akcję.
Psie? Dokończy ktoś?
Od Saby CD. Rexellis
Postanowiłam, że pójdę do mojej właścicielki powiedziałam:
- Poczekaj tu ja zaraz wrócę.
Rzeczywiście tak było, wróciłam dość szybko.
Poszliśmy do parku. Tam bawiliśmy się w liściach. Czas zabawy minął szybko i przyszła pora pójścia do domu.
- Wiesz co nie jest jeszcze tak zimno... Może się przejdziemy? - zapytałam
- Jasne!- odpowiedział uradowany.
Szliśmy i doszliśmy na most Tower Bridge. Most upleciony był lampkami.
- Jest super!!- krzyknęłam.
- Poczekaj tu ja zaraz wrócę.
Rzeczywiście tak było, wróciłam dość szybko.
Poszliśmy do parku. Tam bawiliśmy się w liściach. Czas zabawy minął szybko i przyszła pora pójścia do domu.
- Wiesz co nie jest jeszcze tak zimno... Może się przejdziemy? - zapytałam
- Jasne!- odpowiedział uradowany.
Szliśmy i doszliśmy na most Tower Bridge. Most upleciony był lampkami.
- Jest super!!- krzyknęłam.
Rexellis?
Od Nairy CD. Rexellis
Usiadłam przed psem. Rzuciłam okiem na Meg. Uśmiechnęła się i już
chciała mnie spuścić ze smyczy lecz przypomniała sobie. Odwróciła głowę i
zaczęła grzebać w torebce. Spojrzałam na psa.
- Długo tu jesteś? - zapytał.
- Urodziłam się tu, później wyjechałam i wróciłam. Nie umiem określić czy długo.
- A gdzie wyjechałaś?
- Nie wiem... - opuściłam łeb. - Wywieźli mnie.
Wyraz pyska Rexellisa zmienił się.
- Współczuję...
- Nie masz czego - odpowiedziałam ponuro.
Nastąpiła chwila ciszy.
- Długo tu jesteś? - zapytał.
- Urodziłam się tu, później wyjechałam i wróciłam. Nie umiem określić czy długo.
- A gdzie wyjechałaś?
- Nie wiem... - opuściłam łeb. - Wywieźli mnie.
Wyraz pyska Rexellisa zmienił się.
- Współczuję...
- Nie masz czego - odpowiedziałam ponuro.
Nastąpiła chwila ciszy.
Rex?
Przypomnienie nr 2
Jeśli chodzi o konkurs na Deltę zgłosili się tylko Luna, Rexellis i Saba. Ktoś jeszcze chce? Na zgłoszenia macie czas do niedzieli. Wystarczy napisać "ja" w komentarzu i podpisać się imieniem psa oraz zaprosić tego gracza do znajomych na howrse.
Wasza Alfa Alpen
Od Luny CD. Huragan Do Alpen
Podeszłam do Huragana i powiedziałam:
- Chodźmy do Alfy! Zapytamy ją!
Zapukaliśmy do drzwi i powiedzieliśmy o tym co zdarzyło w naszym życiu.
-Mamy problem- zaczęłam.
-Tak?- zapytała trochę zaniepokojona Alpen.
- Czy my... ja i Huragan... możemy zostać parą??- zapytałam
- Chodźmy do Alfy! Zapytamy ją!
Zapukaliśmy do drzwi i powiedzieliśmy o tym co zdarzyło w naszym życiu.
-Mamy problem- zaczęłam.
-Tak?- zapytała trochę zaniepokojona Alpen.
- Czy my... ja i Huragan... możemy zostać parą??- zapytałam
Alpen?
Od Rexellisa CD. Naira
- Rexellis - uśmiechnąłem się.
- Ja jestem Nairamdali... lub Naira, jak wolisz - nie wiem, czy suczka miała ochotę zawierać nowe znajomości.
- Nie możesz biegać bez smyczy? - spytałem lekko zdziwiony. Psy powinny biegać luzem...
- Nie - odburknęła i obnażyła kły.
- Ejejej, po co ta wrogość? - spytałem przyjaźnie.
- Wybacz, z natury taka jestem - tym razem lekki uśmiech pojawił się na jej twarzy.
Tak ogółem była to dość wysoka suczka rasy owczarek malinois. Nigdy wcześniej nie spotkałem psa tej rasy...
- Ja jestem Nairamdali... lub Naira, jak wolisz - nie wiem, czy suczka miała ochotę zawierać nowe znajomości.
- Nie możesz biegać bez smyczy? - spytałem lekko zdziwiony. Psy powinny biegać luzem...
- Nie - odburknęła i obnażyła kły.
- Ejejej, po co ta wrogość? - spytałem przyjaźnie.
- Wybacz, z natury taka jestem - tym razem lekki uśmiech pojawił się na jej twarzy.
Tak ogółem była to dość wysoka suczka rasy owczarek malinois. Nigdy wcześniej nie spotkałem psa tej rasy...
Naira?
Przypomnienie o Konkursie
Przypominam, że wysłałam wam już info odnośnie konkursu Mikołajkowego, którym udział biorą:
Layko
Saba
Axel
Rexellis
Huragan
Alpen
Queen
Luna
Jeśli ktoś zapomniał kogo ma i nie może odnaleźć wiadomości na howrse. Piszcie ***!!!***
Chciała bym przypomnieć o dodawaniu gracza Biegnące Łapki do znajomych.
Chciała bym przypomnieć o dodawaniu gracza Biegnące Łapki do znajomych.
Od Rexellisa CD. Saba
- Umm, obroża? Nie, chyba nie widziałem... - zastanowiłem się.
- Szkoda... Była ładna, moja ulubiona!
- Jak chcesz to możemy razem poszukać! - zaproponowałem.
- O, dzięki! - uśmiechnęła się Saba.
Zaczęliśmy od szukania w krzakach obok domów. Węszyliśmy, ale niczego nie znaleźliśmy. Potem podeszliśmy do paru rozłożystych dębów, ale tam również obroży nie było. Już traciliśmy nadzieję, gdy Saba zobaczyła jakiś niebieski przedmiot leżący pod czyimś ogrodzeniem.
- Patrz, tam jest!
To była obroża.
- Tylko jak ją teraz włożyć... - zastanawiała się suczka. Próbowałem ja jej założyć obrożę, ale mi się nie udawało.
- Szkoda... Była ładna, moja ulubiona!
- Jak chcesz to możemy razem poszukać! - zaproponowałem.
- O, dzięki! - uśmiechnęła się Saba.
Zaczęliśmy od szukania w krzakach obok domów. Węszyliśmy, ale niczego nie znaleźliśmy. Potem podeszliśmy do paru rozłożystych dębów, ale tam również obroży nie było. Już traciliśmy nadzieję, gdy Saba zobaczyła jakiś niebieski przedmiot leżący pod czyimś ogrodzeniem.
- Patrz, tam jest!
To była obroża.
- Tylko jak ją teraz włożyć... - zastanawiała się suczka. Próbowałem ja jej założyć obrożę, ale mi się nie udawało.
Saba?
czwartek, 27 listopada 2014
Od Alpen CD. Axel
- Takkk!!!- krzyknęłam zadowolona.
Na chwilę zastała cisza. Potem mocno wtuliłam się w futro Axel'a. Chyba był zadowolony- zaczerwienił się.
Widział, że pomimo mojej wesołej miny byłam smutna.
- Coś się stało? - zapytał
- No wiesz... tylko... dalej nie ma Laury.
Na chwilę zastała cisza. Potem mocno wtuliłam się w futro Axel'a. Chyba był zadowolony- zaczerwienił się.
Widział, że pomimo mojej wesołej miny byłam smutna.
- Coś się stało? - zapytał
- No wiesz... tylko... dalej nie ma Laury.
Axel?
Od Axel'a CD. Alpen
Staliśmy w niezręcznej ciszy.
Ktoś musiał zacząć, choćbym to miał być ja.
- Skoro oboje coś do siebie, czujemy to może...
Suczka patrzyła na mnie z zaciekawieniem.
- ...zostałabyś moją partnerką? - spytałem.
Ktoś musiał zacząć, choćbym to miał być ja.
- Skoro oboje coś do siebie, czujemy to może...
Suczka patrzyła na mnie z zaciekawieniem.
- ...zostałabyś moją partnerką? - spytałem.
Alpen?
Od Khair'a do dokończenia
Wczoraj wieczorem zdecydowałem, że prześpię się na dworze, w lesie. Moi
właściciele nie mieli nic przeciwko. Nie lubią gdy jestem w domu, więc
czemu miałbym się nie przejść? Wstałem. Wyciągnąłem się i ziewnąłem.
Zacząłem rozglądać się dookoła. Nic ciekawego. Kompletnie. Przeszedłem
się kawałek. Dotarłem do szerokiej, piaskowej drogi. Jeździły tędy
kłady. Nagle gdzieś daleko ujrzałem coś lub kogoś. Uśmiechnąłem się. Nie
jestem towarzyski ale jeśli teraz nie zobaczę psa innego niż moja
siostra to oszaleję. Szybko pobiegłem tam. Niestety im bliżej byłem tym
bardziej pies się oddalał. Zacząłem wołać nieznajomego. Zatrzymał się
ale po chwili pobiegł dalej. Przebiegliśmy z pół lasu, a pies nie
wyglądał na zmęczonego. Zebrałem się w sobie i przyśpieszyłem. Dogoniłem
psa.
- Hej, jestem Khair, a ty? - zapytałem jak najmilej tylko mogłem. A z natury miły nie byłem.
- Hej, jestem Khair, a ty? - zapytałem jak najmilej tylko mogłem. A z natury miły nie byłem.
Ktoś dokończy?
Od Nairy do dokończenia
Leżałam w salonie próbując usnąć. No właśnie, próbując. Po jakimś czasie
wstałam i poszłam do kuchni. Spojrzałam na pustą miskę. Miałam ochotę
coś zjeść, ale mówi się trudno. Zerknęłam na drzwi główne. Jak zwykle
zamknięte na klucz. Meg zawsze o tym pamięta, boi się, że wyję i kogoś
zaatakuje. Wróciłam do salonu. Stanęłam na tylnych łapach i oparłam się o
parapet. Przyłożyłam nos do szyby. Wszędzie pełno ludzi. Psów mniej,
ale też dużo. Westchnęłam i znów położyłam się na dywanie.
- Cześć!
Podniosłam wzrok.
- Hej.
*** Kilka godzin później***
Meg wróciła. Podeszła do mnie i pogłaskała lecz po chwili wyszła z
pomieszczenia. Zrobiła sobie obiad. Zjadła i zaczęła grzebać w szafkach.
Podniosłam głowę i z zaciekawieniem zaczęłam przyglądać się. Wyjęła
smycz. Potruchtałam do niej. Meg przypięła mi ją. Wyszłyśmy. Przed
blokiem zaczęłam rozglądać się dookoła. Poszłyśmy do parku. Na miejscu
moja właścicielka usiadła na ławce, a ja obok. Nigdy nie odpinała mi
smyczy. Bała się. Położyłam się na ziemi. Nagle podszedł do mnie pies. - Cześć!
Podniosłam wzrok.
- Hej.
Dokończy ktoś?
Od Huragana CD. Layko
- Nie wiem- odpowiedziałem.
- A może...-
- Co?-
- Patrz tam siedzi Alpen, Saba, Luna! Można podejść, pogadać.
- Świetny pomysł!-
Czas z suczkami minął szybko i nastał wieczór, wszyscy zaczęli się rozchodzić.
- Layko, może wpadniesz do mnie?- zapytałem.
- Jasne czemu nie, a kiedy?-
- Mi pasuje jutro wieczorem, a tobie?- potwierdziłem.
- A może...-
- Co?-
- Patrz tam siedzi Alpen, Saba, Luna! Można podejść, pogadać.
- Świetny pomysł!-
Czas z suczkami minął szybko i nastał wieczór, wszyscy zaczęli się rozchodzić.
- Layko, może wpadniesz do mnie?- zapytałem.
- Jasne czemu nie, a kiedy?-
- Mi pasuje jutro wieczorem, a tobie?- potwierdziłem.
Layko?
środa, 26 listopada 2014
Od Huragana CD. Alpen
- Hej, dlaczego jesteś przygnębiona?- zapytałem.
- Nie to nic ważnego-
- Jak nie chcesz powiedzieć to nic. Twoja sprawa.
- Wiesz co może pójdziemy do parku. Wybudowali tam plac gdzie są zbierane liście może tam się poganiamy?- powiedziałem rozradowany.
- Możemy iść- odpowiedziała przygnębiona suczka.
- Super. To kto pierwszy dobiegnie do liści wygrywa!-
- Niech będzie. Trzy...dwa...jeden...Start!- na słowo start pobiegliśmy.
Na początku Alpen zaczęła mnie wyprzedzać, ale ją dogoniłem. Gdy zbliżaliśmy się do placu wyprzedziłam Alpen zacząłem patrzeć się w tył dlaczego zwolniła. Po chwili trach!! I byłem cały w liściach. Razem z Alpen śmialiśmy się głośno, a mi o mało nie pękł brzuch ze śmiechu.
- Nie to nic ważnego-
- Jak nie chcesz powiedzieć to nic. Twoja sprawa.
- Wiesz co może pójdziemy do parku. Wybudowali tam plac gdzie są zbierane liście może tam się poganiamy?- powiedziałem rozradowany.
- Możemy iść- odpowiedziała przygnębiona suczka.
- Super. To kto pierwszy dobiegnie do liści wygrywa!-
- Niech będzie. Trzy...dwa...jeden...Start!- na słowo start pobiegliśmy.
Na początku Alpen zaczęła mnie wyprzedzać, ale ją dogoniłem. Gdy zbliżaliśmy się do placu wyprzedziłam Alpen zacząłem patrzeć się w tył dlaczego zwolniła. Po chwili trach!! I byłem cały w liściach. Razem z Alpen śmialiśmy się głośno, a mi o mało nie pękł brzuch ze śmiechu.
Alpen?
Nowa Suczka- Naira!
Imię: Nairamdali, często mówią na nią: Naira
Płeć: Suczka
Wiek: 2 lata
Rasa: Owczarek malinois
Maść: Płowa z czarnym nalotem i maską
Rodzina:
- brat - Khair
Partner: brak
Opanowane komendy: siad, wstań, podaj łapę
Umiejętność szczególna: Niezwykle zwinna
Stanowisko: Wojownik
Predyspozycja: brak
Charakter:
Naira to suka bardzo agresywna. Zaatakuje każdego kto stanie jej na
drodze, prócz swojego brata, przez co wszyscy mijają ją szerokim łukiem.
Nienawidzi przegrywać. Za swoje porażki obwinia zwykle innych. Jej
ulubiony kolor to bordowy. Nie szuka przyjaciół, partnera, kto polubi
takie "coś"? Chociaż w głębi duszy chce mieć.
Wygląd:
- wysokość: 58 centymetrów
-
waga: 25 kilogramów
Historia:
Urodziła się w Londynie w domu szczęśliwej pary. Gdy tylko już można
było zaadoptował ją mężczyzna w podeszłym wieku. Wsadził Naire do klatki
i pojechał z nią samochodem do lasu. Gdzieś gdzie na odludzie. Dotarli
do małego drewnianego domku. Mężczyzna wyjął klatkę i postawił w
malutkim ogródku. Okazało się, że suczka ma brać udział w walkach psów. I
tak było. Odnosiła wielkie sukcesy, lecz stawała się coraz bardziej
agresywna. Mężczyzna zarabiał pieniądze. W wieku 1,5 roku miała walczyć z
legendą. El. Sanier bo takie imię nosił pies był wielkim, potężnym
dobermanem. Po jakiś czasie na arenie Sanier leżał w plamie krwi. Naira
wygrała. Na każdej innej walce z równymi ale i lepszymi psami wygrywała.
Pewnej nocy udało jej się wyjść z klatki. Weszła do domku i zagryzła
mężczyznę po czym uciekła. Daleko. Aż dotarła do Londynu - miejsca
swoich narodzin. Tam spotkała brata. On zaprowadził ją do swojego domu.
Okazało się, że kuzynka właścicielki Khair'a szuka psa. Gdy kobieta
dowiedziała się o Nairze wzięła ją do swojego domu.
Data urodzin: 7 lutego
Szybkość: 20 Zwinność: 30 Posłuszeństwo: 10 Wytrzymałość: 20 Węch: 20
Przedmioty:
Canem:
Nowy Pies w Sforze!
Płeć: Pies
Wiek: 2 lata
Rasa: Owczarek Malinois
Maść: Płowa z czarnym nalotem i maską
Rodzina:
- siostra- Nairamdali
Opanowane komendy: atak, waruj, daj głos, podaj łapę, siad
Umiejętność szczególna: Doskonały węch
Stanowisko: Wojownik
Predyspozycja: brak
Charakter: Khair jest psem małomównym. Nie wtrąca się w nie swoje sprawy. Na początku znajomości z innymi psami osądza czy warto się z nimi zadawać. Jeśli nie, nie odzywa się do nich, wcale. Często używa sarkazmu, ironii. Waleczny, agresywny i wytrwały. Jest dobry w walce. A tak naprawdę sprawia mu to ogromną przyjemność. On- szczeniak zawsze trzyma się z młodszą siostrą. Pomagają sobie we wszystkim. Ulubiony kolor Khair'a to ciemno zielony.
Wygląd: Pies dobrze zbudowany, o mocnej postawie. Na pysku sierść jest znacznie krótsza niż na reszcie ciała. Czarne oczy. Wzorcowy przedstawiciel swojej rasy.
- wysokość: 62 centymetry
- waga: 34 kilogramy
Data urodzin: 7 lutego
Szybkość: 20 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 10 Wytrzymałość: 20 Węch: 30
Przedmioty:
Canem:
Od Alpen do Huragana
Wróciłam z parku po bieganiu. Nie wyspałam się zbytnio w nocy, więc szybko zasnęłam. Było już pod wieczór- około 16. Chciałam się jeszcze rozruszać i pooddychać świeżym powietrzem. Wyszłam z domu. Laura dalej nie dawała znaku życia. Strasznie się martwiłam. Miałam nadzieję, że wróci całą i zdrowa.
- Hej! - krzyknęła znajoma twarz.
To Huragan pomyślałam i podbiegłam do niego. Miałam nadzieję, że mnie czymś zagada, żebym znowu nie myślała o Laurze- mojej właścicielce.
- Hej! - krzyknęła znajoma twarz.
To Huragan pomyślałam i podbiegłam do niego. Miałam nadzieję, że mnie czymś zagada, żebym znowu nie myślała o Laurze- mojej właścicielce.
Huragan? Poradzisz coś?
Od Huragana CD. Rosco
- Ja jestem Huragan -
- Ładne imię - powiedział
- Twoje też - odpowiedziałem grzecznościowo
Staliśmy przez jakiś czas cicho. Nagle coś mi się przypomniało.
- Rosco może do mnie wpadniesz, jutro robię potańcówkę będą też inne psy.
- Nie wiem, jak mi się uda to przyjdę-
- Pamiętaj będziesz mile widziany- uśmiechnąłem się do niego.
- Ładne imię - powiedział
- Twoje też - odpowiedziałem grzecznościowo
Staliśmy przez jakiś czas cicho. Nagle coś mi się przypomniało.
- Rosco może do mnie wpadniesz, jutro robię potańcówkę będą też inne psy.
- Nie wiem, jak mi się uda to przyjdę-
- Pamiętaj będziesz mile widziany- uśmiechnąłem się do niego.
Rosco?
Od Saby CD. Rexellis
- Więc... jesteśmy sąsiadami- zachichotałam.
- Wcześniej się nie znaliśmy, więc nie wiedzieliśmy-
- Musze iść. Pa, pa!-
- Pa, pa!-
- Co się stało?- zapytał Rex zrywając się. Może go obudziłam, może nie...
- Wcześniej się nie znaliśmy, więc nie wiedzieliśmy-
- Musze iść. Pa, pa!-
- Pa, pa!-
**Rano**
- Rex, jesteś tam?- mówiłam sama do siebie, pukając w drzwi.- Co się stało?- zapytał Rex zrywając się. Może go obudziłam, może nie...
- Masz obrożę?- zapytałam
- Tak, a co?- odpowiedział
- Moja gdzieś zginęła... Może widziałeś?
- Tak, a co?- odpowiedział
- Moja gdzieś zginęła... Może widziałeś?
Rexellis?
Od Rosco
Szedłem przed siebie, cały czas myślałem o mojej przeszłości.
Jednak zmorzył mnie sen. Byłem zmęczony wiec spałem twardo.
Gdy się obudziłem dalej wędrowałem. Tak trwało to kilka tygodni.
Zanim dotarłem do miejsca zamieszkanego przez inne psy.
Zwiedziłem tereny... nagle ktoś mnie zobaczył
- Ktoś ty?- zapytał
- Rosco, a ty ?
Jednak zmorzył mnie sen. Byłem zmęczony wiec spałem twardo.
Gdy się obudziłem dalej wędrowałem. Tak trwało to kilka tygodni.
Zanim dotarłem do miejsca zamieszkanego przez inne psy.
Zwiedziłem tereny... nagle ktoś mnie zobaczył
- Ktoś ty?- zapytał
- Rosco, a ty ?
Ktoś dokończy?
wtorek, 25 listopada 2014
Od Huragana CD. Luna
- Wiesz...-zacząłem.
- Co? Muszę wiedzieć!
- No, więc to nie jest takie łatwe...-
- Masz inną?!- zapytała z oburzeniem
- Nie, nic z takich rzeczy! Po prostu nie spełniam wymagań sfory- odpowiedziałem niezadowolony.
- Ojejku, będzie problem- powiedziała zaniepokojona.
- No, i to wielki- potaknąłem.
- A może.. zapytamy Alpen, chyba się zgodzi...
- Myślisz?- zapytałem z niedowożeniem
- Jasne!-
- Co? Muszę wiedzieć!
- No, więc to nie jest takie łatwe...-
- Masz inną?!- zapytała z oburzeniem
- Nie, nic z takich rzeczy! Po prostu nie spełniam wymagań sfory- odpowiedziałem niezadowolony.
- Ojejku, będzie problem- powiedziała zaniepokojona.
- No, i to wielki- potaknąłem.
- A może.. zapytamy Alpen, chyba się zgodzi...
- Myślisz?- zapytałem z niedowożeniem
- Jasne!-
Luna?
poniedziałek, 24 listopada 2014
Od Layko CD. Huragan
Popatrzyłem na psa ciekawie. Zapowiadał się dobrze.
- Długo jesteś w sforze?- zapytałem- pewnie tak, a ja nadal nie mogę nikogo nowego poznać.
- Trochę już- zaśmiał się. Po moim pysku też przeleciał uśmiech.
- To co chcesz robić?- zapytałem, zmieniając temat.
- Długo jesteś w sforze?- zapytałem- pewnie tak, a ja nadal nie mogę nikogo nowego poznać.
- Trochę już- zaśmiał się. Po moim pysku też przeleciał uśmiech.
- To co chcesz robić?- zapytałem, zmieniając temat.
Huragan?
Od Huragana do Layko
Pewnego dna poszłem do parku. Szłem sobie uliczkami po, których szło
dużo ludzi. Usiadłem na ławcę, aby odpocząć. Obok zobaczyłem jakiegoś psa.
- Cześć jak się nazywasz?- zapytałem
- Layko, a ty?
-Huragan- odpowiedziałem.
- Cześć jak się nazywasz?- zapytałem
- Layko, a ty?
-Huragan- odpowiedziałem.
Layko?
Od Rexellisa CD. Saba
Postanowiłem odprowadzić suczkę do domu. Nagle usłyszeliśmy szelest w
krzakach. Nadstawiliśmy uszy. Przygotowywałem się do skoku na zwierzę,
gdy z zarośli wybiegł mały kot. Jak nas zobaczył, zaczął pędzić
jeszcze szybciej i czmychnął na drzewo.
Wtedy usłyszałem chichot Saby. W sumie to spodziewaliśmy się czegoś większego niż kota! Ja również wybuchnąłem śmiechem.
Po 5 minutach byliśmy pod domem Saby.
- No to cześć, Saba! - powiedziałem do suczki.
- Pa, Rex!
Po tych słowach poszedłem do swojego domu, który, jak się okazało, był bardzo blisko.
Wtedy usłyszałem chichot Saby. W sumie to spodziewaliśmy się czegoś większego niż kota! Ja również wybuchnąłem śmiechem.
Po 5 minutach byliśmy pod domem Saby.
- No to cześć, Saba! - powiedziałem do suczki.
- Pa, Rex!
Po tych słowach poszedłem do swojego domu, który, jak się okazało, był bardzo blisko.
Od Rexellisa CD. Luna
- Rex! Pomóż! - usłyszłem znajomy głos. Odwróciłęm się i ujrzałem Lunę,
która wpadła do lodowatej wody. Dzieliłą nas mała odległość, wiec szybko
do niej dobiegłem. Na początku nie wiedziałem, co robić ale po chwili
przyszedł mi do głowy pomysł. Chwyciłem za grubą i długą gałąź leżącą
nieopodal. Włożyłem ją do wody i skierowałem pod łapy Luny. Na szczęście
była wystarczająco długa. Zacząłem cholować suczkę. Kosztowało mnie to
trochę wysiłku, lecz po chwili leżała na brzegu.
- Nic ci nie jest?- zapytałem.
- N-n-nie... T-tylkoo.. trochę zimno... - wydukała zmarznięta.
- To może usiądziemy tam, przy budce z hot-dogami? Na pewno będzie ci cieplej, bo ten koleś ma tam włączone coś do podgrzewania jedzenia! - wykrzyknąłem.
Rzeczywiście, gdy usiedliśmy tam Lunie nie było już zimno.
- A co powiesz, żeby coś zjeść? - spytałem.
- Nic ci nie jest?- zapytałem.
- N-n-nie... T-tylkoo.. trochę zimno... - wydukała zmarznięta.
- To może usiądziemy tam, przy budce z hot-dogami? Na pewno będzie ci cieplej, bo ten koleś ma tam włączone coś do podgrzewania jedzenia! - wykrzyknąłem.
Rzeczywiście, gdy usiedliśmy tam Lunie nie było już zimno.
- A co powiesz, żeby coś zjeść? - spytałem.
Luna?
Od Luny CD. Huragan
Było cudownie! Od razu z rana poszłam do niego i powiedziałam:
- Kocham cię! Wczoraj było naprawdę fajnie, a twoje futro... jest takie miękkie.
- ??- nic nie odpowiedział.
- Może... no wiesz... Axle i Alpen.. może będziemy parą?
- Kocham cię! Wczoraj było naprawdę fajnie, a twoje futro... jest takie miękkie.
- ??- nic nie odpowiedział.
- Może... no wiesz... Axle i Alpen.. może będziemy parą?
Huragan?
niedziela, 23 listopada 2014
Od Huragana CD. Luna
- Naprawdę, jest pięknie- przyznałem rację Lunie.
- Nigdy żaden pies nie chodził ze mną na spacery, nie przychodził na ten most- powiedziała.
- Naprawdę?! Ja tu jestem codziennie- powiedziałem zdziwiony.
- No niestety, tak jakoś było... do dziś
Siedzieliśmy w ciszy i spokoju, suczka udawała, że zaraz wypadnie ale to było tylko dla zabawy. Aż nagle wydarzyło się coś niezwykłego Luna na prawdę weszła na ogrodzenie mostu. Łapa jej się ześlizgnęła, jednym ruchem chwyciłem ją i próbowałem wciągnąć. Suczka okropnie się bała. Wreszcie ją wciągnąłem, całe się trzęsła... Uspokoiła się dopiero, gdy wtuliła się w moje futro i zasnęła.
- Nigdy żaden pies nie chodził ze mną na spacery, nie przychodził na ten most- powiedziała.
- Naprawdę?! Ja tu jestem codziennie- powiedziałem zdziwiony.
- No niestety, tak jakoś było... do dziś
Siedzieliśmy w ciszy i spokoju, suczka udawała, że zaraz wypadnie ale to było tylko dla zabawy. Aż nagle wydarzyło się coś niezwykłego Luna na prawdę weszła na ogrodzenie mostu. Łapa jej się ześlizgnęła, jednym ruchem chwyciłem ją i próbowałem wciągnąć. Suczka okropnie się bała. Wreszcie ją wciągnąłem, całe się trzęsła... Uspokoiła się dopiero, gdy wtuliła się w moje futro i zasnęła.
Luna?
Od Saby CD. Rexellis
Gdy już zaczęło robić się ciemno Rex powiedział:
- Robi się ciemno, muszę znikać-
- Okej, zresztą też miałam się już zbierać- powiedziałam i zaczęłam iść, Rex zrobił to samo.
Po jakimś czasie zapytał:
- Może ci pomóc?-
- Nie, jakoś dokuśtykam-
- Dobra i tak cię odprowadzę, jest ciemno w razie jakby jakiś pies cię zaczepiał to go odpędzę-
- Dobrze niech będzie- odpowiedziałam obojętnie, ale jednocześnie w sercu byłam szczęśliwa.
- Robi się ciemno, muszę znikać-
- Okej, zresztą też miałam się już zbierać- powiedziałam i zaczęłam iść, Rex zrobił to samo.
Po jakimś czasie zapytał:
- Może ci pomóc?-
- Nie, jakoś dokuśtykam-
- Dobra i tak cię odprowadzę, jest ciemno w razie jakby jakiś pies cię zaczepiał to go odpędzę-
- Dobrze niech będzie- odpowiedziałam obojętnie, ale jednocześnie w sercu byłam szczęśliwa.
Rexellis?
Prezent!
Co wymyśliła dla nas Luna? Nie uwierzycie! Wymyśliła Hymn Sfory! Pomyślałam nad tym i każdy (nie tylko uczestnicy sfory) będą mogli wymyślać wiersze i piosenki o naszej sforze. Znajdą się one w specjalnej zakładce, którą niedługo założę. Oczywiście będziecie za to nagradzani!
Hymn o Sforze od Luny (edytajulia)
Proszę nie kopiować na inne sfory, gdyż to będzie zgłaszane i karane.
Proszę nie kopiować na inne sfory, gdyż to będzie zgłaszane i karane.
Czy to czarny, brązowy, tricolor czy biały,
czy średni, duży czy mały.
Czy sierść długa czy krótka,
Najważniejsze by dobrze bawić się!
(ref.) Choć wiele psich łap,
jest na tym świecie i
wszyscy dobrze o tym wiecie.
Czy śnieg, czy mróz, czy zimno wszędzie,
ta sfora i tak istnieć będzie.
Tu wszystkie psy spełniają marzenia,
nikt nie ma prawa do ich burzenia,
dołącz tu dziś, nie masz nic do stracenia!
Od Saby dla Layko
Drogi Layko!
Dzisiaj są Twoje urodzinki. Z tej okazji życzę Ci dużo zdrowia, szczęścia, pogody ducha i wiele, wiele innych miłych dla Ciebie rzeczy. A oto krótki wiersz dla Ciebie:
Zdrowia, szczęścia, pomyślności w ten słoneczny dzień.
Niech Ci uśmiech dopisuje, jak wesołe oczka Twe.
Dzisiaj są Twoje urodzinki. Z tej okazji życzę Ci dużo zdrowia, szczęścia, pogody ducha i wiele, wiele innych miłych dla Ciebie rzeczy. A oto krótki wiersz dla Ciebie:
Zdrowia, szczęścia, pomyślności w ten słoneczny dzień.
Niech Ci uśmiech dopisuje, jak wesołe oczka Twe.
Życzy Saba i Huragan.
Od Alpen CD. Axel
Przez chwilę nie wiedziałam co powiedzieć. Nie potrzebowałam już dowodu, wiedziałam, że on też coś do mnie czuje.
- Wiesz co.. bardzo mi się podobasz- powiedziałam i wtuliłam się w puchate futro Axela.
Przez chwilę nie wiedziałam co powiedzieć.
- Może....- nie chciałam dokończyć.
- Wiesz co.. bardzo mi się podobasz- powiedziałam i wtuliłam się w puchate futro Axela.
Przez chwilę nie wiedziałam co powiedzieć.
- Może....- nie chciałam dokończyć.
Axel?
Od Axel'a CD. Alpen
-Chciałem powiedzieć Ci to samo.. - przerwałem jej.
-Świetnie czuję się w twoim towarzystwie, nie mogę przestać o tobie myśleć. Wiem że to może głupie, ale ja cię bardziej niż lubię- powiedziałem.
Alpen słuchała mnie bardzo uważnie.
- Axel... - zaczęła.
-Świetnie czuję się w twoim towarzystwie, nie mogę przestać o tobie myśleć. Wiem że to może głupie, ale ja cię bardziej niż lubię- powiedziałem.
Alpen słuchała mnie bardzo uważnie.
- Axel... - zaczęła.
Alpen? Co chciałaś i powiedzieć?
Konkurs na Deltę!
Uwaga! Wiele z Was pewnie czekało na ten konkurs. Jest to konkurs na Deltę (więcej tutaj). Zgłaszać proszę się w kom pisząc "Ja" i "Imię Psa". Będą 3 etapy.
I etap polega na wymyśleniu nowej rzeczy do sklepu.
Nazwa:
Opis:
Cena/ za co można to dostać:
Pracę proszę wysyłać na mail: kamila.pawlukiewicz.kp@gmail.com lub na howrse KamilaP.
Koniec etapu I- 30 listopada.
Koniec etapu I- 30 listopada.
Do II etapu przejdzie 75% psów, z najlepszymi przedmiotami, a najlepszy przedmiot znajdzie się w Sklepie.
II etap będzie polegał na poprawieniu błędów w opowiadaniu, które będę przesyłała na pocztę. Będą tam frazeologizmy, ortografia, interpunkcja.
Do III etapu przejdzie 50% psów, które przeszły do II etapu:
Pod koniec III etapu wybiorę 1 psa, który zostanie Deltą na próbny miesiąc.
Pozdrawiam i życzę powodzenia,
Alfa
Info do Nieznajomego
Chciałabym poprosić "Nie należącego do sfory" o nie pisanie komentarzy pod postami/ stronami, ponieważ będę je usuwała. Kilka małych wiadomości do ciebie:
1. Tak, Alpen to OWCZAREK, nie wilk.
2. Wiele sfór jest nie skopiowanych sfór, ale po prostu PODOBNYCH.
3. Może się ujawnisz, bo domyślam się kim jesteś!
1. Tak, Alpen to OWCZAREK, nie wilk.
2. Wiele sfór jest nie skopiowanych sfór, ale po prostu PODOBNYCH.
3. Może się ujawnisz, bo domyślam się kim jesteś!
Nowa rzecz w sklepie!
Pojawiła się nowa rzecz w sklepie: Eliksir Szczęścia. Można znaleźć go w dziale "Szczenięta". Suczki pewnie się ucieszą. Gratulacje dla Luny za świetny pomysł! W nagrodę otrzymujesz Smycz Ulepszenia.
Siedząca na ławce w parku,
Alfa
Od Alpen CD. Axel
Myślałam o mnie, o Axelu. Zastanawiałam się czy to tylko on mi się podoba, czy może ja mu też. Nie byłam pewna. Z jednej strony chciałam się go zapytać, z drugiej wolałam, żeby najpierw on zrobił pierwszy krok. --Taki ładny z niego owczarek niemiecki... w sumie ja też jestem owczarkiem, ale szwajcarskim- powtarzałam sobie.
-Poczekam do jutra- postanowiłam i szybko położyłam się spać. W nocy budziłam się kilka razy, ale starałam się przestać myśleć o Axelu, chociaż na chwilę, żeby móc spokojnie zasnąć.
-Poczekam do jutra- postanowiłam i szybko położyłam się spać. W nocy budziłam się kilka razy, ale starałam się przestać myśleć o Axelu, chociaż na chwilę, żeby móc spokojnie zasnąć.
**Następnego dnia**
Nastał ranek. Tak jak codziennie z rana wyszłam na dwór do parku pobiegać, Laura dalej się nie odnalazła, ale jej chłopak bacznie nade mną czuwał i się mną opiekował. Zobaczyłam Axela, też był bez właściciela. Podbiegłam do niego.
-Hej!- krzyknął Axel z daleka.
-Cześć- powiedziałam- muszę ci coś powiedzieć- dodałam.
-Wiesz co.. ja... bardzo cię lubię, nawet...- starałam się powiedzieć mu prawdę, ale trudno to przechodziło mi przez gardło. Nagle pies przerwał moją przemowę.
Axel?
sobota, 22 listopada 2014
Od Queen do Rosco
W sforze byłam nowa i nikogo nie znałam. Gdy do kogoś podchodziłam, był zajęty. Wiele oczu było skierowane na mnie. Patrzyli na mnie z niechęcią, nikt nic nie mówił. Postanowiłam iść dalej. Po drugiej stronie Hyde Parku zobaczyłam cień. Podbiegłam, ale cień był jeszcze dalej. Biegłam za cieniem gdy nagle... wpadłam na innego psa.
-Wybacz- powiedziałam.
- Spoko- odpowiedział przystojny pies.
-Jestem Queen, a ty?- zapytałam
-Nieważne...- odpowiedział pies
-Ważne!
-Rosco- wymamrotał pod nosem
-Też jesteś tu nowy?-
-Tak- odpowiedział.
Potem pobiegaliśmy po całym parku, a gdy zabrakło nam tchu usiedliśmy na trawie.
-Mogę Cię o coś zapytać?- zapytałam.
-Jak chcesz- odpowiedział obojętnie.
-Czemu stałeś dziś sam, zanim Cię poznałam? I czemu jesteś taki tajemniczy?-
Rosco nie chciał odpowiadać na to pytanie, na samą myśl skamieniał, w końcu zabrał głos.
-Wybacz- powiedziałam.
- Spoko- odpowiedział przystojny pies.
-Jestem Queen, a ty?- zapytałam
-Nieważne...- odpowiedział pies
-Ważne!
-Rosco- wymamrotał pod nosem
-Też jesteś tu nowy?-
-Tak- odpowiedział.
Potem pobiegaliśmy po całym parku, a gdy zabrakło nam tchu usiedliśmy na trawie.
-Mogę Cię o coś zapytać?- zapytałam.
-Jak chcesz- odpowiedział obojętnie.
-Czemu stałeś dziś sam, zanim Cię poznałam? I czemu jesteś taki tajemniczy?-
Rosco nie chciał odpowiadać na to pytanie, na samą myśl skamieniał, w końcu zabrał głos.
Rosco, co powiedziałeś?
czwartek, 20 listopada 2014
Od Axel'a CD. Alpen
Maszerując w stronę domu, rozmyślałem nad Alpen i naszym dzisiejszym spacerze.
Muszę przyznać że wspaniale się bawiłem, bałam się tylko że Alpen sądzi inaczej.
Chociaż wyglądała raczej na zadowoloną.
Zbliżałem się coraz bardziej domu, na wejściu powitał mnie Jon.
Poszedłem na górę i położyłem się na łóżku.
Myślałem cały czas o białej suczce i spacerze.
Rozmyślałem tak całą noc.
Muszę przyznać że wspaniale się bawiłem, bałam się tylko że Alpen sądzi inaczej.
Chociaż wyglądała raczej na zadowoloną.
Zbliżałem się coraz bardziej domu, na wejściu powitał mnie Jon.
Poszedłem na górę i położyłem się na łóżku.
Myślałem cały czas o białej suczce i spacerze.
Rozmyślałem tak całą noc.
Alpen?
środa, 19 listopada 2014
Od Alpen CD. Axel
-Było cudownie- powiedziałam
Widać było, że chyba był trochę zdziwiony moją reakcją.
-Dziękuję za zaproszenie- dodałam.
-Ja muszę już powoli zmykać- odpowiedział mi Axel.
Zaczął maszerować w stronę swojego domu. W końcu nie mieszkaliśmy bardzo daleko od siebie, ale było już naprawdę późno. Podbiegłam do niego i dałam mu buziaka, po czy szybko wróciłam do bloku. Długo myślałam o naszym spacerze. Wydawało mi się, że pierwszy raz poczułam coś do innego psa.
-To taki mądry, ładny, słodki owczarek- myślałam.
-Jest śmieszny, ale za razem poważny- dodawałam.
Rozmyślałam o nim cały wieczór.
Widać było, że chyba był trochę zdziwiony moją reakcją.
-Dziękuję za zaproszenie- dodałam.
-Ja muszę już powoli zmykać- odpowiedział mi Axel.
Zaczął maszerować w stronę swojego domu. W końcu nie mieszkaliśmy bardzo daleko od siebie, ale było już naprawdę późno. Podbiegłam do niego i dałam mu buziaka, po czy szybko wróciłam do bloku. Długo myślałam o naszym spacerze. Wydawało mi się, że pierwszy raz poczułam coś do innego psa.
-To taki mądry, ładny, słodki owczarek- myślałam.
-Jest śmieszny, ale za razem poważny- dodawałam.
Rozmyślałam o nim cały wieczór.
Axel? A jak twoje wspomnienia ze spaceru?
Od Axel'a CD. Alpen
-Nie martw się- pocieszyłem ją.
-Mam coś dla Ciebie- wyjąłem zza siebie białą różę.
-Dziękuje, jest piękna- przyznała.
Najpierw wybraliśmy się na przechadzkę po parku. Bardzo dużo rozmawialiśmy oraz z zaciekawieniem słuchałem jak Alpen opowiadała mi o sobie i swojej historii.
Gdy zaczęło się ściemniać ruszyliśmy na łąkę.
Oglądaliśmy tam spadające gwiazdy. Suczka sprawiała wrażenie zadowolonej.
Jednak kiedy było już naprawdę późno, odprowadziłem ją do domu.
-Dziękuje Ci że zgodziłaś się ze mną spotkać- popatrzyłem jej w oczy.
-Mam coś dla Ciebie- wyjąłem zza siebie białą różę.
-Dziękuje, jest piękna- przyznała.
Najpierw wybraliśmy się na przechadzkę po parku. Bardzo dużo rozmawialiśmy oraz z zaciekawieniem słuchałem jak Alpen opowiadała mi o sobie i swojej historii.
Gdy zaczęło się ściemniać ruszyliśmy na łąkę.
Oglądaliśmy tam spadające gwiazdy. Suczka sprawiała wrażenie zadowolonej.
Jednak kiedy było już naprawdę późno, odprowadziłem ją do domu.
-Dziękuje Ci że zgodziłaś się ze mną spotkać- popatrzyłem jej w oczy.
Alpen?
Od Luny Do Rexellisa
Był piękny ciepły dzień więc poszłam na łyży (stawowe). Stanęłam
na lodzie pobiegłam na stam środek stawu. Nagle zaczął pękać i
kruszyć.... Wpadłam do lodowatej wody. To było straszne. Zobaczyłam znaną mi twarz.
- Rex! Pomóż!
- Rex! Pomóż!
Rexelis?
wtorek, 18 listopada 2014
Nowy pies w sforze- Rosco!
Imię: Rosco
Płeć: Pies Wiek: 6 lat
Rasa: Owczarek Szwajcarski
Maść: Biała
Rodzina:
- Matka-Srebrna Kita
- Ojciec-Biały Kieł
Opanowane komendy: Bierz go! Zostaw! Leżeć!,Waruj!
Umiejętność szczególna: To silny i wytrzymały pies.
Stanowisko: Strażnik
Predyspozycja: Walki psów, Polowania
Charakter: Śmierć ojca bardzo zmieniła Rosco. Zaadaptował wiele jego cech i poglądów.
Jest bardzo dobrym, skromnym i wiernym Psem. Mimo ogromnej sławy i władzy, Syn i kandydat na mistrza areny , ma głębokie przywiązanie do swojego do swoich towarzyszy. Jednak jest bardzo skryty i tajemniczy... nie mówi głośno o swojej przeszłości.
Wygląd:
- wysokość: 81 cm
- waga: 43kg
Historia: od dziecka bardzo podziwiał swego ojca, w młodym wieku stracił matkę co spowodowało jego zżycie się z ojcem.Już jako szczeniak wyróżniał się wśród rówieśników niezwykłym talentem, zawsze wygrywał wszystkie potyczki i na treningach był najlepszy.na okres sukcesów młodego Rosco złożyła się walka jego ojca przez którą okrył się on hańbą ratując towarzyszy którym groziło uśpienie i tracąc tytuł najlepszego psa z areny . Będąc rozgoryczony zachowaniem otoczenia Biały Kieł popełnił samobójstwo, co wywarło wielki wpływ na Rosco, który odtąd postanowił ściśle przestrzegać zasad by nie skończyć tak jak jego ojciec.
Data urodzin: 16.02
Szybkość: 20 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 5 Wytrzymałość: 35 Węch: 20
Przedmioty:
Canem:
Od Nashee CD. Saba
-Dzięki.
-Ale za co?
-Nigdy nie słyszałem, żeby ktoś mnie komplementował.
-Doprawdy?
-Tak. Zazwyczaj to ja komplementuje suczki a nie one mnie- zaśmiałem się.
-To jestem pierwsza- powiedziała uradowana
-Chyba tak...
-To co teraz będziesz robić?
-No nie wiem.
-To może przejdziemy się do Bushy Park?
-Ok, mi to pasuje.
-Dobra to choć- zamerdała ogonem i ruszyliśmy.
Wciąż spoglądałem na małą Sabę.
-Saba...
-Tak?
-A ile ty masz lat?
-Rok.
-To dużo.
-Ale ty pewnie masz więcej.
-O tak- zaśmiałem się- Mam trzy lata.
-Trzy?
-Tak.
-A mi wyglądasz tak na pięć- powiedziała- Jeśli chodzi o wzrost...
-Pewnie przez to, że jestem taki wielki.
-W porównaniu do mnie- powiedziała Saba.
-Ale, to u mnie rodzinne przynajmniej tak mi się zdaje.
-Ale za co?
-Nigdy nie słyszałem, żeby ktoś mnie komplementował.
-Doprawdy?
-Tak. Zazwyczaj to ja komplementuje suczki a nie one mnie- zaśmiałem się.
-To jestem pierwsza- powiedziała uradowana
-Chyba tak...
-To co teraz będziesz robić?
-No nie wiem.
-To może przejdziemy się do Bushy Park?
-Ok, mi to pasuje.
-Dobra to choć- zamerdała ogonem i ruszyliśmy.
Wciąż spoglądałem na małą Sabę.
-Saba...
-Tak?
-A ile ty masz lat?
-Rok.
-To dużo.
-Ale ty pewnie masz więcej.
-O tak- zaśmiałem się- Mam trzy lata.
-Trzy?
-Tak.
-A mi wyglądasz tak na pięć- powiedziała- Jeśli chodzi o wzrost...
-Pewnie przez to, że jestem taki wielki.
-W porównaniu do mnie- powiedziała Saba.
-Ale, to u mnie rodzinne przynajmniej tak mi się zdaje.
Saba?
Od Nashee CD. Alpen
-Mam poczucie humoru ale małe. Niby czemu mam je okazywać?
-No bo to jest fajne?
-Fajne?- zamyśliłem się - Wiesz Alpen ja się do takiego czegoś nie nadaje. Po pierwsze jestem zbyt wielki aby z kimś się bawić, a po drugie po prostu już taki jestem i tyle- oznajmiłem.
-Ale takim, jak ty jesteś to, nie jest się od tak po prostu
-Ale ja taki jestem, zrozum
-Ech, jeżeli tak to nie chcę z tobą rozmawiać- zaczęła odchodzić- jeżeli się zmienisz to przyjdź i powiedź może jakoś porozmawiamy- odchodziła wolnym krokiem, patrząc co chwilę do tyłu.
Przekręciłem oczyma i wzdychnąłem głęboko. Nabrałem trochę śniegu do łap i rzuciłem w Alpen. Alpen dostała w głowę. Odwróciła się w moją stronę, a ja udawałem że nic o tym nie wiem. Suczka coś podejrzewała jednak znów zaczęła iść. Powtórzyłem to tym razem trzymając ogromną śnieżkę. Alpen odwróciła się do mnie. Warknęła ale po chwili pojawił się uśmiech.
- Wiesz co, Alpen zmieniłem zdanie!
- Na prawdę?
- Tak. Od czasu do czasu mogę być taki jaki inni sobie oczekują ale bez przesady
Spojrzałem za siebie a potem na Alpen jednak zbyt dużo nie wiedziałem, ponieważ Alpen rzuciła śnieżką prosto w mój nos. Zdjąłem śnieg z pyska.
- Oj przepraszam nic ci nie jest?
- Nie- nabrałem śniegu rzuciłem w nią. Zaczęła się zabawa.
-No bo to jest fajne?
-Fajne?- zamyśliłem się - Wiesz Alpen ja się do takiego czegoś nie nadaje. Po pierwsze jestem zbyt wielki aby z kimś się bawić, a po drugie po prostu już taki jestem i tyle- oznajmiłem.
-Ale takim, jak ty jesteś to, nie jest się od tak po prostu
-Ale ja taki jestem, zrozum
-Ech, jeżeli tak to nie chcę z tobą rozmawiać- zaczęła odchodzić- jeżeli się zmienisz to przyjdź i powiedź może jakoś porozmawiamy- odchodziła wolnym krokiem, patrząc co chwilę do tyłu.
Przekręciłem oczyma i wzdychnąłem głęboko. Nabrałem trochę śniegu do łap i rzuciłem w Alpen. Alpen dostała w głowę. Odwróciła się w moją stronę, a ja udawałem że nic o tym nie wiem. Suczka coś podejrzewała jednak znów zaczęła iść. Powtórzyłem to tym razem trzymając ogromną śnieżkę. Alpen odwróciła się do mnie. Warknęła ale po chwili pojawił się uśmiech.
- Wiesz co, Alpen zmieniłem zdanie!
- Na prawdę?
- Tak. Od czasu do czasu mogę być taki jaki inni sobie oczekują ale bez przesady
Spojrzałem za siebie a potem na Alpen jednak zbyt dużo nie wiedziałem, ponieważ Alpen rzuciła śnieżką prosto w mój nos. Zdjąłem śnieg z pyska.
- Oj przepraszam nic ci nie jest?
- Nie- nabrałem śniegu rzuciłem w nią. Zaczęła się zabawa.
Alpen?
Od Rexellisa CD. Saby
-Cześć- usłyszałem.
Odwróciłem się i zobaczyłem jakąś suczkę.
-Cześć, jestem Rexellis. Nigdy cię nie widziałem...
-Jestem Saba. Ja też ciebie wcześniej nie zauważyłam- uśmiechnęła się sympatycznie. - Chcesz poślizgać się za lodzie? Woda już zamarzła!- spytała.
-Z chęcią - odpowiedziałem i pobiegłem. Zauważyłem, że suczka idzie trochę wolniej za mną, więc wróciłem się i powiedziałem;
-Coś się stało?
-Niezbyt mogę biegać, niedawno złamałam łapę...
-Ach, okej! - powiedziałem i razem z Sabą poszliśmy w kierunku "lodowiska". Mimo, że suczka nie mogła tak bardzo się wygłupiać i biegać, świetnie się bawiliśmy.
Odwróciłem się i zobaczyłem jakąś suczkę.
-Cześć, jestem Rexellis. Nigdy cię nie widziałem...
-Jestem Saba. Ja też ciebie wcześniej nie zauważyłam- uśmiechnęła się sympatycznie. - Chcesz poślizgać się za lodzie? Woda już zamarzła!- spytała.
-Z chęcią - odpowiedziałem i pobiegłem. Zauważyłem, że suczka idzie trochę wolniej za mną, więc wróciłem się i powiedziałem;
-Coś się stało?
-Niezbyt mogę biegać, niedawno złamałam łapę...
-Ach, okej! - powiedziałem i razem z Sabą poszliśmy w kierunku "lodowiska". Mimo, że suczka nie mogła tak bardzo się wygłupiać i biegać, świetnie się bawiliśmy.
Saba?
Od Rexellisa CD. Luny
Śnieżna kulka trafiła mnie w bok. Obróciłem się i zobaczyłem Lunę formującą kolejny pocisk. Schowałem się za drzewem i zacząłem lepić z białego puchu, którego o dziwo było pełno już w połowie listopada. Obtaczałem kształt w śniegu łapami. Potem wziąłem kulkę w pysk, zamachnąłem się i śnieżka trafiła w Lunę. Uśmiechnąłem się. Jak wojna to wojna! Moja radość niestety nie trwała krótko, ponieważ kolejna śnieżka znowu mnie trafiła, tym razem w głowę. Postanowiłem zbudować "mur", za którym chciałem się potem schować. W tym czasie oberwałem dwoma kulkami, ale jak moja obrona była gotowa, grad śnieżek poleciał w stronę Luny. Nagle zauważyłem, że śnieżki nie lecą już na mnie, co mnie zaniepokoiło. Poszedłem w stronę Luny, która leżała z pyszczkiem w białym puchu. Chyba trafiłem ja za mocno w nos... Nagle suczka gwałtownie obróciła się i z łapami pełnymi śniegu "rzuciła" się na mnie. Zaczęliśmy się tarzać w śniegu.
Luna, co dalej?
Od Huragana do Alpen
Bawiłem się w Green Parku zobaczyłem suczkę, która bawi się sama postanowiłem do niej pójść.
-Hej chcesz się ze mną pobawić?- zapytała
-Ok. Ale w co się będziemy bawić?
-Jest pora jesienna i spadają liście, więc będziemy je łapać, kto złapie najwięcej wygrywa!
-Okej. Trzy, dwa, jeden... Start!- krzyknąłem
Bawiliśmy się długo. Alpen zaczęła wygrywać, więc zwiększyłem tępo.
- Dobra, stop!- krzyknęła Alpen
- Ile zebrałaś?-zapytałem
- 24, a ty?- odpowiedziała
- 15- wcale się nie przejąłem tym, że przegrałem, było fajnie i to się liczy!
-Hej chcesz się ze mną pobawić?- zapytała
-Ok. Ale w co się będziemy bawić?
-Jest pora jesienna i spadają liście, więc będziemy je łapać, kto złapie najwięcej wygrywa!
-Okej. Trzy, dwa, jeden... Start!- krzyknąłem
Bawiliśmy się długo. Alpen zaczęła wygrywać, więc zwiększyłem tępo.
- Dobra, stop!- krzyknęła Alpen
- Ile zebrałaś?-zapytałem
- 24, a ty?- odpowiedziała
- 15- wcale się nie przejąłem tym, że przegrałem, było fajnie i to się liczy!
Alpen?
Nowa Suczka-Queen!
Płeć: Suczka
Wiek: 3 lata
Rasa: Seter Irlandzki
Maść: Ruda
Rodzina: nieznana
Partner: Szuka
Opanowane komendy: siad, łapa, aport
Umiejętność szczególna: Szybko biega
Stanowisko: Opiekunka szczeniąt
Predyspozycja: agility
Charakter: Queen to ciepła, miła suczka. Zawsze jest gotowa poświęcić się dla kogoś innego. Jeśli ktoś jej stanie na grodze jest agresywna. Ma ducha rywalizacji. Jest odważna, ale czasem woli się wycofać z kłótni.
Wygląd:
- Wysokość: 55 cm w kłębie
- Waga: 30 kg
Urodziny: 8.12
Szybkość 40: Zwinność 30: Posłuszeństwo 5: Wytrzymałość 5: Węch 20
Przedmioty:
Canem:
Od Atty CD. Layko
-Więc, mogłabym wiedzieć, szanowny Layko, dlaczego się na mnie
rzuciłeś?- spytałam, nie chciałam być jakoś wyjątkowo chamska, ale przez
niego uciekł mi ten kot- kiepski posiłek, ale zawsze coś. Mój rozmówca chwilę
się zastanawiał, czyżby sam nie wiedział? W sumie też czasem działam
zanim pomyślę, wiadomo instynkt.
- Bo cię jakoś nie kojarzę...- padła odpowiedź
Miałam ochotę obdarzyć mego rozmówcę nieciekawą wiązanką niegrzecznych słów. Ale wlałam sobie darować...
- Ach tak? Świetny powód! Ale dobra, powiedzmy że to całkowicie normalne... Jestem tu nowa, więc jeśli mógłbyś być tak dobry, to nie atakuj mnie więcej kiedy próbuję coś zjeść... - mruknęłam, mam naprawdę kiepski dzień. Rano jakiś człowiek za mną latał, potem nawiało mi śniadanie (w postaci hot doga niesionego przez jakieś dziecko), a teraz jeszcze to. Nie ma co! Ja to mam farta! Ech... Życie... -Tak w ogóle od dłuższego czasu siedzę razem z Layko, nie wiadomo po co, a ja tu powinnam coś zjeść! I może się zdrzemnąć, bo to że wszystko dookoła się chwieje chyba nie jest normalne... Co ja robiłam po nocach? Ach taaak, ganiałam w tą i z powrotem za... Czym? Chyba śledziłam kogoś lub coś...-pomyślałam
Zerknęłam w stronę Layko, czy on coś do mnie przed chwilą mówił?
-Coś mówiłeś? Bo jeśli nie to idę coś zjeść... Albo spać.
- Bo cię jakoś nie kojarzę...- padła odpowiedź
Miałam ochotę obdarzyć mego rozmówcę nieciekawą wiązanką niegrzecznych słów. Ale wlałam sobie darować...
- Ach tak? Świetny powód! Ale dobra, powiedzmy że to całkowicie normalne... Jestem tu nowa, więc jeśli mógłbyś być tak dobry, to nie atakuj mnie więcej kiedy próbuję coś zjeść... - mruknęłam, mam naprawdę kiepski dzień. Rano jakiś człowiek za mną latał, potem nawiało mi śniadanie (w postaci hot doga niesionego przez jakieś dziecko), a teraz jeszcze to. Nie ma co! Ja to mam farta! Ech... Życie... -Tak w ogóle od dłuższego czasu siedzę razem z Layko, nie wiadomo po co, a ja tu powinnam coś zjeść! I może się zdrzemnąć, bo to że wszystko dookoła się chwieje chyba nie jest normalne... Co ja robiłam po nocach? Ach taaak, ganiałam w tą i z powrotem za... Czym? Chyba śledziłam kogoś lub coś...-pomyślałam
Zerknęłam w stronę Layko, czy on coś do mnie przed chwilą mówił?
-Coś mówiłeś? Bo jeśli nie to idę coś zjeść... Albo spać.
Layko?
niedziela, 16 listopada 2014
Od Luny Do Sukaru
-Jesteśmy w świątyni psów.
-Wow!
Wokoło nas latały świetliki i motyle. Było fantastycznie. Zmęczyłam się. Cały wieczór spędziliśmy w grocie opowiadając bajki i śmiejąc się. Położyłam się koło Sukaru i zasnęłam. Kiedy nastał ranek wróciliśmy do domów. Myślałam o nim i o tamtym wieczorze. Poszłam do niego i powiedziałam:
- Muszę ci coś powiedzieć..
-Tak?
-No wiesz.. Podobasz mi się-powiedziałam z zakłopotaniem
-Tak!?- pytał coraz radośniej
-A ty coś do mnie czujesz?
Nie wiedziałam co powie. Ale chciałam z nim spędzić całe życie.
-Wow!
Wokoło nas latały świetliki i motyle. Było fantastycznie. Zmęczyłam się. Cały wieczór spędziliśmy w grocie opowiadając bajki i śmiejąc się. Położyłam się koło Sukaru i zasnęłam. Kiedy nastał ranek wróciliśmy do domów. Myślałam o nim i o tamtym wieczorze. Poszłam do niego i powiedziałam:
- Muszę ci coś powiedzieć..
-Tak?
-No wiesz.. Podobasz mi się-powiedziałam z zakłopotaniem
-Tak!?- pytał coraz radośniej
-A ty coś do mnie czujesz?
Nie wiedziałam co powie. Ale chciałam z nim spędzić całe życie.
Sukaru?
Od Huragana CD. Luny
Była trochę głupia sytuacja. Poczułem się nareszcie przez kogoś lubiany.
- No... dzięki...ja...ja też cię lubię- wykrztusiłem
- No wiesz... tak jakoś wyszło-
Staliśmy przez jakiś czas jak wryty. Myślałem wtedy, że nie ma na co czekać i się zaprzyjaźnić Luna nie jest brzydka, ale czy uczucia będą odwzajemnione. Dobra trzeba wziąć się w garść.
-Luna posłuchaj znam fajne miejsce. Idziesz?-
-Jasne czemu nie-
Poszliśmy. Chwile później byliśmy na słynnym moście Tower Bridge.
-Jest pięknie- rozmarzyła się Luna
- No... dzięki...ja...ja też cię lubię- wykrztusiłem
- No wiesz... tak jakoś wyszło-
Staliśmy przez jakiś czas jak wryty. Myślałem wtedy, że nie ma na co czekać i się zaprzyjaźnić Luna nie jest brzydka, ale czy uczucia będą odwzajemnione. Dobra trzeba wziąć się w garść.
-Luna posłuchaj znam fajne miejsce. Idziesz?-
-Jasne czemu nie-
Poszliśmy. Chwile później byliśmy na słynnym moście Tower Bridge.
-Jest pięknie- rozmarzyła się Luna
Luna?
Od Layko Do Atty
Poszedłem do parku. Znaczy się nie poszedłem, gdyż tam ciągle tam byłem. Dookoła wszystko było czerwono lub pomarańczowo-białe. Kolor opadłych liści mieszał się ze śniegiem, chodź było go niewiele. Przechadzałem się po jego drogach. Co chwila jakiś liść trzeszczał mi pod łapami. Wziąłem jeden w pysk. Był wielki i czerwony. Pobiegłem dalej. Zobaczyłem gdzieś jakieś czarne futro. Cicho podszedłem by zobaczyć co to, a może bardziej kto to. Gdy byłem blisko czarny "sierściuch" gdzieś znikną. Znalazłem ją dopiero po paru krokach. Skoczyłem na suczkę i przewróciłem ją. Podszedłem do niej bliżej. Nie chcąc być nie dżentelmeński powiedziałem przepraszam. Suczka wstała.
- Jak się nazywasz?- zapytałem szybko.
- A coś Ty taki ciekawski?- lekko warknęła.
- Pytam się tylko.
- Atta.
- Layko- odpowiedziałem.
- Jak się nazywasz?- zapytałem szybko.
- A coś Ty taki ciekawski?- lekko warknęła.
- Pytam się tylko.
- Atta.
- Layko- odpowiedziałem.
Atta?
sobota, 15 listopada 2014
Od Alpen CD. Axel
-Pewnie, że tak!- krzyknęłam.
Widać było, że Axel był trochę zaskoczony.
-Trzecia może być?- zapytał.
-Pewnie, dla ciebie wszystko- zachichotałam.
-Musze jeszcze poszukać mojej Pani- powiedziałam-Widzimy się o trzeciej przed bramą parku ok?
-Mi odpowiada- potwierdził Axel.
Przez długi czas szukałam Laury, dołączył do mnie nawet jej chłopak, ale nigdzie jej nie było. Zbliżała się piętnasta. Byłam już przy parku.
-Hej Axel- krzyknęłam
Szybko podbiegł do mnie. Ucieszyłam się, że go widzę, na powitanie mocno go przytuliłam, zarumienił się.
-Nie znalazłam Laury- zaczęłam mówić z rozżaleniem.
Widać było, że Axel był trochę zaskoczony.
-Trzecia może być?- zapytał.
-Pewnie, dla ciebie wszystko- zachichotałam.
-Musze jeszcze poszukać mojej Pani- powiedziałam-Widzimy się o trzeciej przed bramą parku ok?
-Mi odpowiada- potwierdził Axel.
Przez długi czas szukałam Laury, dołączył do mnie nawet jej chłopak, ale nigdzie jej nie było. Zbliżała się piętnasta. Byłam już przy parku.
-Hej Axel- krzyknęłam
Szybko podbiegł do mnie. Ucieszyłam się, że go widzę, na powitanie mocno go przytuliłam, zarumienił się.
-Nie znalazłam Laury- zaczęłam mówić z rozżaleniem.
Axel?
Od Layko CD. Alpen
-No to chodź pod drzewo- powiedziałem ocierając sobie oczy łapą. Podeszliśmy pod drzewo.
-Jesteśmy śnieżne psy- zaśmiała się Alpen zrzucając z siebie resztki białego puchu. Uśmiech przeleciał mi po pysku. Śnieg powoli słabł.
-To możemy iść- rzekła suczka. Przypadkowo też zahaczyła o drzewo, i cały śnieg spadł na nas. Machałem łapami próbując się wydostać. Do mojej skóry dostała się wielka dawka zimna.
-Jak ja lubię zimę- zaśmiałem się.
-Ja też- uśmiechnęła się Alpen powoli wyłażąc z zaspy.
-Dobra chodź- ruszyłem, jednakże zatrzymałem się po paru krokach - Wiesz może Ty prowadź- powiedziałem.
-Jesteśmy śnieżne psy- zaśmiała się Alpen zrzucając z siebie resztki białego puchu. Uśmiech przeleciał mi po pysku. Śnieg powoli słabł.
-To możemy iść- rzekła suczka. Przypadkowo też zahaczyła o drzewo, i cały śnieg spadł na nas. Machałem łapami próbując się wydostać. Do mojej skóry dostała się wielka dawka zimna.
-Jak ja lubię zimę- zaśmiałem się.
-Ja też- uśmiechnęła się Alpen powoli wyłażąc z zaspy.
-Dobra chodź- ruszyłem, jednakże zatrzymałem się po paru krokach - Wiesz może Ty prowadź- powiedziałem.
Alpen?
Od Saby CD. Nashee
-Acha, więc pomogłam tobie w tym samym czasie pomagając jej?- zapytałam z ciekawością
-Tak, dokładnie
-To fajnie. Może pójdziemy na spacerek? Nudzi mi się...
-Jasne czemu nie- Nashee uśmiechnął się i poszliśmy, chociaż widać było, że był trochę znudzony.
Szliśmy sobie wolno. Delikatny wiatr wiał w futro Nashee, bardzo mi się to podobało, śmiesznie wyglądał.
-Nashee twoje futro jest super! Takie puszyste w tym wietrze!- powiedziałam z zachwytem.
-Na serio? Nie uważasz, że jest zbyt puszyste!?-
- Nie! Jest odjazdowe!!-
-Tak, dokładnie
-To fajnie. Może pójdziemy na spacerek? Nudzi mi się...
-Jasne czemu nie- Nashee uśmiechnął się i poszliśmy, chociaż widać było, że był trochę znudzony.
Szliśmy sobie wolno. Delikatny wiatr wiał w futro Nashee, bardzo mi się to podobało, śmiesznie wyglądał.
-Nashee twoje futro jest super! Takie puszyste w tym wietrze!- powiedziałam z zachwytem.
-Na serio? Nie uważasz, że jest zbyt puszyste!?-
- Nie! Jest odjazdowe!!-
Nashee?
Od Luny do Huragana
Czekałam na niego o drugiej. Nie widziałam go.
-W sumie... dlaczego się z nim umówiłam?- zadawałam sama sobie pytania
-Jest ładnym psem może..- nie mogłam wykrztusić tego przez gardło
-Może on mi się podoba mi się?- pomyślałam
Tylko czy ja mu też?.. Myślałam o rozmowie z Rexem i o Huraganie
Czy podobam się Rexowi? Czy Huragan coś do mnie poczuł? Te pytania mnie dręczyły. A może to tylko oni mi się podobają... Wreszcie zobaczyłam Huragana. Bawiliśmy się cały dzień aż wreszcie krzyknęłam ni stąd, ni zowąd:
- Lubię cię!!
-W sumie... dlaczego się z nim umówiłam?- zadawałam sama sobie pytania
-Jest ładnym psem może..- nie mogłam wykrztusić tego przez gardło
-Może on mi się podoba mi się?- pomyślałam
Tylko czy ja mu też?.. Myślałam o rozmowie z Rexem i o Huraganie
Czy podobam się Rexowi? Czy Huragan coś do mnie poczuł? Te pytania mnie dręczyły. A może to tylko oni mi się podobają... Wreszcie zobaczyłam Huragana. Bawiliśmy się cały dzień aż wreszcie krzyknęłam ni stąd, ni zowąd:
- Lubię cię!!
Huragan?
Od Sakaru do Luny
[..]
-Okej... pobiegłem za suczką. Ale zaraz dodałem- gdzie biegniemy!? Luna nie
odpowiedziała tylko uśmiechnęła się i przyśpiesza kroku. No co miałem
zrobić? Dogoniłem ją. Po chwili biegu Luna przeskoczyła przez gęste
chaszcze zasłaniające widok.-Gdzie my jesteśmy?- zapytałem Lunę, która w końcu się zatrzymała.
Luna?
Od Alpen CD. Nashee
-No dobra.. ale gdzie chcesz iść?- zapytałam
-Jeszcze nie wiem, może znowu do lasu, a może znajdę coś innego- odpowiedział
-Idę z tobą, ale najpierw...- nie dokończyłam
Dynamicznie usiadłam na śniegu, złapałam w łapy trochę białego puszku i rzuciłam w Nashee.
-Ej.. - oburzył się.
-No co?- zapytałam
-Ech... nie ważne, już nic- powiedział
-Nie masz poczucia humoru, musisz więcej czasu spędzać z innymi psami.
-Jeszcze nie wiem, może znowu do lasu, a może znajdę coś innego- odpowiedział
-Idę z tobą, ale najpierw...- nie dokończyłam
Dynamicznie usiadłam na śniegu, złapałam w łapy trochę białego puszku i rzuciłam w Nashee.
-Ej.. - oburzył się.
-No co?- zapytałam
-Ech... nie ważne, już nic- powiedział
-Nie masz poczucia humoru, musisz więcej czasu spędzać z innymi psami.
Nashee?
Od Nashee CD. Saba
Suczka podeszła do mnie.
-A jak wyglądał?- zapytała
-Taki niebieski. Jest średniej wielkości.
-Ok- Odbiegła w drugą stronę i zaczęła węszyć.
Spojrzałem się na nią i uśmiechnąłem się. Wróciłem do poszukiwań. Nagle usłyszałem jej głos.
-Hej, mam coś- podbiegła do mnie.
-Pokaż to!
-No to choć!
Podszedłem do niej. Rzeczywiście był to ten breloczek. Wziąłem go w zęby.
-Dzięki- powiedziałem i odbiegłem. Breloczek nie był mój, a jakieś suni. Zacząłem jej szukać. Po kilku minutach odnalazłem ją. Podarowałem jej breloczek, a ona mi podziękowała. Szedłem truchtem w stronę zapoznanej suczki która pomogła mi szukać owego breloczka. Uśmiechnęła się.
-Czemu dałeś tamtej suczce ten breloczek?- zdziwiła się- przecież jest twój!
- Nie był mój. Był jej. Ona poprosiła mnie o pomoc, sama sobie nie radziła.
-A jak wyglądał?- zapytała
-Taki niebieski. Jest średniej wielkości.
-Ok- Odbiegła w drugą stronę i zaczęła węszyć.
Spojrzałem się na nią i uśmiechnąłem się. Wróciłem do poszukiwań. Nagle usłyszałem jej głos.
-Hej, mam coś- podbiegła do mnie.
-Pokaż to!
-No to choć!
Podszedłem do niej. Rzeczywiście był to ten breloczek. Wziąłem go w zęby.
-Dzięki- powiedziałem i odbiegłem. Breloczek nie był mój, a jakieś suni. Zacząłem jej szukać. Po kilku minutach odnalazłem ją. Podarowałem jej breloczek, a ona mi podziękowała. Szedłem truchtem w stronę zapoznanej suczki która pomogła mi szukać owego breloczka. Uśmiechnęła się.
-Czemu dałeś tamtej suczce ten breloczek?- zdziwiła się- przecież jest twój!
- Nie był mój. Był jej. Ona poprosiła mnie o pomoc, sama sobie nie radziła.
Saba?
Nowa suczka- Atta!
Płeć: suczka
Wiek: 2 lata
Rasa: Owczarek belgijski
Maść: czarna
Rodzina:
- matka (nie pamięta imienia)
- ma trójkę braci (nie zna imion)
- ojciec- nieznany
Opanowane komendy: zdechły pies, bierz go, pilnuj, wołaj (takie jak "głos" tylko wycie)
Umiejętność szczególna: Nadzwyczajny słuch
Stanowisko: Wojownik
Predyspozycja: Pasterstwo, pomieszane z polowaniem
Charakter: uparta, sprytna, ciekawska, impulsywna, na ogół dość miła, potrafi być denerwująca, ma specyficzne poczucie humoru...
Wygląd:
- wysokość: około 70-75cm
- waga: około 40 kg, może trochę mniej
Data urodzin: Dokładnej nie zna, ale coś w grudniu.
Szybkość: 20 Zwinność: 30 Posłuszeństwo: 0 Wytrzymałość: 20 Węch: 40
Przedmioty:
Canem:
Od Axel'a CD. Alpen
-Nic się nie stało- powiedziałem przyjaźnie.
Suczka uśmiechnęła się do mnie. Przez parę kolejnych minut wpatrywaliśmy się w niebo.
Zerkałem na nią co chwilę, jej oczy błyszczały w blasku słońca.
-Alpen?
-Tak? Coś się stało?- zapytała.
-Nie, znaczy..tak- z nie pokojem przełykałem ślinę.
Alpen patrzyła na mnie wyczekująco.
-Chciałem się spytać czy nie wybrałabyś się ze mną dziś wieczorem na spacer, chyba że masz inne plany? Wiedziałem że szansę są nikłe, ale miałem nadzieję że się zgodzi.
Suczka uśmiechnęła się do mnie. Przez parę kolejnych minut wpatrywaliśmy się w niebo.
Zerkałem na nią co chwilę, jej oczy błyszczały w blasku słońca.
-Alpen?
-Tak? Coś się stało?- zapytała.
-Nie, znaczy..tak- z nie pokojem przełykałem ślinę.
Alpen patrzyła na mnie wyczekująco.
-Chciałem się spytać czy nie wybrałabyś się ze mną dziś wieczorem na spacer, chyba że masz inne plany? Wiedziałem że szansę są nikłe, ale miałem nadzieję że się zgodzi.
Alpen?
Od Saby CD. Layko
-Minął minęło kilka dni od mojego wypadku-pomyślałam- A Layko wciąż nie ma domu. Jaki on musi być przez to przygnębiony".
Moja noga była już zdrowa ale jeszcze nie mogłam biegać, aby kość się ponownie nie złamała.
- Cześć, co porabiasz?- zapytałam
Nastała chwila ciszy. Nagle wpadłam na wspaniały pomysł.
Moja noga była już zdrowa ale jeszcze nie mogłam biegać, aby kość się ponownie nie złamała.
** Następnego dnia**
Rankiem poszłam do parku. Stał tam jakiś pies, ale nigdzie nie widziałam Layko. - Cześć, co porabiasz?- zapytałam
Nastała chwila ciszy. Nagle wpadłam na wspaniały pomysł.
Kto to? Jakiś pies dokończy?
Od Luny CD. Rexellis
-Jestem Luna
Zarumieniłam się. Przez dłuższą chwilę patrzyłam się na niego.
-Co robimy? Masz jakiś pomysł?- zapytałam
-Nie wiem..- odpowiedział
Po chwili rzuciłam w niego śnieżną kulką.
Zarumieniłam się. Przez dłuższą chwilę patrzyłam się na niego.
-Co robimy? Masz jakiś pomysł?- zapytałam
-Nie wiem..- odpowiedział
Po chwili rzuciłam w niego śnieżną kulką.
Rex?
piątek, 14 listopada 2014
Uwaga!
Wprowadziłam zmiany w zakładce: Pary, Ciąże i Szczeniaki . Teraz regulaminy i formularze są oddzielne i łatwo znaleźć swój. Zastanawiałam się też nad zmienieniem wyglądu sfory na bardziej pomarańczowy- jesienny, albo już bardziej zimowy, biały, czerwony, czarny. Jaki wolicie?
Ogłoszenie od Alfy
Mam informację dla psów, które dawno nie pisały opowiadań. Poniżej wyliczone są psy, które mają małe braki. Obok nich napisane są daty do kiedy muszą napisać opowiadanie, jeżeli nie napiszą dostają 1 upomnienie, a za 2 upomnienie zostaje się wydalonym ze sfory.
Elena- 21.11
Lucky- 18.11
Solitar- 19.11
Ritta- 23.11
Ritta- 23.11
Chciałabym podkreślić, że żadne z nich nie zgłosiło mi powodu nie obecności, a opowiadań nie piszą od prawie 4 tygodni. Tylko Ritta ostatnie opowiadanie oddała 2 tygodnie temu.
Od Alpen CD. Layko
Szliśmy, szliśmy, szliśmy. Śnieg prószył nam w oczy. Miałam 2 myśli: Jak najszybciej dojść do Saby, ale z drugiej strony chciałam jak najszybciej się zatrzymać.
-Radzisz sobie?- krzyknęłam do Layko, który był trochę za mną
-Na razie tak! Chociaż... śnieg strasznie pada- dokrzyczał.
-Zatrzymajmy się na chwilę- zaproponowałam
Słychać było, że Layko odetchnął. Postanowiliśmy zrobić krótki postój.
-Straszne warunki- powiedziałam.
-Zgadzam się- przytaknął pies
Zaczekajmy chwilę, może przestanie prószyć. Schowajmy się pod tamtym drzewem, a jak minie śnieg znowu wyruszymy.
Layko?
Od Alpen CD. Axel
-Nie mów tak, całkiem dobrze sobie radzisz- powiedziałam
Przez dłuższą chwilę oboje patrzyliśmy się w niebo.
-O... patrz... serce- wykrzyczeliśmy w tym samym momencie, co brzmiało, jak byśmy wiedzieli co się zdarzy.
Nagle coś we mnie zabulgotało.
-Czyż by Axel mi się podobał?- powiedziałam, ale tylko w myślach.
-Nawet jeśli to.. on pewnie nie chciał by takiej suczki- jak ja- starałam się rozwiać myśli.
-Alpen! Alpen!- krzyczał do mnie Axel
-Oj... wybacz..., zamyśliłam się- dodałam
Przez dłuższą chwilę oboje patrzyliśmy się w niebo.
-O... patrz... serce- wykrzyczeliśmy w tym samym momencie, co brzmiało, jak byśmy wiedzieli co się zdarzy.
Nagle coś we mnie zabulgotało.
-Czyż by Axel mi się podobał?- powiedziałam, ale tylko w myślach.
-Nawet jeśli to.. on pewnie nie chciał by takiej suczki- jak ja- starałam się rozwiać myśli.
-Alpen! Alpen!- krzyczał do mnie Axel
-Oj... wybacz..., zamyśliłam się- dodałam
Axel?
Od Rexellisa (Rexa) do Luny
Obudziły mnie rażące w oczy promienie słońca. Przeturlałem się w cień i wstałem. Postanowiłem pójść do jakiegoś parku. Nie wiem gdzie owy park jest, ani jak się nazywa, ale i tak go znajdę.
Po około 10 minutach dotarłem pod dużą bramę z napisem "Welcome in Bushy Park!" A więc to tak nazywa się ten park... Wszedłem do środka. Rozjejrzałem się, ale nie widziałem żadnego psa. Szkoda, myślałem, że kogoś spotkam. Powęszyłem trochę i usiadłem w cieniu bez planów robienia czegokolwiek. Najwyżej ponudzę się cały dzień.
-Cześć- nagle usłyszałem pytanie. Odwróciłem się i zobaczyłem naprawdę ładną suczkę rasy Golden Retriver.
Po około 10 minutach dotarłem pod dużą bramę z napisem "Welcome in Bushy Park!" A więc to tak nazywa się ten park... Wszedłem do środka. Rozjejrzałem się, ale nie widziałem żadnego psa. Szkoda, myślałem, że kogoś spotkam. Powęszyłem trochę i usiadłem w cieniu bez planów robienia czegokolwiek. Najwyżej ponudzę się cały dzień.
-Cześć- nagle usłyszałem pytanie. Odwróciłem się i zobaczyłem naprawdę ładną suczkę rasy Golden Retriver.
-Czemu się tak przyglądasz? Mam coś na pyszczku?- spytała się i powędrowała w stronę fontanny sprawdzić w odbiciu wody, czy rzeczywiście w jej wyglądzie jest coś nie tak.
-Nie, nie! Tak poza tym to jestem Rexellis - uśmiechnąłem się przyjaźnie. - Ale możesz na mnie mówić Rex lub Rell. A ty jak się nazywasz?
-Nie, nie! Tak poza tym to jestem Rexellis - uśmiechnąłem się przyjaźnie. - Ale możesz na mnie mówić Rex lub Rell. A ty jak się nazywasz?
Luna?
Od Saby do Arya
Po południu wybrałam się do parku. Bawiąc się w fontannie zobaczyłam suczkę, która była przygnębiona, postanowiłam do niej podejść.
-Cześć-powiedziałam energicznie.
-Cześć- odpowiedziała.
-Jak masz na imię? Ja zwę się Saba- zapytałam
-Cześć-powiedziałam energicznie.
-Cześć- odpowiedziała.
-Jak masz na imię? Ja zwę się Saba- zapytałam
-Ja nazywam się Arya- odpowiedziała
-Arya... Arya... bardzo ładne imię.
-Dzięki, twoje też nie brzydkie...Saba
-A dlaczego jesteś smutna?- zapytałam
-Arya... Arya... bardzo ładne imię.
-Dzięki, twoje też nie brzydkie...Saba
-A dlaczego jesteś smutna?- zapytałam
Arya?
Od Huragana CD. Luna
-Niech będzie- odpowiedziałem obojętnie.
Szliśmy przez lasek, później byliśmy nad rzeką, a na końcu podeszliśmy do fontanny.
-Łał! Tu jest super!- krzyknęła Luna
-Wchodzisz do wody?-
-Jasne, że tak.-
Bawiliśmy się w wodzie dość długo.
-Wiesz co Luna?- zapytałem
-Co?
-Może jutro też się pobawimy w fontannie, ja jutro nic nie robię. To może o drugiej?
-Kiedy rano czy wieczorem?- zażartowała Luna
-Jasne, że wieczorem.- odpowiedziałem rozbawiony.
Szliśmy przez lasek, później byliśmy nad rzeką, a na końcu podeszliśmy do fontanny.
-Łał! Tu jest super!- krzyknęła Luna
-Wchodzisz do wody?-
-Jasne, że tak.-
Bawiliśmy się w wodzie dość długo.
-Wiesz co Luna?- zapytałem
-Co?
-Może jutro też się pobawimy w fontannie, ja jutro nic nie robię. To może o drugiej?
-Kiedy rano czy wieczorem?- zażartowała Luna
-Jasne, że wieczorem.- odpowiedziałem rozbawiony.
Luna?
Od Saby CD. Rosalie
-Dlaczego uciskałyśmy?- zapytałam
-Tam był hycel- wyjaśniła Rosalie
-Ojejku, nigdy nie chciałabym tam trafić.
-Ja też nie.
Siedziałyśmy w jaskini już jakiś czas, byłam głodna. Miałyśmy iść na jedzenie i dlatego w domu nic nie jadłam.
-Rosalie jestem okropnie głodna, masz coś do zjedzenia?- zapytałam smutna
-Tam był hycel- wyjaśniła Rosalie
-Ojejku, nigdy nie chciałabym tam trafić.
-Ja też nie.
Siedziałyśmy w jaskini już jakiś czas, byłam głodna. Miałyśmy iść na jedzenie i dlatego w domu nic nie jadłam.
-Rosalie jestem okropnie głodna, masz coś do zjedzenia?- zapytałam smutna
Rosalie?
Od Luny CD. Sukaru
-Nic mi się nie stało
Kiedy już wstałam zarumieniłam się i zamiast powiedzieć to w myślach powiedziałam na głos:
- Ale ciacho!
- Ja ciacho?-zapytał
- Chyba coś ci się stało uderzyłaś się w głowe?
- Tak..
Ale naprawdę się nje uderzyłam. Miałam dość wstydu więc zapytałam to znaczy powiedziałam:
-Chodź za mną!
Kiedy już wstałam zarumieniłam się i zamiast powiedzieć to w myślach powiedziałam na głos:
- Ale ciacho!
- Ja ciacho?-zapytał
- Chyba coś ci się stało uderzyłaś się w głowe?
- Tak..
Ale naprawdę się nje uderzyłam. Miałam dość wstydu więc zapytałam to znaczy powiedziałam:
-Chodź za mną!
Sukaru?
czwartek, 13 listopada 2014
Od Layko CD. Alpen
-Możemy- rzekłem.
-To chodź- ruszyła odważnym krokiem. Zaczął padać śnieg i wszystko znów było zasłonięte jeszcze nie ubitym śniegiem. Powoli jednak stawała się to śnieżyca.
-Nie chcę nic mówić, ale coś widzisz?- zapytałem Alpen, gdyż śnieg naprawdę padał mocno.
-Coś widzę. Chyba...- odpowiedziała zakrywając sobie łapą oczy.
-Może przerwiemy wędrówkę?- zapytałem się.
-Nie możemy. Musimy jej pomóc- powiedziała zgrzytając zębami.
-To idziemy- rzekłem i poszedłem przed siebie z zamkniętymi oczami.
-To chodź- ruszyła odważnym krokiem. Zaczął padać śnieg i wszystko znów było zasłonięte jeszcze nie ubitym śniegiem. Powoli jednak stawała się to śnieżyca.
-Nie chcę nic mówić, ale coś widzisz?- zapytałem Alpen, gdyż śnieg naprawdę padał mocno.
-Coś widzę. Chyba...- odpowiedziała zakrywając sobie łapą oczy.
-Może przerwiemy wędrówkę?- zapytałem się.
-Nie możemy. Musimy jej pomóc- powiedziała zgrzytając zębami.
-To idziemy- rzekłem i poszedłem przed siebie z zamkniętymi oczami.
Alpen?
Od Sukaru
Leżałem na dywanie z opadłych liści. Chłód poranka szczypał mnie w łapy, a gruby sznur uwiązany na szyi ściskał krtań. Potrząsnąłem głową i spojrzałem na plątaninę węzłów który mój dawny pan zrobił na pobliskim jesionie. Na zawsze straciłem do niego zaufanie. Znów położyłem głowę na łapach. Między kłami miałem ciągle kawałki liny którą próbowałem odgryźć. Ale na próżno. I wtedy usłyszałem szelest. Nastawiłem ucho i zaraz potem cały pysk.
-O boże...zza drzewa dobiegł psi szczek. W końcu podreptał do mnie jakiś pies...a może suka? Nie jestem pewien. Nie miałem siły podnieść głowy.
-Kto ci to zrobił?- znów dobieg do mnie głos.
-Zdrajca...burknąłem tylko i położyłem uszy po sobie. Znowu jakieś hałasy. Odwróciłem się i zobaczyłem tylko ostatnie chwile grubych węzłów po spotkaniu z kłami nieznajomego.
- Dzięki... Otrząsnąłem z szyi podarty supeł.
-O boże...zza drzewa dobiegł psi szczek. W końcu podreptał do mnie jakiś pies...a może suka? Nie jestem pewien. Nie miałem siły podnieść głowy.
-Kto ci to zrobił?- znów dobieg do mnie głos.
-Zdrajca...burknąłem tylko i położyłem uszy po sobie. Znowu jakieś hałasy. Odwróciłem się i zobaczyłem tylko ostatnie chwile grubych węzłów po spotkaniu z kłami nieznajomego.
- Dzięki... Otrząsnąłem z szyi podarty supeł.
Ktoś dokończy?
środa, 12 listopada 2014
Od Layko CD. Saba
Pani suczki wyciągnęła rękę w moją stronę by mnie pogłaskać. Nie byłem
do tego przyzwyczajony. Zawarczałem odsuwając się. Kobieta popatrzyła na suczkę i wzięła ją na ręce wzdychając.
-Do zobaczenia- rzekłem w stronę Saby. Ta pomachała i odeszła z właścicielką.
-Co z Tobą- powiedział w moją stronę człowiek. Kucnął i zaczął mi się przyglądać. Czułem się nie swojo.
- Ty też nie masz obroży- powiedział zdziwiony i odszedł. Zostałem sam. Poszedłem znaleźć sobie miejsce do spania gdyż było już popołudnie.
-Do zobaczenia- rzekłem w stronę Saby. Ta pomachała i odeszła z właścicielką.
-Co z Tobą- powiedział w moją stronę człowiek. Kucnął i zaczął mi się przyglądać. Czułem się nie swojo.
- Ty też nie masz obroży- powiedział zdziwiony i odszedł. Zostałem sam. Poszedłem znaleźć sobie miejsce do spania gdyż było już popołudnie.
Saba?
Od Axel'a CD. Alpen
Widać było że Jon bardzo polubił Alpen.
Po jakiejś godzinie człowiek, ponownie próbował dodzwonić się do właścicielki suczki, Laury. Jednak na daremno. Leżałem sobie z Alpen na trawie, obserwowaliśmy chmury.
-Ta wygląda jak króliczek, widzisz ten ogonek?- wskazała łapą na jedną z nich.
Uśmiechnąłem się do niej lekko.
-Hm.. a tamta wygląda jak hipopotam na rowerze- pokazałem jej.
-Nie- roześmiała się- To jest króliczek.
-Wybacz, chyba nie jestem za dobry.
Po jakiejś godzinie człowiek, ponownie próbował dodzwonić się do właścicielki suczki, Laury. Jednak na daremno. Leżałem sobie z Alpen na trawie, obserwowaliśmy chmury.
-Ta wygląda jak króliczek, widzisz ten ogonek?- wskazała łapą na jedną z nich.
Uśmiechnąłem się do niej lekko.
-Hm.. a tamta wygląda jak hipopotam na rowerze- pokazałem jej.
-Nie- roześmiała się- To jest króliczek.
-Wybacz, chyba nie jestem za dobry.
Alpen?
Nowy profil- Sukaru!
Imię: Sukaru
Płeć: Pies
Wiek: 2 lata
Rasa: Husky Syberyjski
Maść: Biała z czarnymi łatami
Rodzina: Eee...trudno. Było minęło.
Partner/partnerka: Szuka
Opanowane komendy: siad, aport, zostań, daj łapę/głos
Umiejętność szczególna: Nadzwyczajny słuch
Stanowisko: Wojownik
Predyspozycja: Myślistwo
Charakter: Na co dzień lubi własne towarzystwo. Przechadza się tu i tam. Nigdy nie daje za wygraną, prawdziwy uparciuch. Jeśli dasz mu jakieś wyzwanie, nie porzuci go tak sobie. Lubi być w oczach inny tajemniczy. Czasami nawet nieobliczalny i szalony gdy nadarzy się okazja, ale gdy afera się skończy jest znów opanowany. Ale on nie jest jednym z tych ,,Ala-Palladynów" co oddadzą życie za byle jaką osobę by tylko powiedzieć ,,Nie ma sprawy. To w końcu mój obowiązek!" dla niego to zwykły pozer. Sądzi że ważniejsze jest mieć o co walczyć, a nie z kim. A więc jeśli kogoś kocha to odważy się mu pomóc. Nie podda się bez walki. Tylko na pozycję w jego życiu trzeba zapracować. Niezwykle pamiętliwy i uparty pies w końcu nie przyjmuje byle kogo do swojego grona...
Wygląd:
- wysokość: 56 cm (w kłębie)
- waga: 40 kg
Historia: Urodził się w schronisku. Jego matka została zabrana do innej rodziny, a on został z innymi szczeniakami. Na szczęście doczekał się właściciela, lecz nie najlepszego. Zaprzęgł go do pracy na budowie. Ciągnął z cementem, a jego pan za często przeceniał jego siły. W chwili wycieńczenia przywiązany do drzewa w środku lasu, czekał na śmierć, lecz nagle spotkała go suczka która przegryzła węzeł szurka i zaprowadziła do sfory.
Data urodzin: 14. 05
Szybkość: 22 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 3 Wytrzymałość: 25 Węch: 30
Przedmioty:
Canem:
Konkus Mikołajkowy! Mikołajki! Konkurs!
Ogłaszam Mikołajkowy Konkurs!
Konkurs polega na napisaniu liczby od 1-10 w kom. Musisz napisać tak:
(liczba), (imię psa), (login na howrse)
Ja na howrse będę wysyłała wam imię psa, a wy musicie zrobić mu niespodziankę!
Może to być jakieś fajne opowiadania, obrazek, rysunek lub coś innego oryginalnego.
Jeśli nie masz pomysłu lub nie jesteś pewien, napisz do mnie-Alfy na howrse.
Pracę wysyłajcie mi do 1 grudnia, a 6 grudnia- czyli na Mikołajki zostaną ogłoszone wyniki.
Od Alpen CD. Layko
-Alpen!- krzyknął Layko.
-Hej, Layko!- powiedziałam
-Słyszałaś już, że Saba ma złamaną łapę?- zapytał
-Doszły mnie takie słuchy, ale myślałam, że to plotki-
odpowiedziałam
-Tak niestety złamała łapę. Powinna teraz wypoczywać w domu
z właścicielką- powiedział Layko.
-Może odwiedzimy ją? Zrobimy jej niespodziankę? Można jej w
czymś pomóc, przynieść.
Layko?
Od Saby CD. Layko
Nagle zaczęłam słyszeć, że ktoś mnie głośno woła. Postawiłam uszy i
słuchałam, w głosie krzyczącej osoby rozpoznałam moją panią. Bardzo się
ucieszyłam. Chciałem do niej pobiec ale nie byłam w stanie, więc zaczęłam szczekać. Pani dobiegła do mnie szybko.
-Co ci się stało?- zapytała ze zdziwieniem
-To tylko drobne złamanie- odpowiedział człowiek
-Bardzo panu dziękuje za pomoc.
-Pani nie mi powinna dziękować tylko temu bohaterskiemu psu, który podbiegł do mnie i zaprowadził do chorej suczki- powiedział
-Och piesku jak mam ci dziękować?- odpowiedziała moja pani z przejęciem.
-Co ci się stało?- zapytała ze zdziwieniem
-To tylko drobne złamanie- odpowiedział człowiek
-Bardzo panu dziękuje za pomoc.
-Pani nie mi powinna dziękować tylko temu bohaterskiemu psu, który podbiegł do mnie i zaprowadził do chorej suczki- powiedział
-Och piesku jak mam ci dziękować?- odpowiedziała moja pani z przejęciem.
Layko?
wtorek, 11 listopada 2014
Od Alpen CD. Axel
-No dobrze, ale
dla ciebie- powiedziałam z lekkim śmiechem.
-Super, powiedział
i poinformował właściciela kiwnięciem głowy.
-Fanie- powiedział
Jon i zaczął wygrzebywać coś z kieszeni kurtki.
Był to telefon.
Parę dni temu wziął numer od Laury- mojej właścicielki i chciał do niej
zadzwonić. Nikt nie odbierał. Na nowo się zaniepokoiłam.
-Nie martw się-
pocieszał mnie Axel
-Ty zawsze mnie
pocieszysz- powiedziałam i uśmiechnęłam się na chwilę
Jon zaczął rzucać
nam piłkę, a my mu ją przynosiliśmy. Strasznie się zmęczyliśmy. Wysoko
skakałam, a Axel szybko dobiegał do piłki. Widać było, że jego właściciel był
pod podziwem.
Axel?
Od Luny do Haragan'a
Szłam przez las nagle zobaczyłam Huragana. Siedział nad rzeką i patrzył w niebo.
- Co robisz?- zapytałam.
- Patrzę w niebo.
-To akurat widzę- westchnęłam.
Nie wiedziałam jak go ruszyć z biegu rzeki. Więc powiedziałam:
-Może chcesz pójść na spacer? Taka ładna pogoda, szkoda ją zmarnować, a ja jestem nowa, pokażesz mi okolice-powiedziałam z uśmiechem na ustach.
- Co robisz?- zapytałam.
- Patrzę w niebo.
-To akurat widzę- westchnęłam.
Nie wiedziałam jak go ruszyć z biegu rzeki. Więc powiedziałam:
-Może chcesz pójść na spacer? Taka ładna pogoda, szkoda ją zmarnować, a ja jestem nowa, pokażesz mi okolice-powiedziałam z uśmiechem na ustach.
Huragan?
Profil Luny
Imię: Luna
Płeć: suczka
Wiek: 2 lata
Rasa: Golden Retriever
Maść: Biała
Rodzina: nie pamięta
Partner: Huragan
Opanowane komendy: siad, waruj, proś, turlaj się, podaj łapę
Umiejętność szczególna: szybko biega
Stanowisko: Przywódca wojowników
Predyspozycja: wystawy (ale to było kiedyś)
Charakter: Jest
bardzo miła. Nigdy nikogo nie zawiodła. Tylko jeden raz ale to opowie w
historii. Jej brązowe oczy przyciągają uwagę. Lubi wszystkich z
wyjątkiem ludzi. Nie lubi ignorowania.
Wygląd:
- wysokość: 55 cm
-
waga: 24,9 kg
Ma brązowe oczy i białą sierść. Jej sierść jest krótka jak na Retrievery. Uważa , że jedyną wadą jest blizna.
Historia:
Urodziła się w hodowli Golden Retrieverów której celem było kształcenie
tej rasy. Była jeszcze mała kiedy szef tej hodowli wybrał ją jako
czempiona wystawowego. Wygrywała wszystkie zawody. Pewnego razu
zobaczyła co dzieje się z psami dorosłymi. Zostają one wywożone do
schroniska i zabijane. Przestraszona Luna uciekła przez kratę i tak
powstała blizna w kształcie księżyca. Błąkała się po świecie i nagle
zobaczyła Alfę sfory. Od razu postanowiła dołączyć. I tak
właśnie trafiła do sfory.
Data urodzin: 11.11
Szybkość: 50 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 5 Wytrzymałość: 10 Węch: 15
Przedmioty: Smycz Ulepszenia, Miska Zamiany
Canem:
poniedziałek, 10 listopada 2014
Od Layko CD. Saba
Otworzyłem szeroko oczy i popatrzyłem w jej stronę. Coś w mnie drgnęło.
- Nieważne- lekko warknąłem. Nagle przyszedł człowiek.
- Trzeba było by Cię zabrać do weterynarza- powiedział po chwili. Dotknął łapy Saby a ona pisnęła.
- Dobrze, że jestem weterynarzem- zaśmiał się. Popatrzyłem w jego stronę. Ironia losu? Facet zaczął grzebać w torbie. Nagle wyją bandaż i obwiązał suczce nogę.
- Powinno pomóc- postawił ją na ziemie. Mnie zaś poklepał po łbie. Uśmiechnąłem się do siebie.
- Nieważne- lekko warknąłem. Nagle przyszedł człowiek.
- Trzeba było by Cię zabrać do weterynarza- powiedział po chwili. Dotknął łapy Saby a ona pisnęła.
- Dobrze, że jestem weterynarzem- zaśmiał się. Popatrzyłem w jego stronę. Ironia losu? Facet zaczął grzebać w torbie. Nagle wyją bandaż i obwiązał suczce nogę.
- Powinno pomóc- postawił ją na ziemie. Mnie zaś poklepał po łbie. Uśmiechnąłem się do siebie.
Saba?
Od Axel'a CD. Alpen
- Czemu nie? - odparłem przyjacielsko.
Po chwili zaczęliśmy skakać.
Alpen skakała wyżej ode mnie.
Nagle w oddali zobaczyłem Jon'a.
Szybko do niego podbiegłem. Pan pogłaskał mnie po głowie.
Nie długo obok nas zjawiła się Alpen.
- Witaj Alpen. - podrapał ją za uchem.
- No Axel, zbieraj się. Idziemy na łąki- oznajmił.
Spuściłem łeb, odeszliśmy trochę dalej z Alpen.
- Może pójdziesz z nami?- spytałem.
- No nie wiem, a Laura?
- Jon na pewno do niej zadzwoni i poinformuje ją, gdzie jesteś- powiedziałem.
- To jak? - dodałem po chwili.
Po chwili zaczęliśmy skakać.
Alpen skakała wyżej ode mnie.
Nagle w oddali zobaczyłem Jon'a.
Szybko do niego podbiegłem. Pan pogłaskał mnie po głowie.
Nie długo obok nas zjawiła się Alpen.
- Witaj Alpen. - podrapał ją za uchem.
- No Axel, zbieraj się. Idziemy na łąki- oznajmił.
Spuściłem łeb, odeszliśmy trochę dalej z Alpen.
- Może pójdziesz z nami?- spytałem.
- No nie wiem, a Laura?
- Jon na pewno do niej zadzwoni i poinformuje ją, gdzie jesteś- powiedziałem.
- To jak? - dodałem po chwili.
Alpen?
Od Rosalie CD. Saba
-Nic się nie stało. Chodź, znam pewne miejsce w Londynie, którego nie zna nikt!
-Na serio?- zapytała ciekawa.
-No jasne! Chodź za mną, ale nikomu ani mru, mru!
-Dobra!- rzekła i poszłyśmy. Nim się obejrzałam, już byłyśmy na miejscu.
-Przepięknie!- I poszłyśmy dalej. Gdy zobaczyłam wóz z napisem "Azyl Dla Psów".
Szybko
rozkazałam Sabie, że ma uciekać. Sama ją wzięłam na grzbiet i pobiegłyśmy w
stronę jaskini. Dobrze, że zdążyłyśmy uciec.
Saba?
Od Saby do Nashee
Bawiąc się w Hyde parku zobaczyłam psa, który uporczywie czegoś szukał
nad jeziorem Serpentine. Nie przejełam się tym za bardzo. Spoglądając
tam co jakiś czas zobaczyłam, że nie odpuszcza. Poszłam do niego.
- Co robisz?- zapytałam.
- Nic ważnego- odpowiedział.
- Przecież widzę, że czegoś szukasz
- Skoro już musisz wiedzieć, szukam mojego breloczka- odpowiedział ze smutną miną.
- Co robisz?- zapytałam.
- Nic ważnego- odpowiedział.
- Przecież widzę, że czegoś szukasz
- Skoro już musisz wiedzieć, szukam mojego breloczka- odpowiedział ze smutną miną.
Nashee?
Od Saby CD. Layko
Człowiek poszedł za mną na ławkę gdzie mnie położył. Zaczął szukać
jakiegoś znaczka na obroży, żadnego jednak nie było, gdyż znaczek z
danymi właściciela były dopiero zamówione. Zaczął więc pytać ludzi czy może
wiedzą do kogo należę, w tym czasie zapytałam Layko:
- Gdzie jest twój pan, bądź pani?- zaciekawiło mnie to, ponieważ wcześniej nie dokończył zdania.
- Gdzie jest twój pan, bądź pani?- zaciekawiło mnie to, ponieważ wcześniej nie dokończył zdania.
Layko?
Profil Huragan'a
Imię: Huragan
Płeć: Pies
Wiek: 2,5 lat
Rasa: Owczarek szwajcarski
Maść: Biała
Rodzina:
- mama: Lili
Partner/partnerka: Luna
Opanowane komendy: Siad, waruj, do nogi
Umiejętność szczególna: Jak mówi imię jest szybki. Skacze dość wysoko. Jest delikatny i bardzo grzeczny.
Stanowisko: Zdobywca jedzenia
Predyspozycja: Pasterstwo
Charakter:
Czuły. Bardzo lubi psiaki, kotki. Obcym nie ufa, nie da się go
przekabacić. Lubi ruch najczęściej musi przebywać na dworze ok. 2-3
godz. Chętnie się zaprzyjaźnia.
Wygląd: Oczy są koloru brązowego. Sierść jest nie za długa.
- wysokość: ok. 75 cm
- waga: ok. 40 kg
Historia:
Huragan urodził się na wsi. Żuł szczęśliwie ze swoją mamą i rodzeństwem,
niestety pewnej nocy cośzabrało jego rodzeństwo. Przeżył dzięki swej
mamie, Lili zakopała Huragana w słomie gdy broniła reszty szczeniaków
niestety wróg był mocniejszy i zabrał 3 szczeniaki.
Data urodzin: 10 listopada
Szybkość: 20 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 20 Wytrzymałość: 20 Węch: 20
Od Nashee CD. Alpen
- Em, nie, nigdy tam nie byłem.
- To musisz tam zajrzeć.
- Ale niby czemu?
- Ponieważ jest tam bardzo pięknie. O już wiem. To może pójdziemy tam teraz?
- Egh- przewróciłem oczyma
- Prooszę- spojrzała się na mnie wzrokiem zbitego psa
- No dobra...
- Jest - uradowała się
Ruszyliśmy. Podróż była krótka lecz wydawała się wiecznością. Dlaczego? Ta suczka o wszystko mnie wypytywała. To było męczące. Po chwili skończyła gadać. Byłem uradowany jednak to nie trwało zbyt długo. Doszliśmy do fontanny
- A nie mówiłam że jest tu pięknie?
- Nie zależy mi na piękności choć jestem pod wrażeniem- mówiąc to lekko się uśmiechnąłem.
- Chodź usiądziemy na ławkę
- Dobra.
Ona usiadła na ławce pierwsza. Czekała na mnie. Usiadłem. Rozpoczęła rozmowę:
- A więc jak się nazywasz?
Spojrzałem się na nią
- Nashee
- Słucham?
- Zwę się Nashee. Nie każdy ma imię które mu się podoba.
- To czemu sobie go nie zmienisz?
- To jest trudne.
- No cóż... Ja mam na imię Alpen
Wstałem z ławki
- Miło mi
- Mi też
Nastała chwila ciszy. W końcu Alpen powiedziała
- To co teraz robimy?
- Nie wiem. Wiem co chcę zrobić
- Co takiego?
- Poszukać jakiegoś jedzenia. To co idziesz?
- To musisz tam zajrzeć.
- Ale niby czemu?
- Ponieważ jest tam bardzo pięknie. O już wiem. To może pójdziemy tam teraz?
- Egh- przewróciłem oczyma
- Prooszę- spojrzała się na mnie wzrokiem zbitego psa
- No dobra...
- Jest - uradowała się
Ruszyliśmy. Podróż była krótka lecz wydawała się wiecznością. Dlaczego? Ta suczka o wszystko mnie wypytywała. To było męczące. Po chwili skończyła gadać. Byłem uradowany jednak to nie trwało zbyt długo. Doszliśmy do fontanny
- A nie mówiłam że jest tu pięknie?
- Nie zależy mi na piękności choć jestem pod wrażeniem- mówiąc to lekko się uśmiechnąłem.
- Chodź usiądziemy na ławkę
- Dobra.
Ona usiadła na ławce pierwsza. Czekała na mnie. Usiadłem. Rozpoczęła rozmowę:
- A więc jak się nazywasz?
Spojrzałem się na nią
- Nashee
- Słucham?
- Zwę się Nashee. Nie każdy ma imię które mu się podoba.
- To czemu sobie go nie zmienisz?
- To jest trudne.
- No cóż... Ja mam na imię Alpen
Wstałem z ławki
- Miło mi
- Mi też
Nastała chwila ciszy. W końcu Alpen powiedziała
- To co teraz robimy?
- Nie wiem. Wiem co chcę zrobić
- Co takiego?
- Poszukać jakiegoś jedzenia. To co idziesz?
Alpen?
niedziela, 9 listopada 2014
Od Layko
Postanowiłem pójść do parku. Jeżeli mam tutaj zostać to powinienem się
rozejrzeć. Skoczyłem na ławkę. Rozejrzałem się i zeskoczyłem na śnieg.
Był ubity przez ludzkie buty. Nawet był przyjemny. Pobiegłem w stronę
fontanny. Była zamarznięta i można było się na niej ślizgać. Zacząłem
się bawić jak małe szczenię. Zabawa była doskonała.
- Witaj- usłyszałem za sobą głos. Zatrzymałem się i przybrałem mój normalny wyraz pyska.
- Witaj- powiedziałem odwracając się w stronę suczki, gdyż ten głos ewidentnie był żeński.
- Witaj- usłyszałem za sobą głos. Zatrzymałem się i przybrałem mój normalny wyraz pyska.
- Witaj- powiedziałem odwracając się w stronę suczki, gdyż ten głos ewidentnie był żeński.
Alpen? :3
Od Layko CD. Rosalie
- Czy mogę mieć jakieś przeciwności?
- Nie- zaśmiała się.
- A więc ruszajmy- rzekłem. Suczka pobiegła pierwsza.
- Tak w ogóle, skąd Ty się tutaj wziąłeś?- zaczęła.
- W sumie, nie wiem- powiedziałem rozglądając się. W pewnej chwili dopadła mnie amnezja.
- Dobra nie rozglądaj się tylko chodź- rzekła.
- Co to jest to Hyde..?- zaśmiałem się. Pierwszy raz usłyszałem to słowo.
- Nie- zaśmiała się.
- A więc ruszajmy- rzekłem. Suczka pobiegła pierwsza.
- Tak w ogóle, skąd Ty się tutaj wziąłeś?- zaczęła.
- W sumie, nie wiem- powiedziałem rozglądając się. W pewnej chwili dopadła mnie amnezja.
- Dobra nie rozglądaj się tylko chodź- rzekła.
- Co to jest to Hyde..?- zaśmiałem się. Pierwszy raz usłyszałem to słowo.
Rosalie?
Od Layko CD. Saba
Pokręciłem głową.
- No i co z Tobą zrobimy?- włączyłem swoje komórki myślowe. Saba powoli wstała.
- Może jakoś pokuśtykam- powiedziała z kwaśnym uśmiechem.
- Może...- wzruszyłem ramionami- Masz szczęście, że jest śnieg.-
- Jest taki puszysty- powiedziała rozmarzona. Uśmiechnąłem się, lecz ten uśmiech nie utrzymał się długo na moim pyszczku.
- To co robimy?- rzekła Saba.
- Poczekaj- powiedziałem i pobiegłem w stronę pierwszego przypadkowego człowieka. Skoczyłem i zacząłem go drapać.
- Co jest piesku?- popatrzył na mnie. Zacząłem biec w stronę Saby. Człowiek poszedł za mną. Wziął ją na ręce.
- Oj piesku. Cóż z Tobą będzie?- rzekł.
- No i co z Tobą zrobimy?- włączyłem swoje komórki myślowe. Saba powoli wstała.
- Może jakoś pokuśtykam- powiedziała z kwaśnym uśmiechem.
- Może...- wzruszyłem ramionami- Masz szczęście, że jest śnieg.-
- Jest taki puszysty- powiedziała rozmarzona. Uśmiechnąłem się, lecz ten uśmiech nie utrzymał się długo na moim pyszczku.
- To co robimy?- rzekła Saba.
- Poczekaj- powiedziałem i pobiegłem w stronę pierwszego przypadkowego człowieka. Skoczyłem i zacząłem go drapać.
- Co jest piesku?- popatrzył na mnie. Zacząłem biec w stronę Saby. Człowiek poszedł za mną. Wziął ją na ręce.
- Oj piesku. Cóż z Tobą będzie?- rzekł.
Saba?
Profil Rex'a
Płeć: pies
Wiek: 2,5 lat
Rasa: Owczarek szkocki
Maść: Złota cieniowana mahoniem
Rodzina:
- ojciec Exect
- siostry: Viva, Laurene
Partnerka: Szuka
Opanowane komendy: Siad, leżeć, zostań, przybij piątkę
Umiejętność szczególna: Świetnie pływa
Stanowisko: Grafik
Predyspozycja: fly-ball
Charakter: Rexellis jest realistą. Ma swoje zdanie, i zawsze zdaje sobie sprawę z konsekwencji jego postępowań. Mimo to lubi rozmawiać, śmiać się. Nie cierpi chamstwa i szpanerstwa. Nienawidzi ludzkich dzieci. Chyba, że nie płaczą, nie krzyczą, nie zagłaskują go na śmierć i... nie zachowują się dziwnie.
Wygląd:
Opanowane komendy: Siad, leżeć, zostań, przybij piątkę
Umiejętność szczególna: Świetnie pływa
Stanowisko: Grafik
Predyspozycja: fly-ball
Charakter: Rexellis jest realistą. Ma swoje zdanie, i zawsze zdaje sobie sprawę z konsekwencji jego postępowań. Mimo to lubi rozmawiać, śmiać się. Nie cierpi chamstwa i szpanerstwa. Nienawidzi ludzkich dzieci. Chyba, że nie płaczą, nie krzyczą, nie zagłaskują go na śmierć i... nie zachowują się dziwnie.
Wygląd:
- wysokość: 63cm
- waga: 30kg
Rell ma krótki włos o kolorze złotym. Na klatce piersiowej i pysku sierść ma
dwa wymieszane kolory; złoty i mahoniowy. Rex odznacza się płaską, nie aż tak
długą kufą. Jego uszy są sterczące, a ogon dość puchaty (jak na swoją rasę).
Jest dobrze zbudowany, dzięki czemu bardzo silny.
Historia: Rexellis urodził się w Londynie. Przygarnęła go pewna rodzina z 6-letnimi dziećmi. Rexowi bardzo nie podobało się, jak maluchy tuliły się do niego i pokazywały swoim kolegom. Dlatego postaowił uciec. Znalazł go pewien seryjny morderca. Rexellis bardzo go polubił, gdyż człowiek był wyrozumiały. I mimo tego, że nie podobało mu się zachowanie pana (jeśli chodzi o zabójstwa), to bardzo się do niego przywiązał. Dlatego pomagał mu w jego niezgodnej z prawem pracy. Niestety pewnego dnia właściciel został nakryty przez policję. Za liczne zbrodnie musiał spędzić w więzieniu 15 lat. Rexellis, jako że miał wtedy 1,5 roku, nie chciał marnować życia na ulicy i czekać na właściciela, więc ponownie uciekł. Znalazła go Mathilde Lamaeu- z pochodzenia Francuzka, ale od małego mieszka w Anglii, w Londynie. Rex mieszka z nią do teraz, i jest do niej bardzo przywiązany.
Data urodzin: 03.10
Historia: Rexellis urodził się w Londynie. Przygarnęła go pewna rodzina z 6-letnimi dziećmi. Rexowi bardzo nie podobało się, jak maluchy tuliły się do niego i pokazywały swoim kolegom. Dlatego postaowił uciec. Znalazł go pewien seryjny morderca. Rexellis bardzo go polubił, gdyż człowiek był wyrozumiały. I mimo tego, że nie podobało mu się zachowanie pana (jeśli chodzi o zabójstwa), to bardzo się do niego przywiązał. Dlatego pomagał mu w jego niezgodnej z prawem pracy. Niestety pewnego dnia właściciel został nakryty przez policję. Za liczne zbrodnie musiał spędzić w więzieniu 15 lat. Rexellis, jako że miał wtedy 1,5 roku, nie chciał marnować życia na ulicy i czekać na właściciela, więc ponownie uciekł. Znalazła go Mathilde Lamaeu- z pochodzenia Francuzka, ale od małego mieszka w Anglii, w Londynie. Rex mieszka z nią do teraz, i jest do niej bardzo przywiązany.
Data urodzin: 03.10
Szybkość: 18 Zwinność: 26 Posłuszeństwo: 16 Wytrzymałość: 22 Węch: 18
Canem:
Przedmioty:
Subskrybuj:
Posty (Atom)