Obecność

Alfa Alpen i suczka Rose mogą odpowiadać już na opowiadania - są obecne. Można także od dziś wysyłać opowiadania do graczki NicoleP, albo dalej do Biegnące Łapki.

Od Ritty CD. Syriusz

- Wierzę, że nam się uda.
- Ja też - powiedziałam bez wahania.
Malec słodko spał przy Syriuszu. Był wyczerpany i niedożywiony. Oczami wyobraźni wyobrażałam sobie siebie z Syriuszem i małymi szczeniaczkami jako szczęśliwa rodzina.
- Musimy go nazwać - powiedział Syriusz.
- To piesek, ty wybierz imię - zaproponowałam.

Syriusz?

Od Syriusza CD. Ritta

- Co ty robisz?! - zapytała suczka
- No idę, nie widać?
- Sama nie dam rady z malcem. Musisz mi pomóc.
- Dla ciebie wszystko - powiedziałem i pocałowałem suczkę w policzek.
Weszliśmy do mieszkania. Susan rozłożyła nam koc na którym położyliśmy się ze szczeniaczkiem. Czułem się jakbym był ojcem. Szczeniak przyczołgał się do mnie i zasnął wtulony we mnie.
- To trochę jak sprawdzian.
- To znaczy zależy czy będziemy razem i czy będziemy mieli szczeniaki. Czekam tylko na odpowiedni moment.

Ritta?

Od Saby CD. Khair

- Ale ona by go zabiła! - jęknęłam pomagając wstać Khair'owi.
- Ale to oszustwo! - krzyknął jamnik
- Stop! Cisza! - krzyknął Bart
- Ależ panie to oszustwo. Powinni zostać wygnani! - zaczął jamnik
- Może i oszustwo, ale ta suczka skoczyła w obronie psa! Ogromnego psa! Bass, skoczyłbyś za swoim przyjacielem?
- Eeee... no pewnie, że tak - jąkał się Bass
- No więc ta suczka uratowała psa, który był w  bardzo ciężkiej sytuacji!
- Ależ panie!
- Stop! Możecie odejść w spokoju - powiedział Bart.
- Dziękujemy - ukłoniliśmy się i wyszliśmy.
 Idąc  przez polanę Khair powiedział:
- Myślałem, że powie odejccie w pokoju - zaczął się śmiać.
- Przestań jeszcze ktoś usłyszy -  mówiłam po cichu.
- Co usłyszy?
- To, że...- nie skończyłam, ponieważ urzekł mnie widok pięknego miejsca i kwiatów, które wyglądały tak.

Khair?

Od Khair'a CD. Saby

- To ja może nazwę suczkę - uśmiechnąłem się lekko. - Dam jej na imię... Siobhan.
- A w jak nazwiecie pieska? - Saba zwróciła się do Barta i Assami.
Spojrzeli na siebie.
- Ja bym chciał Blaise - powiedział Bart.
- Mi się podoba - Assami uśmiechnęła się przysunęła do siebie szczeniaki. - Więc mamy Bruna, Siobhan i Blaise'a.

***

Posiedzieliśmy jeszcze trochę w jaskini Alf. Suczki podziwiały szczenięta. Był tam straszny tłok. Wszyscy zbiegli się żeby zobaczyć młode Alfy. Cała rada, wszystkie psy z ważniejszymi stanowiskami. Spojrzałem ostatni raz na małą Sio i wyszedłem po cichu. Odetchnąłem z ulgą. Tu powietrze było takie... świeże. Zamknąłem oczy i ruszyłem przed siebie. Nagle wpadłem na kogoś lub coś. Runąłem na ziemię. Pokręciłem bolącą głową i otworzyłem oczy. Przede mną stała suczka lapinkoira.
- Auć... -  burknąłem. Ah ten mój "cudowny" charakterek.
- Przepraszam, nie chciałam - suczka uśmiechnęła się nieśmiało.
Skrzywiłem się i podniosłem.
- Uważaj gdzie leziesz... - rzuciłem.
- Gdzie ja leze? To ty miałeś zamknięte oczy!
- Ale to ty na mnie wpadłaś.
Minąłem suczkę i szybkim krokiem poszedłem dalej. Lapinkoira potruchtała do mnie.  Dotrzymała mi kroku.
- Chcesz się bić? - warknąłem rozdrażniony. - Jeśli nie to mnie zostaw...
- A może jednak chcę? - uśmiechnęła się złośliwie.
Westchnąłem. Suczka szczeknęła parę razy.
- U nas w sforze są pojedynki. Możemy iść walczyć. Z resztą... Alfa ma wszystko w nosie. Możemy walczyć i tu.
Zostawiłem suczkę i poszedłem dalej.
- Działasz mi na nerwy, wiesz? - zaśmiała się.

***

Poszedłem z suczką na arenę. Co mi tam?!  Na czymś w stylu trybun siedziało parę psów. Niektóre dopiero przychodziły. Stałem na przeciwko suczki. Dowiedziałem się, że ma na imię Amy. Po dłuższej chwili przyszedł do nas jamnik z rady. Powiedział coś bezsensu i usiadł na kamieniu. Walka się zaczęła. Krążyliśmy po arenie. Amy wyzywała mnie. Nie zamierzała się poddać. W pewnej chwili skoczyła na mnie. Konkretniej na mój grzbiet. Wbiła mi kły w kark. Jęknąłem. Wywaliłem się na plecy i zacząłem się tarzać. Przygniotłem Amy. Suczka puściła mnie. Odskoczyłem. Zanim wstała zaatakowałem. Jedną łapę postawiłem na jej pysku, drugą na brzuchu. Pochyliłem się i ugryzłem Amy w łapę. Nagle poczułem przeszywający ból. Padłem. Usłyszałem tylko swoje imię i zobaczyłem jak ktoś powala moją przeciwniczkę.

- Stop! Nie wolno pomagać uczestnikom! - krzyknął jamnik.

Saba?

Kto to był? Ty? Bart? 

Od Ritty CD. Syriusz

Wzięłam szczeniaka w pyszczek i truchtem pobiegłam w stronę domu.
- Na pewno twoja pani przyjmie nas z otwartymi rękoma ? - spytał pies.
- Na pewno ! - wymamrotałam.
Przy domu opuściłam delikatnie szczeniaka na ziemie.
- Poczekaj -  powiedziałam po czym zaczęłam drapać w drzwi.
Otworzyła Susan.
- Ritta?! Czy to szczeniak? - wzięła małego szczeniaczka na ręce i zrobiła minę pełną przerażenia wyglądem malca.
Kątem oka zauważyłam odchodzącego Syriusza, spojrzałam na niego po czym szczeknęłam głośno. Popatrzyłam na Susan i podbiegłam do psa blokując mu drogę.

Syriusz?

Od Layko CD. Saby

Westchnąłem i usiadłem. Lecz po chwili zebrałem się na odwagę i wziąłem Sabę za łapę.
 - Ej co jest?- zapytała trochę zdezorientowana. Zaciągnąłem ją na ławkę. Usiadłem na przeciwko niej. Popatrzyłem jej w oczy. Zaczął właśnie padać śnieg, i to nie taki leciutki. Trochę się wahałem.
 - Saba, czy zostaniesz moja partnerką?- zapytałem zdecydowanie - Oczywiście zrozumiem jeżeli nie... - westchnąłem i spuściłem łeb.

Saba? c:

Od Syriusza CD. Ritty

- Sam nie wiem - odparłem
- Ważne, że jesteśmy razem.
Nagle wybuchła petarda, a Ritta przytuliła się do mnie.
- Słyszysz to? - zapytała suczka
- Co?
- Taki... pisk.
Ritta  miała racje, dwie ławki dalej leżał szczeniak. Na oko miał miesiąc. Nie był to szczeniak z naszej sfory, ale był bardzo wychłodzony.
- Syriusz, to szczeniak. Musimy go zabrać.
Przytaknąłem.

Ritta?

Od Saby CD. Khair

Po jakimś czasie usłyszeliśmy niski pisk.
- Szczeniaki się pojawiły - powiedziałam do Khair'a.
- Już?
- Tak.
Podbiegliśmy do nich.
- Jakie słodkie - powiedziałam.
- Wiem, wiem... - powiedziała zmęczona Assami.
- Khair patrz! Szczeniaków jest trojga! Pierwszy to chłopiec. Jest czarny w białe plamki, druga to suczka, jest szara, a na brzuszku ma biały pasek. A trzeci szczeniak to piesek, jest czarno-podpalany.
- Faktycznie - powiedział Khair.
- Razem z moją partnerką Assami postanowiliśmy, że wybierzecie imiona dwojga szczeniąt - powiedział Bart.
- Dobrze. To ja wybieram trzeciego pieska, będzie to Bruno - powiedziałam.

Khair? Jak dasz na imię szczeniakowi?

Od Saby CD. Layko

- No, nie wiem - powiedziałam
Nagle usłyszeliśmy głos mojej pani:
 - Saba! Przed spaniem wyjdziesz na dwór!
Podbiegłam razem z Layko do drzwi. Moja właścicielka je otworzyła.

Layko?

Od Layko CD. Saby

Westchnąłem i popatrzyłem za suczką. Siedziałem trochę i chwile później pobiegłem do Saby. Zobaczyłem ją siedzącą w domu, w kącie. Podszedłem do niej i objąłem ją ramieniem.
-  Ej no weź. Mi możesz wszystko powiedzieć - próbowałem ją pocieszyć. Otarłem łapą łzy, spływające jej po policzku.
 - Chodź, przejdziemy się i pogadamy. Co?- uśmiechnąłem się i wstałem. Chciałem zabrać ją w jakieś ładne miejsce...

Saba?

Od Khair'a CD. Saby

- Eh... jakoś tak... - burknąłem.
Pochyliłem łeb. Niemalże dotykałem nosem trawy. Saba uniosła brwi. Po chwili uśmiechnęła się lekko.
- Mnie możesz powiedzieć - poklepała mnie łapą po "ramieniu".
- Złe wspomnienia co do psów... Jakoś wolę wilki - wyprostowałem się.
Szybkim krokiem ruszyłem przed siebie.
- Czekaj! - zawołała suczka. - Alfa sfory zaprasza nas do siebie.
Odwróciłem się.

***

Saba siedziała na kamieniu. Ja leżałem obok na trawie. Kazali nam czekać. 

- Khair... - zaczęła suczka. Patrzyła w dal. - Nie cieszysz się?

Spojrzała na mnie. Ja na nią również.

- Nie.

- Dlaczego? - suczka zmarszczyła brwi.

- A dlaczego mam się cieszyć? Nie mam do tego żadnego powodu.

Nastąpiła chwila ciszy. Odwróciłem łeb i położyłem go na łapach.

- Nie rozumiem... - szepnęła.

- Nie musisz rozumieć. 

Saba wróciła do poprzedniej pozycji. Wpatrywaliśmy się w szczelinę między skałami. Wyszedł stamtąd jakiś pies. Mieszaniec teriera walijskiego z owczarkiem niemieckim. Maść miał bardzo ciekawą. Ogółem był ciemno brązowy. Na pysku, od oklapniętych uszu do nosa, sierść miała kolor lekko rudawy, zmieszany z czernią. Całe łapy były w złotym kolorze.

- Nazywam się Soluels. Mam zaszczyt zaprowadzić was do Alfy i reszty rady - ukłonił się nisko. 

Ja i Saba spojrzeliśmy na siebie, potem na psa.

- Dziękujemy za uprzejmość - powiedziała suczka.

- Ależ nie ma za co. Chodźcie - pies odwrócił się. 

Poszliśmy za nim. Weszliśmy w szczelinę. Rozchodziły się tu tunele, które pełniły role korytarzy. W "suficie" było dużo mniejszych szczelin. Światło wdzierało się do środka. Idąc korytarzami mijaliśmy wiele dziur. Tam za pewne mieszkały psy. Z ciekawości zajrzałem do jednej. Była opuszczona. Pełna kurzu i pajęczyn ale wystarczająco duża by pomieścić sporą rodzinę psów. Tak z 10 - 15 psów. Zauważyłem tam inny otwór. Wydawał się bardzo duży. Może był to kolejny "pokój". Niestety nie dowiedziałem się. Saba wyciągnęła mnie z dziury. Musieliśmy dogonić Soluelsa. Po dłuższej chwili pies wprowadził nas do jednej z "komnat". Było tam dużo innych psów. W kole siedziało ich pięć. Owczarek podhalański, bernardyn, jamnik długowłosy, mieszaniec kangala z golden retrieverem oraz mieszanka husky z border collie'm i owczarkiem kaukaskim. Nieco dalej, na płaskim kamieniu leżała suka. Wyglądała mi na mieszańca labradora z bokserem. Była w zaawansowanej ciąży, a z tego co zauważyłem dookoła niej i tak już skakało pięć kulek. Suka pojękiwała, skręcała się, czasem krzyknęła. Przy niej siedziały dwie inne suki. Owczarki szwajcarskie. Przynosiły różne szmatki, kocyki. Poród chyba się zbliżał... Ja i Saba usiedliśmy przy piątce psów. Przedstawiliśmy się. Soluelsa poproszono o wyjście.

- Witajcie! Nazywam się Bart, samiec Alfa tej sfory. Ta suka na kamieniu to moja partnerka - Assami - uśmiechnął się mieszaniec kangala. Zaczął przedstawiać nam wszystkich obecnych. Powiedział nawet jak nazywają się szczenięta. - Dziękujemy wam bardzo za pomoc w walce. Na prawdę bardzo. 

- Bez was byśmy sobie nie poradzili - wtrącił się jamnik. Alfa spojrzał na niego wrogo i zaczął:

- Jako, że wygraliśmy zapraszamy was na jakiś czas do nas. Mamy wiele wolnych jaskiń. Możecie wybrać sobie jakąś. A! I obiecuje, że wszyscy będą traktować was z szacunkiem - uśmiechnął się.

- Chyba nie... - nie dokończyłem, bo Saba zakryła mi łapą pysk. Miałem zamiar powiedzieć: Chyba nie skorzystamy.

- Bardzo dziękujemy - Saba uśmiechnęła się do Barta.

- Więc skorzystacie z oferty?

- Tak, a jakże inaczej? - zawołała moja towarzyszka.

Wszystkie psy ogromnie się ucieszyły. 

- Czemu się zgodziłaś?! - szepnąłem jej na ucho.

- Z grzeczności.

- Jak długo tu zostajemy?

- Nie wiem... tydzień? 

***

Zostaliśmy w komnacie sami z Alfami i służkami. Mieliśmy okazję trochę porozmawiać. Assami leżała na kamieniu i dyszała ciężko. Suczki przynosiły jej wodę, i tak jak wcześniej - koce i szmatki. 

- Poród blisko... - Bart spojrzał na swoją partnerkę. 

Kiwnąłem głową. Wszyscy patrzyli na samicę Alfa. 

- Nora - mieszaniec kangala z golden retrieverem spojrzał na jedną z suczek. - Zabierz stąd dzieci. 

Owa Nora szybko wykonała polecenie i zaniosła piątkę do innego pokoju. 

- Dlaczego każesz je zabrać? - zapytała z trudem Assami.

- Lepiej żeby nie widziały porodu.

***

Siedzieliśmy z Alfami. Kazali nam tu zostać. Według szamana sfory dziś miały urodzić się szczeniaki, a Alfy chciały żebyśmy zobaczyli ich nowo narodzone dzieci. Mijały godziny. Kiwałem się sennie to w lewo, to w prawo. Zasnąłbym gdyby nie Saba, która szturchała mnie w bok. Wiedziała, że usnąłbym, a to nie wyglądałoby najlepiej... Nagle Assami dostała skurczy. Skarżyła się na straszny ból. Do pokoju wbiegły jeszcze dwie inne suczki, które miały pomagać przy porodzie. Ja i Saba usiedliśmy z tyłu pod ścianą. 

Saba?

Opiszesz szczeniaki Assami i Barta? :3

Od Saby CD. Layko

- Nie mogę się nie smucić - powiedziałam.
- Dlaczego?
- No... Bo...
- Co?
- Nie mogę tego powiedzieć - odpowiedziałam i ze łzami w oczach pobiegłam do domu.

Layko?

Od Ritty CD. Syriusza

- Oh...jaki piękny, niebieski to mój ulubiony kolor - powąchałam kwiat i popatrzyłam na Syriusza.
- Patrz! - powiedział pies po czym spojrzał w niebo. - Spadająca gwiazda, pomyśl życzenie!
Zamknęłam oczy i pomyślałam, otworzyłam oczy po paru sekundach i odparłam.
 - Już się spełniło - popatrzyłam na psa i trąciłam go zadziornie. Spacerowaliśmy wokół jeziora i opowiadaliśmy sobie historie z naszego psiego życia. W okolicy nie było nikogo, normalnie byłoby strasznie i niepokojąco, ale teraz tak nie było.
- Mam wrażenie, że to dzieje się tak szybko - powiedział pies
- Czy to źle? - zapytałam.

Syriusz?

Od Syriusza CD. Ritty

- Ja sam nie wiem. Może o tak pięknej suczce jak ty. Chciałbym mieć partnerkę i gromadkę szczeniąt.
- Ja nie myślałam o tym, ale chciałabym mieć szczeniaki.
Wiatr zawiał. Zimny powiew przeleciał przez nas.
- Może odprowadzić cię do domu? - zapytałem
- Nie trzeba.
- Nie to nie. Pójdziemy gdzieś - powiedziałem i poprowadziłem suczkę nad jezioro.
- Chcesz się taplać w wodzie?
- Nie.
Podeszliśmy bliżej. Spacerowaliśmy obok jeziora. Znalazłem  niebieski kwiat i dałem go Rittcie.

Ritta?

Od Ritty CD. Syriusza

- Zrobiło się chłodno - powiedziałam patrząc czy Syriusz zrozumiał aluzje.
Pies przytulił się do mnie, a ja uśmiechnełam się w duchu. Było już późno, ale nie bałam się. On ma coś w sobie, przy nim mogłabym skoczyć z klifu i wiedziałabym, że nic mi się nie stanie... Wiedziałam, że z nim chce spędzić te życie. Patrzył w dal jakby pogrążył się w marzeniach.
- O czym tak myślisz? - spytałam.

Syriusz, dokończysz?

Od Syriusza CD. Ritty

- Witaj. Ja jestem Syriusz. Moment... Dzisiaj moja pani czytała horoskop, a z tego co wiem mam ten sam znak zodiaku co ona. To szło jakoś tak... Dzisiaj znajdziesz suczkę, która jest wolna i to ona stanie się twoją partnerką.
Suczka zarumieniła się.
- Chyba, że to nie ty. Ja jestem bardzo przesądny.
- Ja no... Jestem wolna.
Poszliśmy do Hyde Parku.
- Popatrz na zachód słońca - powiedziałem
- Piękny...

Od Ritty "Powrót"

Zmierzyłam z Gante połowę świata, a przynajmniej tak mi się wydawało, wróciłam po kilku miesiącach, kiedy szłyśmy po deptaku w mieście widziałam na słupach podarte ogłoszenie z moim zdjęciem, zmotywowało mnie to do wrócenia. Kiedy już było widać park pobiegłam szybko i zobaczyłam psy ze sfory. Wszystkie się ze mną przywitały i zadawały mi dużo pytań, podziękowałam Gante i pożegnałam się. Zauważyłam nowego psa, był to przystojny springer spaniel, podeszłam i przywitałam się:
- Hej, jestem Ritta.

Syriusz, dokończysz?

Powitajmy Syriusza!

Imię: Syriusz
Płeć: pies
Wiek: 4 lata
Rasa: Springer spaniel
Maść: Biało- brązowa
Rodzina:
Rodzice: Den i Vella
Rodzeństwo: Rewli, Krysty, Abelard
Partner/partnerka: zauroczony w Rittcie
Potomstwo: -
Opanowane komendy: Siad, łapa, leżeć.
Umiejętność szczególna: ma świetny węch.
Stanowisko: Obrońca
Predyspozycja: brak
Charakter: Syriusz jest bardzo miłym psem. Ma wielkie serce i kocha szczeniaki. Gdyby znalazł partnerkę, byłby jej wierny po grób. Jest mądry, ale troszkę nieokrzesany.
Wygląd: 
wysokość: 55 cm
waga: 20 kg.
Syriusz ma brązowe oczy. Jego sierść jest średniej długości.
Historia: Pies urodził się w Ameryce. Był największy w miocie. Rodzeństwo było jego najlepszymi przyjaciółmi. Jego pani- Willy Black. Pewnego dnia jego rodzeństwo ktoś kupił. Został z rodzicami, którzy niedługo potem odeszli. Został całkiem sam. Po jakimś roku kupiła go niejaka Lyra Ness i pojechała z nim do Londynu. Dołączył do Biegnących Łapek.
Data urodzin: 21. 03
Szybkość: 0 Zwinność: 25 Posłuszeństwo: 5 Wytrzymałość: 25 Węch: 50

Od Ritty "Wyruszam w dal"

- Nazywam się Gante.
- Jesteś z naszej sfory?
- Nie, z resztą... Nie jestem w sforze ...
- Ehh... chciałabym zasmakować wolnego życia.
- Nie ma sprawy - suczka odpięła zwinnie ząbkami smycz.
- Ale co z moją właścicielką ?
- Poradzi sobie, ja też miałam właścicielkę.
- A zresztą co mi tam?! Życie w sforze nigdy nie było dla mnie!
Ruszyłyśmy w dal....nie wiedziałyśmy gdzie i po co ale jedno wiedziałam, na pewno daleko stąd!

Nieobecność Nashee

Informuję, iż Nashee będzie nieobecny do odwołania. W tym czasie nie będzie miał możliwości odpisywać na opowiadania.

Delta Naira

Przypomnienie, Info

Przypominam, że od jutra (25.01) Alpen i Rose będą nieobecne. Nie będę mogła też wstawiać waszych opowiadań, a zakładki nie będą edytowane, ponieważ Delta nie ma możliwości. Wszystkie profile w tym czasie (25.01-31.01) proszę wysyłać do tinka2004r (Naira) lub na konto sfory Biegnące Łapki.

Życzę udanej końcówki ferii i udanego tygodnia,

Alpen

Od Rosco "Odchodzę"

Szedłem po terenach sfory. "Ja tu na prawdę nie pasuję" - myślałem. Zobaczyłem nową drogę, nie wiem dokąd prowadziła... Na pewno w nowe miejsce, gdzieś może tam czeka na mnie szczęście. Bez zastanowienia udałem się w nieznane. Nie nawiedzę poprzeginań ...

Rosco odchodzi ze sfory

Od Achi "Koniec"

Śpiewałem pieśni. Wiedziałem, że to koniec. Wolałem wieść samotne życie...
Pożegnałem się ze wszystkimi, spakowałem to, co potrzebne i odszedłem. Na zawsze. Ponoć niektórzy widują mnie zazwyczaj. Błąkającym się po uliczkach. Po wielu tygodniach pogłoski zniknęły.Widać było, że znalazłem nowy dom...

Achi odchodzi

Od Khair'a CD. Rosalie

- Ty to Rosalie, tak? - uśmiechnąłem się pokazując kły.
- Tak - odpowiedziała wyraźnie zaniepokojona. - Skąd wiesz?
- Takie rzeczy się wie.
Skrzyżowałem przednie łapy. Suczka mruknęła coś pod nosem.
- Aha...
Poszła dalej. Ten mały z trudem dotrzymywał jej tempa i dziwnie się na mnie patrzył. Warknąłem w jego stronę. Odwrócił głowę.
- Gdzie się tak panienka śpieszy?
Potruchtałem do Rosalie.
- A co to pana obchodzi? - parsknęła ze śmiechem.
- Hmmmm... Po prostu chcę wiedzieć - uśmiechnąłem się lekko.

Rosalie?  

Przepraszam, że tak długo czekałaś :c

Od Carmen do dokończenia

Dzień był wyjątkowo brzydki. Wstałam, ale jednak wróciłam do posłania. Nie, nie muszę poznać inne psy, ale chcę spać w wygodnym posłaniu...Nie. Po długiej walce z samą sobą wstałam. Już miałam wyjść na schody bloku, jeszcze pięć metrów, jeszcze 3 metry, prawie, ale nie! Raily ubrała mnie w najgorszy płaszcz jaki widziałam. W końcu wyszłam. Pobiegłam do parku. Było tam tyle psów, że nie wiedziałam do kogo się odezwać. Psy biegały, skakały i robiły różne inne rzeczy.
- Hej - odezwałam  się w stronę jakiegoś psa.
- Hej, jestem...- powiedział pies, ale nie usłyszałam imienia
- Ja jestem Carmen. Wybacz, ale nie dosłyszałam imienia.

Ktoś dokończy?

Od Layko CD. Saby

Rozejrzałem się. Widocznie do mnie mówiła.
 - No tak - pokiwałem łbem. Podszedłem do Saby.
 - Hej - powiedziała, uśmiechając się. Widać, że była zdenerwowana.
 - Coś się stało?- zapytałem, bo coś mi się wydawało, że jest nie za dobrze. Nie wiem co mnie naszło, ale uśmiechnąłem się i przytuliłem ją.
 - Nie smuć się - powiedziałem cicho.

Saba?

Rexellis odchodzi ;(

 

Rexellis odchodzi. Żegnamy! ;(

Nowa suczka! Carmen!

Imię: Carmen
Płeć: suczka
Wiek: 3 lata
Rasa: Owczarek Niemiecki
Maść: Brązowa
Rodzina:
Rodzice: Lisa i Stan
Rodzeństwo: Lili, James i Chloe
Partner/partnerka: szuka
Potomstwo: -
Opanowane komendy: Siad, łapa, zdechł pies
Umiejętność szczególna: szybko biega
Stanowisko: pielęgniarka
Predyspozycja: wystawy
Charakter: Carmen ma bardzo dobre serce. Uwielbia pomagać innym psom i szczeniakom. Jest sprawiedliwa, sprytna i zabawna. Gdyby ktoś ją zechciał byłaby jego drugą połówką. Marzy aby jej miłość i ona mieli szeniaki. Jest bardzo opiekuńcza
Wygląd:

wysokość: 60 cm
waga: 28 kg.

Car ma brązowe oczy. Jej sierść jest tego samego koloru, jest średniej długości.
Historia: Carmen urodziła się w Londynie. Mieszkała obok Pałacu królowej. Właścicielką Carmen i jej rodziny była służąca. Niedługo potem jej właścicielka nie mogła ich trzymać. Sprzedała ją oraz jej rodzeństwo i matkę na pchlim targu. Nikt nie kupił ich przez 2 lata. Po jakimś czasie Car została sama, bo jej rodzinę zabrali ludzie. W Wigilię Raily McFree wzięła ją pod swoje skrzydła.Data urodzin: 25 kwietnia
Szybkość: Zwinność: 25 Posłuszeństwo: 25 Wytrzymałość: 25 Węch: 25

Od Rexelisa: Koniec

Wstałem rano jak zwykle. Ostatnio bardzo źle się czułem. Nie miałem na nic ochoty, a powieki co chwila sie opadały. Wywlokłem się z posłania i postanowiłem trochę pobiegać. Dla formy. Przez parę poprzednich dni siedziałem w domu i stwierdziłem, że przydało by się wyjść. Podążyliśmy chodnikiem w stronę lasu. Las... Lubiłem las. Wszedłem pomiędzy drzewa i zobaczyłem sarnę.
"Nic dziś nie jadłem" - ta myśl wykiełkowała w mojej głowie.
Przyszykowałem się do skoku i... Złamałem gałązękę. Czujne zwierzę zaczęło uciekać. Rzuciłem się w pogoń. Niestety... Zapomniałem o małym strumyczku przecinającym ścieżkę. Poślizgnæłem się na wilgotnym podłożu...
Woda. Lodowata woda.
Sparaliżowało mnie. Nie mogłem się ruszać. Woda zawładnęła moim ciałem i pozwoliła mi opadać w dół. Nie mogłem nic zrobić. Dusiłem się...
Koniec.

Queen odchodzi!

 

Queen odchodzi ze sfory. 

Od Queen "Śmierć"

Był dzień jak co dzień. Poszłam na spacer, jednak nie był on normalny. Zaatakowały mnie psy ze wścieklizną. Doczołgałam się do mieszkania, a moja pani pojechała ze mną do weterynarza. Trzeba było mnie operować, gdyż psy mnie zmasakrowały.

**Dzień później**

Umarłam. Nie przeżyłam operacji. Moja pani nie płakała po mnie, tylko kupiła szczeniaka. W psim niebie jest mi lepiej, ale nigdy nie zapomnę psów które poznałam.

Od Dracon'a CD. Pejka

Opiekunka Pejki razem z nią weszła do samochodu, a ja zostałem w klatce z wielkimi psami.
- Strach cię obleciał? - warknął jakiś Nowofundland.
- Spadaj - odwarknąłem mu.
- Nie przejmuj się - zaczął łagodnie jakiś dog.
Stałem na dwóch łapkach i czekałem na właścicielkę.
Zastanawiałem się czy ktoś i kiedy zauważy moje zaginięcie. Może Pejka?  Ktoś inny? Zadręczałem się pytaniami. Bałem się tutaj zostać.

Ktoś dokończy?

Od Luny CD. Huragana

Boje się. Boje się panicznie. Strach zrzera wszystko.

***

Wstałam oczywiście jak zawsze polowanie.
- O! Łania!
Dorwałam ot łamię. Zaczęłam wgryzać swe zęby.
- Co ty robisz? Nie jesteś dzika! - powiedział Huragan.
- Masz racje - pobiegłam do domy zostawiając na pół zjedzoną łamię...

Huragan?

Info, Nieobecność

Chwiałabym was poinformować, że będę nie obecna od niedzieli (25.01) do soboty (31.01) z powodu mojego wyjazdu na obóz. Postaram się zajrzeć na sforę na telefonie, ale nie jestem pewna, co do wstawiania opowiadań. Z tego co wiem, Rexellis też będzie nieobecny, chociaż nie mam jeszcze dokładnych informacji. Nawet jeśli któreś z nas będzie zaglądać, to raczej nie będziemy mieli możliwości odpisywać, więc proszę o niegenerowanie wtedy nowych opowiadań. Od soboty proszę o wysyłanie opowiadań do Delty Nairy - tinka2004r lub na konto sfory Biegnące Łapki.  Nie ma wtedy przymusu pisania opowiadań, nie będą one liczone, jeśli chcesz pisz, jeśli nie, nie.

Alfa Alpen

Od Pejki CD. Dracon

- No super - powiedział Dracon.
Po chwili znaleźliśmy się w miejscu, którego nazwa nie przejdzie mi przez gardełko. Przeszliśmy przez długi korytarz, później weszliśmy do jakiegoś pokoju. Było tam mnóstwo psów. Były chude i zaniedbane. W końcu wypuszczono nas z jednej klatki przenośnej, a zagoniono do dużej klatki. Siedzieliśmy z trzema psami. Po jakimś czasie zawołano jednego z nich.
- Gdzie on idzie?- zapytałam.
- Tam z kąt nie ma powrotu...- odezwał się pies. Cała zadrżałam.

 ***Godzinę później***

Jakiś pan zbliżał się do mojej klatki i powiedział:
- Maleńka, nie zasługujesz, aby tu siedzieć - spojrzał na mój breloczek.
Poszedł ze mną do innego pokoju i powiedział do moich właścicieli:
- Proszę oto pańska suczka. Bardzo przepraszam za nieporozumienie.
- Dracon! Dracon! - krzyczałam, ale moi właściciele wyszli.

Dracon?

Od Layko CD. Rexellis

- Witaj - podszedłem do Rexa i usiadłem obok niego. Pies przytaknął głową i zaczął się patrzeć przed siebie. Też zwróciłem się w tamtą stronę, jednak nic nie dojrzałem. Wzruszyłem ramionami i położyłem się na plecach.
- Co tam u ciebie? - zacząłem.

Rexellis? c:

Od Layko CD. Saba

Było na moście bardzo ładnie. O północy było wiele fajerwerków.
- Bardzo ładnie - westchnąłem. Suczka pokiwała głową.

*** Trochę czasu później ***

- Cześć - przywitałem Sabę która jeszcze spała. Suczka nie wstawała. Zacząłem ją szturchać łapą.
- Co? - zapytała zaspanym głosem. Nie odpowiedziałem jej nic, tylko nadal szturchałem łapą.

Saba?

Od Dracon'a CD. Pejka

Polizaliśmy czekoladę, ale ja nie mogłem się powstrzymać i wepchnąłem suczkę do fontany, a potem sam do niej wskoczyłem.
-Odwet za odwet.- uśmiechnąłem się
-Kundle, wypad!- wrzasnął jakiś mężczyzna
Wyszliśmy, ale nie na długo potem złapał nas...hycel!

Pejka?

Zmiana wyglądu

Jak pewnie zauważyliście blog wygląda trochę inaczej. Zmieniło się tło, styl trochę kolory? Podoba się? Na bloga zastała wprowadzona także ocena postów (reakcja), dzięki temu możecie głosować co podoba wam się, a co nie. Głosujcie w poście, jak wpłynął na was nowy wygląd!

Alfa Alpen

Od Nashee CD. Rose

Mocno przytuliłem Rose.
- Ja też cię kocham.
Po kilkunastu minutach znaleźliśmy się na dole. Po chwili usłyszeliśmy krzyki:
- Brać te psy!
Zacząłem się rozglądać.
- Widać, że nas odkryli - zaśmiała się Rose.
- Tak. To co, trochę zabawy? - spojrzałem na nią z wielkim uśmiechem.
Ta odpowiedziała kiwnięciem głowy. Po chili nieuwagi zorientowaliśmy się, że jesteśmy otoczeni. Zbliżyliśmy się do siebie. Spojrzeliśmy na siebie i jakbyśmy się porozumieli bez głosu. Skoczyłem i szczeknąłem donośnie i groźnie aż ludzie przewrócili się na plecy. Rose i ja zaczęliśmy uciekać. Przeskoczyliśmy leżących ludzi i zaczęliśmy biec. Dość spora grupa ludzi goniła nas. Kiedy już uciekliśmy przed pracownikami usłyszeliśmy syren. Jak się okazało pracownicy zadzwonili po hycli. Chciałem nas ukryć jednak było już za późno. Przed nami stanęły dwa wozy hycli, a zza krzaków wyskoczyli następni dwaj. Zbliżyłem się do Rose i zacząłem warczeć na znak obrony. Zacząłem krążyć wokół Rose, aby jej nie dorwali. Byłem gotowy do ataku.

Rose? CDN.

Od Pejki CD. Dracona

Wstałam i zobaczyłam, że Dracon nie śpi. "Najlepsza chwila" pomyślałam.
- No to co idziemy? - zapytał mnie Dracon.
- Jasne!
Szliśmy wąskimi uliczkami, aż doszliśmy do pięknej fontanny.
- Znowu woda? Tylko jakaś inna? - zapytałam.
- Nie.
- No to, co to za fontanna?
- To fontanna z czekoladą!

Dracon?

Od Dracon'a CD. Pejki

- Chciałabym przy takim kominku z moją miłością i szczeniakami zestarzeć się, patrzeć jak one dorastają... - zaczęła
- Ja też ślicznotko
Pejka zarumieniła się. Zrobiło się późno, uznałem, że prześpię się u niej.

* * *

Obudziłem się z samego rana, Pejka spała obok mnie.

Pejka?

Od Axela CD. Alpen

Szczeniaki były cudowne.
Byłem szczęśliwy jak nigdy!
Polizałem Alpen w ucho.
- Są wspaniałe... - mruknąłem.
Położyłem się z suczką na dywanie, między nas wepchały się szczeniaki.
Były takie cieplutkie. Laura zadzwoniła do Jon'a by powiadomić go o szczeniakach.

Alpen?

Od Pejki CD. Dracon

- Co wam przyszło do głowy, żeby chodzic po ciemku? - powiedziała moja właścicielka.
- Ładne masz mieszkanie - powiedział Dracon.
- Dzięki.
- Proszę bardzo.
 Leżeliśmy przy kominku. Było jasno i ciepło.

Dracon? Sorka, że tak krótko. Nie mam weny.

Od Dracona CD. Pejki

- Powinnaś okryć się czymś. Możesz być chora - powiedziałem z troską w głosie.
- Nic mi nie będzie.
Zaprowadziłem Pejke do bloku w którym mieszkała. Jej opiekunka zabrała ją (i przy okazji mnie) do mieszkania. Posadziła nas obok kominka i okryła kocem.

Pejka?

Od Rose CD. Nashee

Chwyciłam go za łapę i pociągnąłem. Po chwili byliśmy już w jednym w "wagoników" London Eye.

 

Kilka chwil później byliśmy na samej górze. Mieliśmy pełen wgląd na miasto- było pięknie!

- Skoro już tu jesteśmy - zaczęłam. - To odpowiem ci na pytanie.
Nashee widocznie oczekiwał odpowiedzi. Uśmiechnął się. Ja też.
 - Tak!!! - krzyknęłam i przytuliłam go. O mały włos nie wypadliśmy z wagoników. Najpierw zachwiał się na lewo, potem na prawo, jeszcze do przodu i do tyłu. W pewnym momencie trochę się bałam, ale czułam się bezpieczna przy Nashee.
  - Kocham Cię.. - szepnęłam mu cicho do ucha. - To właśnie z tobą spędziłam najlepsze chwile w życiu.

Nashee? 

Od Nashee CD. Rose

- Czy... - zamilkłem patrząc się wprost na Rose.
- O co chodzi Nashee?
- Nie wiem jak to... określić. Jednak już wiem co zrobić.
- Hyymmm?
- Chodź - złapałem ją za łapę i zacząłem biec przed siebie.
- Nashee gdzie tak biegniesz?
- Zobaczysz!
Po chwili stanąłem a Rose podbiegła do mnie.
- O co chodzi Nashee?
- Spójrz!
Wskazałem łapą na wielkie koło, które ludzie nazywają London Eye.
- Ojej - wykrztusiła.
- Wiedziałem, że ci się spodoba. Mi również się tu podoba. Jest to piękne miejsce, ale najpiękniejsze kiedy jest wieczór.
- Dlaczego?
- Z tego względu, że włączają tutaj światła i to właśnie... teraz.
W ułamku sekundy London Eye rozświetlił się na różne barwy. Rose była bardzo zachwycona. Po kilku minutach spojrzałem na Rose, a ona na mnie.
- Rose czy ty zostaniesz moją partnerką?

Rose jaka reakcja?

Od Ritty

Rano obudziłam się i poczłapałam na górę ,drzwi były nadal zamknięte...Cóż, poszłam na dół gdzie byli już jej rodzice, mama Susan to rudowłosa kobieta która pracuje na stanowisku sekretarki i wielkiej firmie a tata to biznesmen którego prawie cały dzień nie ma w domu. Susan nie miała z nimi łatwo. Zobaczyłam, że rudowłosa kobieta odstawia filiżankę kawy do zlewu i kieruję się po schodach na górę eleganckim krokiem, poszłam za nią. Kobieta otworzyła drzwi sypialni Susan, a ja prześlizgnęłam się przez nogi kobiety prosto do pokoju.Susan spała jak zabita pewnie gadała tak długo ,że nie ma komu teraz wstać... Kobieta westchnęła i popatrzała się na mnie i spokojnym głosem powiedziała ,,To chyba raczej ja muszę z tobą wyjść,, i zeszła na dół po schodach.Wzięła do ręki smycz i pomachała nią w moją stronę bym podeszła, zaczepiła smycz o obroże i wyszłyśmy, szczerze nie lubiłam spacerów z matką Susan były strasznie nudne, chodziłam z nią tylko koło domu... postanowiłam zawiadomić kobiecie, że chcę iść na luźnej smyczy więc szarpnęłam wyskokiem w dal smycz a kobieta wypuściła ją z dłoni ,,RITTA !,, Krzyknęła kobieta lecz ja biegłam już w stronę parku ,,Wrócę sama !,, -  pomyślałam. Wbiegłam na jezdnię bez zastanowienia i wtedy nie widziałam żadnego auta lecz w mig oka już byłam pod kołami auta ,ból jaki wtedy odczuwałam był okropny... Kierowca wysiadł z auta i w tym samym momencie podbiegła do niego matka Susan, tłumacząc co się stało. Położyli mnie na tylnim siedzeniu w aucie i pojechaliśmy do weterynarza. Kiedy kobieta podeszła do biurka sekretarki i powiadomiła o wypadku otyła czarnowłosa sekretarka zadzwoniła do biura weterynarza i po skończonym telefonie pokazała gdzie są drzwi gabinetu, matka Susan kiwnęła głową i Kierowca auta zaniósł mnie na rękach na stół w gabinecie. Weterynarz jak tylko zobaczył obrażenia skrzywił się i zapytał ,,Jak to się stało ?,, Wtedy mężczyzna z samochodu wyjaśnił, że wyjeżdżał zza zakrętu i nie miał szans by zatrzymać się przed psem. Weterynarz kiwnął głową i powiedział ,,Jeszcze dziś przeprowadzę rendgen i zobaczymy czy łapę będzie trzeba operować czy nie... Proszę zostawić swój numer telefonu moja sekretarka zadzwoni do pani wieczorem. Matka Susan zapisała numer telefonu na kartce i wyszła z gabinetu razem z kierowcą.

Od Pejki CD. Dracon

- Wiesz, co tam może być? - zapytałam.
- Może jakiś skarb?
- Nie wiem, idziemy zobaczyć?
- Jasne!
Zanurkowaliśmy i płynęliśmy na dno. Nagle coś wielkiego zaczęło nas gonić. Uciekaliśmy. Wyskakując z wody uciekliśmy w las. Okropnie dyszałam.
- Co to było?! - zapytałam.
- Może jakaś wielka ryba? Albo jakieś inne coś?
- Pewnie tak - powiedziałam. 

Okropnie było mi zimno i trzęsłam się.

Dracon?

Od Rose CD. Nashee

- Wcześniej nie chciałam ci tego mówić, bałam się... wydawało mi się, że mnie nie zrozumiesz, ale skoro wiem, że czujemy to samo to...
Nashee uśmiechnął się. Przestałam mówić.
- Dokończ.. proszę...
- Chciałam powiedzieć tylko tyle... po prostu podobasz mi się.
- Wiesz.. jak już mówiłem, ja też coś do ciebie czuję.
Podeszłam bliżej. Pocałowałam Nashee w policzek i cofnęłam się do tyłu. Zarumienił się.
- Rose? - zaczął.
- Tak?
- Czy...

Nashee? Co chcesz powiedzieć?

Od Dracona CD. Pejki

Zanurkowałem i pomimo, iż nie mogłem oddychać czekałem aż Pejka zanurkuję jak ja. Ciągle sie chlapaliśmy gdyby nie dziwne bąble, wyrastające z pod wody.
- Co to? - zapytała Pejka.
- Nie wiem. Chyba coś dużego...

Pejka?

Od Nashee CD. Rose

Po chwili Rose odbiegła. Ze zdziwioną miną patrzyłem jak odbiega. Kiedy w końcu otrząsnąłem się wstałem i zacząłem szukać Rose. Kiedy wszedłem na alejkę drzew zacząłem ją nawoływać.
- Rose!, Rose wyjdź proszę.
Po kilku chwilach usłyszałem cichy szloch. Zastrzygłem uszami, a kiedy już namierzyłem skąd pochodzi podbiegłem do drzewa.
- Rose! - krzyknąłem znów.
Nagle zza drzewa ujawnił się puszysty ogon Rose. Uśmiechnąłem się do siebie i usiadłem przed drzewem.
- Rose, dlaczego się ukrywasz? Skąd wiesz, że mogę cię skrzywdzić? Rose, też muszę się do czegoś przyznać...
Poczekałem chwilę.
- Raz kiedy przysiadłem razem z Alpen na ławce w parku, Alpen spytała mi się czy ktoś mi się podoba. Wtedy nie byłem pewien, dlatego zaprzeczyłem jednak teraz już wiem... - znów odczekałem.
Wstałem z miejsca i okrążyłem drzewo. Stanąłem obok Rose po czym usiadłem i złapałem ją za łapę. Ta przestraszyła się i odruchowo spojrzała się na mnie
- Nie płacz - oznajmiłem.
Rose odwróciła głowę w drugą stronę.
- Jak nie mam płakać, kiedy wszyscy mnie odrzucają?
Chwyciłem jej głowę i skierowałem ją na mnie.
- A ja jakoś tu jestem.
Przemilczała.
- I zrobię coś czego nie powinienem. - polizałem ją lekko w policzek.
Ta uniosła głowę a potem spojrzała się na mnie pytająco.
- Rose, też coś do ciebie czuję.

Rose?

Kolejny wierszyk w kole twórczym!

Saba/ Huragan wyszukał wiersz autorstwa Barbary Borzymowskiej, który od dziś będzie w naszym kole twórczym. 

To tylko pies..

To tylko pies, tak mówisz, tylko pies...

A ja ci powiem

Że pies to czasem więcej jest niż człowiek

On nie ma duszy, mówisz...

Popatrz jeszcze raz

Psia dusza większa jest od psa

My mamy dusze kieszonkowe

Maleńka dusza, wielki człowiek

Psia dusza się nie mieści w psie

I kiedy się uśmiechasz do niej

Ona się huśta na ogonie

A kiedy się pożegnać trzeba

I psu czas iść do psiego nieba

To niedaleko pies wyrusza

Przecież przy tobie jest psie niebo

Z tobą zostaje jego dusza 

Barbara Borzymowska

Od Nashee CD. Alpen

- Rose! - podbiegłem do nieprzytomnej suczki. - Rose, obudź się, Rose! - krzyczałem.
Po chwili podbiegła Alpen:
- Co się dzieje?
- Rose zemdlała - zacząłem ją podnosić.
- Co robisz?
- Zabieram ją do jej pani, pomóż mi i włóż mi ją na moje barki.
- O... ok
Alpen pomogła mi. Kiedy Rose znalazła się na moich plecach zaczęliśmy biec.
- Wiesz gdzie mieszka? - zapytałem.
- Tak, tak wiem. Za mną!
Alpen wyprzedziła mnie. Zacząłem podążać za nią. Po dwóch minutach Alpen zatrzymała się mówiąc:
- To tutaj. Zaczekaj, a ja pójdę po panią.
- Dobrze, ale się pośpiesz - miałem poczucie strachu, winy i jakieś inne i dziwne uczucie.

Alpen?

Od Rose CD. Nashee

- Wiesz... chciałam Ci to już dawno powiedzieć, ale... jakoś nie umiałam.
Nashee wsłuchiwał się we mnie. W głębi duszy czułam, że wie co chcę mu powiedzieć.
- A więc? - zapytał.
- Pewnie domyślasz się o ci mi chodzi.
Nashee uśmiechnął się.
- Chciałam Ci to już dawno powiedzieć - powtórzyłam. - Ty... wiesz... podobasz mi się.
Popatrzyłam na Nashee, po czym odbiegłam. Schowałam się za drzewem. Nie chciałam patrzeć mu w oczy.
- Rose - zaczął ktoś nachodząc mnie od tyłu.
Wiedziałam kto to.

Nashee?

Od Nashee CD. Rose

Po dość przytłaczającej ciszy powiedziałem jednak i Rose odezwała się.
- Wiesz... - powiedzieliśmy w tym samym czasie.
Spojrzałem się na nią i zaśmiałem.
- Mów pierwsza.
- Ależ nie, nalegam, mów pierwszy.
- No wiesz... zachowujesz się jak dżentelmen, ale to ja przecież jestem samcem
- Tak, masz rację - zaśmiała się zakrywając swój uśmiech za łapą.
- Dlaczego ukrywasz swój śmiech? - zaciekawiłem się.
- Co? Och... po prostu wstydzę się.
- A niby czego się tu wstydzić co?
- No, mnie - zbladła jej mina.
- Nie mów tak - podszedłem do niej.
Złapałem ją lekko za łapę i powiedziałem mile i czule:
- Nie masz się czego wstydzić. Każdy ma swoje wady, jednak tego nie można się wstydzić. Przez to nie stajesz się inna w oczach innych lecz tylko w swoich, ale żeby ktoś zobaczył musisz się wpierw pokazać. Spojrzałem jej w oczy, a ta uśmiechnęła się lekko. Po krótkiej chwili powiedziała

Rose?

od Ritty do dokończenia

Zostałam w gabinecie sama, co prawda dostałam leki przeciw bólowe i uspokajające nadal byłam obolała i przestraszona. Weterynarz zabrał mnie na rentgen i wykonał szybki telefon do Matki Susan, że musi operować inaczej stracę tylnią łapę. Matka Susan musiała się zgodzić, ponieważ dwóch pomocników weterynarza przeniosło mnie na stół operacyjny i dalej nic nie pamiętam. Obudziłam się widząc jak za mgłą Susan i słysząc rozmowę w tle. Tylnia łapa była bardzo dobrze zawinięta w bandaże, musiałam zostać w klinice kilka dni, było tam tak okropnie, pełno cierpiących i przestraszonych zwierząt, wiedziałam, że weterynarz jest po to by pomagać, ale czułam strach kiedy do niego jechałam. Kilka dni po operacji Susan i jej matka zabrały mnie do domu. "Noga musi teraz odpoczywać" - powiedział. Weterynarz podając matce Susan kartkę z lekami którymi możemy wykupić w recepcji i powiedział także, że wypożyczy nam specjalny wózek rehabilitacyjny, żebym mogła normalnie wychodzić na spacery. Susan wieczorem wzięła mnie do parku na spacer. Siadła na ławce, a ja na ziemi patrząc jak inne psy bawią się i ganiają za piłką. Położyłam pysk na kolanach Susan i trzymałam go tam około 5 minut gdy poczułam, aż ona wstaje i przywiązuje smycz do ławki, po czym kieruje się w stronę toalety. W krzakach coś się poruszyło, obróciłam głowę i zobaczyłam wyskakującego na drogę psa.
- Hej - powiedział pies.
- Hej jestem Ritta, a ty? - odpowiedziałam.

KTO DOKOŃCZY?

Od Alpen CD. Nashee

Krzyknęłam "Berek!" i odbiegłam. Nashee złapał Rose, potem ona mnie. Próbowałam ponownie ja złapać, ale na śniegu było ślisko i małe psy radziły sobie najlepiej. Złapałam w łapy śnieg. Zrobiłam dwie kulki. Najpierw rzuciłam w Nashee, drugą w Rose.
- Co? To też się liczy? - zapytał zdziwiony.
- No, a niby nie? - zaśmiałam się.
Rose na chwilę była trochę zdekoncentrowana.
- To w końcu, kto goni? - zapytała.- Ja czy Nashee?
- Na pewno nie oboje... bezbronna  Alpen vs. Rose i Nashee - znowu się zaśmiałam.
W jednej chwili oboje rzucili się na mnie. Okazało się, że pod śniegiem było oblodzone podłoże. Oboje ślizgaliśmy się przez moment.
-Ał! Ała! - krzyknęła nagle Rose i zemdlała.

Nashee? Co robimy?

Od Rose CD. Nashee

- Niektórzy ludzie są tacy mili.
- No tak, ale inni wręcz przeciwnie.
- Trzeba się przyzwyczaić.
- No tak.
Po patrzyłam na Nashee. On na mnie. Wtedy byłam już pewna, że coś do niego czuję, chociaż trochę. Po mimo tego, nie chciałam mu tego powiedzieć. No bo niby poco psuć naszą przyjaźń, mógłby odebrać to zupełnie inaczej niż ja. Dokończyliśmy pizzę.
- Spakowało Ci? - zapytał.
- Tak - odpowiedziałam. - A tobie? W sumie nie często zdarzają się takie przysmaki.
- Jedzenie było w porządku. Tutaj jedzenie zawsze jest dobre.
Uśmiechnęłam się. On też. Przez chwilę nic nie mówiliśmy. Odnosiłam wrażenie, że żadne z nas nie wiedziało co powiedzieć.
- Wiesz.. - zaczęłam.
Nagle Nashee mi przerwał. Nie wiedziałam o co chodzi.

Nashee? Powiesz?

Od Pejki CD. Dracon

Zaczerwieniłam się.
- Nie prawda - powiedziałam.
- Prawda, najszczersza prawda.
- Może...- uśmiechnęłam się. Wiesz, że ta woda jest nieskazitelnie czysta? I cały czas utrzymuje ciepło.
- Naprawdę? - zapytał Dracon.
Nagle zepchnęłam go do wody, po czym sama za nim skoczyłam. Bawiliśmy się świetnie.

Dracon?

Od Saby CD. Rose

Zamartwiłam się nie wiedziałam jak to powiedzieć Layko, zaczęłam się denerwować, aż nie wiadomo, dlaczego zaczęłam biec.
- Saba dlaczego uciekasz!- krzyknął Layko.
- Saaba zostań!- krzyczała Rose.
Nagle usłyszałam, ze ktoś biegnie w moją stronę. Skręciłam w jakiś gąszcz, a ten ktoś zaczął do mnie podchodzić
- Proszę...nie...zabijaj mnie - powiedziałam piskliwym głosem.
- Dlaczego miałbym cię zabić? - odpowiedział pies.
Po tej rozmowie z gąszczy wyłonił się Layko.
- To, ty?! - zapytałam.

Layko?

Od Rose CD. Saby

- Prawdę mówiąc - zaczęłam, ale nie chciałam dokańczać. - Layko faktycznie jest fajny, ale wolę Nashee.
Suczka uśmiechnęła się jak by chciała powiedzieć "Ach tak... rozumiem".
- Aczkolwiek chyba nie widzę dla nas przyszłości, on do mnie nic nie czuje.
- A może, mu to powiesz? - zaproponowała Saba.
Zza krzaków wyszedł Layko, za nim Nashee. Zaczerwieniłam się. "Super!"- pomyślałam, oby tylko nie słyszeli naszej rozmowy.

Saba? Nashee? Layko? Któryś z was odpisze?

Od Dracona CD. Pejka

Biegliśmy dość długo, chyba pobiegliśmy za miasto, ale było warto. Zobaczyliśmy to:

- Cudownie - szepnęła Pejka.
- Jest piękniejszy widok. Ty.

Pejka?

2 szczeniak Alpen i Axela - Rin

Imię: Rin
Płeć: Suczka
Wiek: Szczeniak- kilka tygodni
Rasa: Mieszaniec Owczarka Szwajcarskiego i Owczarka Niemieckiego
Maść: Biała
Rodzina:

• Alpen: Mama
• Axel: Tata
• Brat: Bueno
• Babcie: Rose i Ive
• Dziadkowie: Collie i Cole
• Ciocie: Aussi i Rebelle

Umiejętność szczególna: Jak na szczeniaka bardzo szybko biega. Żaden jej rówieśnik nie da rady jej prześcignąć.
Charakter: Specyficzne połączenie charakteru obojga rodziców. Rin jest ciekawską i energiczną suczką, często ma jakieś szalone pomysły. Jest bardzo odważna, niczego się nie boi i śmiało idzie przed siebie. Ta suczka uwielbia czuć dreszczyk adrenaliny we krwi.
Nie ma żadnego problemu z pomaganiem innym, była tak że jest poważna.
Wygląd: Rin ma białą jak śnieg sierść, jej oczy są koloru ciemno szarego. Posiada białe i ostre zęby. Pachnie wrzosami.
Data urodzin: 11.01.2015

Szybkość: 45 Zwinność: 40 Posłuszeństwo: 5 Wytrzymałość: 5 Węch: 5

1 szczeniak Axela i Alpen - Bueno

Imię: Bueno

Płeć: Pies

Wiek: parę godzin

Rasa: Mieszaniec owczarków: szwajcarskiego i niemieckiego

Maść: Czarny podpalany

Rodzina: 

• mama: Alpen
• tata: Axel
• siostra: Rin
• babcie: Rose, Ive
• dziadkowie: Collie, Cole
• ciocie: Rebelle i Aussi

Partner/partnerka: brak, to szczeniak
Opanowane komendy: na razie nic, oprócz "chodź". 

Umiejętność szczególna: Bueno ma bardzo dobry węch, dzięki czemu jest świetnym tropicielem. Wytropi wszystko w odległości kilometra, a najlepiej siostrę i... jedzenie.

Charakter: Ma bardzo specyficzne poczucie humoru. Trochę dokucza, a raczej żartuje sobie z siostry. Miły, chociaż trochę złośliwy, przyjacielski, ale nie zawsze, sprytny, odważny. Jest także tużo bardziej posłuszny niż siostra. W miarę możliwości słucha się rodziców.

Wygląd: Bueno ma maść owczarka niemieckiego- po tacie. Ma brązowe oczy, jak siostra. Sierść dość długa (przynajmniej jak na szczeniaka).

Data urodzin: 11.01.2014 

Szybkość: 20 Zwinność: 20 Posłuszeństwo: 15 Wytrzymałość: 10 Węch: 35

Od Alpen do Axela

Wybiegłam z domu, gdy tylko wstałam. Pokierowałam się w kierunku domu Axela. On nagle zaczął biec z przeciwnej strony.
- Axel! Szczeniaki! Chodź!
Ten pobiegł za mną. Poczekałam na niego przy wejściu i zamknęliśmy za sobą drzwi.
- Jak się czujesz? - zapytał najpierw.
- Wspaniale! Jak nigdy dotąd! Zobaczysz!
Moja właścicielka wpuściła nas i pokierowaliśmy się w kierunku dużego pokoju.
- Zobacz!

- Bueno! Rin! - krzyknął Axel.

Rin wystawała z koszyka. Widać było, że próbowała jakoś sobie poradzić. 

- Jaka samodzielna - dodał Axel.

Rin:

Bueno:

Axel? Jak podobają ci się nasze szczeniaki?

Profil drugiego szczeniaka Luny i Huragana - Stronga

Imię: Strong
Płeć: Pies
Rasa: Owczarek Szwajcarski
Wiek: 4 tygodnie
Maść: Biała
Rodzina:

• Mama - Luna
• Tata - Huragan
• Rodzeństwo - Nel i Lili

Wygląd: Jego sierść jest puszysta. Oczy ma czarne.
Data urodzin: 13.12.2014 r.
Charakter: Strong to zazdrośnik i bałaganiarz. Jest często nie posłuszny. Przed wybrykami zawsze ostrzega go przed wybrykami jego siostra Nel. Kocha biegać i wygłupiać się.
Umiejętność szczególna: Wpadanie w kłopoty

Od Ritty

Kiedy Susan wychodziła z domu na spotkanie prawie o mnie zapomniała ! Ale kiedy szczeknęłam miejąc na myśli ,,A ja" szybko się wróciła i chwyciła w dłoń smycz którą następnie przypięła do mojej skórzanej obroży. Szła szybkim tempem ,,Najwyraźniej się z kimś umówiła" - pomyślałam. Kiedy już na widoku był park do Susan pomachał wysoki blondyn z niebieskimi oczami, chłopak poprawił grzywkę szybkim ruchem głowy po czym pokierował się w stronę Susan gdy ta szła coraz szybciej w stronę chłopaka. Chłopak przywiał się z Susan i zapytał ,,Jak się wabi?" głaszcząc mnie po głowie. Susan puściła mnie ze smyczy i co jakiś czas rzucała piłkę w dal bym ją po chwili przynosiła. Najwidoczniej przystojny blondyn to jej chłopak, ponieważ zaproponował jej odprowadzenie do domu i oddał jej swoją skórzaną kurtkę, gdy ta powiedziała, że jest chłodno. Pod domem dziewczyna dała mu całusa w policzek i się pożegnała, weszła do domu i zaczęła szykować sobie coś do jedzenia, Susan była wegetarianką i jadła tylko sałatki i owoce, tym razem zrobiła sobie musli, odstawiła je na stół i nasypała mi suchą karmę do miski. Następnie wzięła miskę i poszła do swojego pokoju. Kiedy poszłam na górę drzwi były zamknięte i gdy szczeknęłam by dziewczyna otworzyła je usłyszałam tylko stłumiony głos ,,Ritta spokój!, tak to mój pies..." Wszystko wskazywało na to, że Susan gadała z kimś przed komputerem. Poszłam na legowisko w salonie i zasnęłam.

Nowy wygląd Axela!

Axel zmienia zdjęcie:

Info, Zmiana

Nastąpiły małe zmiany w Regulaminie. Każdy członek stada nie kupujący przedmiotu ze sklepu może
posiadać trzy psy, dodatkowo można pisać dowolną liczbę opowiadać, żeby tylko nie przesadzać.

Pozdrawiam, 

Alfa Alpen

Od Saby do dokończenia

Po śniadaniu wyszłam do parku. Było tam mnóstwo psów. Gdy wyszłam za bramę poszłam do najbliższej ławki i usiadłam. Smutno mi trochę było. Nagle nikt nie chciał ze mną pogadać, pobawić się. Może przez to, że jestem taka dziecinna? Może muszę dorosnąć? Nikt mnie chyba nie lubi. Leżałam a przez moje futro przechodził delikatny wiatr. Patrzyłam jak inne psy się bawią. Już chciałam do nich iść, ale muszę dorosnąć. "Sądziłam, że Layko to ten jedyny"-...myślałam ze smutkiem. Luna i Huragan mają trójkę ślicznych szczeniąt, Alpen i Axel spodziewają się dwóch szczeniaków. A ja zostałam sama. Zeszłam z ławki i poszłam w stronę lasu. Natura zawsze mnie uspokaja. Idąc i rozkoszując się świeżym powietrzem zauważyłam, że coś rusza się w krzakach.
- Wyjdź jeśli ci życie miłe! - krzyknęłam z warknięciem.

Jakiś pies dokończy?

Od Alpen CD. Axel

Byłam taka szczęśliwa. Skoro najtrudniejsza rzecz, czyli wybranie imion poszło tak prosto, to nie już chyba nic trudnego nie będzie między nami, przynajmniej do pory urodzenia szczeniaków.
- Axel?
- Tak Alpen?
- Mówiłam Ci kiedyś jak bardzo Cię kocham? - zapytałam.
- Tak, nie pierwszy raz, mam nadzieję, że też nie ostatni. Ja też cię kocham.
Zarumieniłam się i przytuliłam go. Byłam taka szczęśliwa.

***

Kilka godzin później znowu spotkałam się z Axelem. 

- Jak tam wizyta u weterynarza? - zapytał i pobiegł do mnie bliżej. 

- Dobrze, ale doktor powiedział, że szczeniaki mogą urodzić dzień wcześniej, podobno nie wiadomo. 

- Chyba jak zawsze, przyszłości nie przewidzisz. 

- I tak nie mogę się doczekać! - krzyknęłam 

Axel?

Od Axela CD. Alpen

Zamyśliłem się. Dwa dni? Myślałem że mamy jeszcze trochę czasu.
- Podobają mi się te imiona - powiedziałem.
- A więc?
- Niech będzie Bueno - odpowiedziałem z uśmiechem.
Suczka odwdzięczyła mi się tym samym.
- Czyli Rin i Bueno - powiedziała radośnie.
- Tak - polizałem ją w ucho.

Alpen?

Od Alpen CD. Axel

- Dużo czasu? No nie wiem... 2 dni.. - powiedziałam.
- A jakie imiona tobie się podobają.
- Rin bardzo mi się podoba, jak dla suczki, więc to chyba mamy postanowione.
- Tak, suczkę nazwijmy Rin. A psa?
- Z tym będzie większy problem.
Oboje chwile się zastanawialiśmy.
 - Mi podoba się Len albo Spike, a tobie? - zapytał Axel.
 - Ja szczeniaka nazwałabym Bueno, albo Blanco.

Axel? Spróbujmy dojść do jakiegoś porozumienia...

Od Axel'a CD. Alpen

- Moglibyśmy je nazwać... - zastanowiłem się.
Alpen spojrzała na mnie wyczekująco.
- Suczkę moglibyśmy nazwać Rin - powiedziałem.
- Rin? Podoba mi się - uśmiechnęła się.
- A jak nazwiemy pieska? - spytałem.
- Może Spike albo Len? Ech... sama nie wiem... Musiałabym się zastanowić.
- Spokojnie, nie śpiesz się, mamy jeszcze trochę czasu - przytuliłem ją.

Alpen? Jak nazwiemy pieska? 

Od Rexellisa do Layko

Wyszedłem z domu na ulicę. Znaną na pamięć drogą poszedłem do parku. Przekroczyłęm bramę i powędrowałem między drzewa. Zauważyłem jakąś boczna alejkę, którą nigdy nie szedłem. Postanwiłem sprawdzić, dokąd prowadzi. Skręciłem w nią i po chwili ujrzałem... Śmietnik. Tak... Ślepy zaułek, a w nim śmietnik. No, Rex, popisałeś się. Czemu tego nie wyczułem?! Przecież śmieci zazwyczaj śmierdzą na 20 metrów. Zawróciłem i usiadłem pod drzewem. Na początku nie zorientowałem się, że metr ode mnie siedzi jakiś pies. A właścicie nie jakiś, tylko Layko.
- Cześć - przywitałem się.
Pies mruknął coś w odpowiedzi. No tak, czego mogłem się spodziewać. Cisza. Po paru minutach Usłyszałem, jak Layko coś mówi:...

Layko?

Od Alpen CD. Axel

 - Bez przesady... nic mi nie jest - powiedziałam. Szczeniaki już za kilka dni.
 - No tak.. - westchnął Axel.
 - Coś się stało? Martwisz się?
 - Nie... ale... boje się, że nie poradzę sobie... no wiesz... w roli ojca.
 - Nie martw się. Oboje damy radę.
 - Dobrze, że jesteś taka szczęśliwa.
 - Haha... - znowu się uśmiechnęłam, na twarzy Axela też pojawił się uśmiech.
 - Skoro.. szczeniaki za 3 dni, to jak je nazwiemy? Z tego co słyszałam od właścicielki będzie 1 pies i 1 suczka.

Axel? Jakiś pomysł?

Pytanie

Kilka osób ze sfory pytało mnie o czy zrobię "Rodziny". Pytałam się także mojej przyjaciółki, ponieważ to u niej jako 1 je zaobserwowałam i wyraziła zgodę, ale nie tylko ona musi ją wyrazić. Chcielibyście? Piszcie "tak" lub "nie" w komentarzach.

Profil 1 ze szczeniaków Luny i Huragana - Nel

Imię: Nel
Płeć: Suczka
Rasa: Mieszaniec Golden Retrievera i Owczarka Szwajcarskiego
Wiek: 4 tygodnie
Maść: Biała
Rodzina:

• Mama - Luna
• Tata - Huragan
• Rodzeństwo - Strong i Lili

Wygląd: Jej sierść jest miękka i puszysta. Oczy zaś ma czarne jak najciemniejszy węgiel. Kocha biegać i bałaganić, więc często musi się kąpać.
Data urodzin: 13.12.2014r
Charakter: Jest miła i pomocna. Zawsze ostrzega Stronga (jej brata) przed skutkami jego wybryków. Ma serce które będzie szukać tego jedynego. Kocha pasterstwo.
Umiejętność szczególna: Szybki bieg

Od Pejki CD. Dragon

Uśmiechnęłam się do psa.
- Jesteś bardzo miły.
Nic nie odpowiedział.
- Może przeszlibyśmy się gdzieś? - zapytał.
- Jasne! Biegnij za mną!

Dracon?

Od Pejki CD. Lemon

- Pejka - odpowiedziałam głośniej.
- Jesteś mała - odpowiedziała suczka.
- No i co z tego?!
- Nic. Jeśli cię uraziłam przepraszam. Taka rasa po protu...
- Tak... nic, się nie stało.

Lemon?

Od Dracon'a CD. Pejki

Wielki amstaff stał nad Pejką i piana ciekła mu z pyska.
- Spadaj! - warknął pies.
Zobaczyłem to i podbiegłem tam.
- Odwal się od niej! - stanąłem między nimi.
- A co mi zrobi taki szczur?!
Naprawdę się zirytowałem i ugryzłem psa w łapę. Uciekł.
- Już go nie ma - zwróciłem się do Pejki.
- Mój bohaterze. Jak mam ci się odwdzięczyć?
- Wystarczy fakt, że nic ci nie jest.

Pejka?

Od Lemon do dokończenia

Chodziłam szczęśliwa po sforze. Miałam nadzieję, że kogoś spotkam i tak właśnie było:
 - Cześć - powiedziałam do psa który właśnie wyszedł z bocznej drogi.
 - Hej.
Tak zaczęła się rozmowa, ale nie wiedziałam co dalej powiedzieć więc milczałam. Zapadła cisza, szliśmy obok siebie, ale żadne z nas nie wiedziało co powiedzieć.
- Eeeee.... - zaczął pies. Aaa jak się nazywasz?
- Lemon, a ty?
- ... - niedosłyszałam odpowiedzi.

Ktoś dokończy?

Od Achito "Wstęp"

Dawno dawno temu, w Greenville mieszkał pies.
Pies był mądry,dobry i nosił szalik. Siedział przy starszym małżeństwie. Nazywał się Achito.Był szczeniakiem. Przytulne iskierki ognia pryskały na jego sierść. Starsza pani głaskała go. Przy tym robiła szalik. Bardzo lubiłem ich. Starszy pan właśnie robił kolację, czyli kaczkę z jabłkami. Pies zasnął. Śnił o dobrym Raju. Mozolnie się obrócił na drugi bok. Starsze państwo oglądało telewizję. Kochało się bardzo. Jak się nazywali? Daniela i Daniel. Utrzymywali się z małego hostelu w górach. Minęły miesiące. Królewskie traktowanie się skończyło. Właściciele Achito zmarli. Pies trafił do schroniska. Nie było aż tak źle. Straszne było to, że zabrali jego szalik. Achi jest sprytny. W nocy udało się(Nie wiadomo jak) uciec ze schroniska, zabrać szalik i poszukać innegi miejsca zamieszkania. Do dziś hycle ścigają go po całym mieście Greenville...
Po 6 miesiącach błąkania po miastach, wsiach zobaczył rzekę. Umył się, oraz szalik. Zobaczył psa. Skulił ogon. I..

Alpen?

Od Pejki CD. Dracon

Dziś był wyjątkowo piękny dzień. Słońce wyglądało zza chmur, wiał delikatny wiatr. Siedząc na ławce zauważyłam Dracona
- Hej, tutaj!- krzyknęłam. Chyba mnie nie usłyszał. W parku było sporo psów mogły zagłuszyć mój cieniutki głos. Byłam smutna. Ze spuszczoną głową zaczęłam się kierować w stronę domu. Idąc obok jakiejś restauracji poczułam piękny zapach. Skręciłam i poszłam za restauracje. Nagle usłyszałam jakiś głos:
- Ej, mała tu leży nasze żarcie - powiedział grubym głosem obcy pies.

Dracon?

Lemon została zaadoptowana!

Imię: Lemon, ksywka Lem
Płeć: suczka
Wiek: 2 lata
Rasa: Mieszaniec
Maść: Biało-migdałowa
Rodzina:

• Mama: Rea
• Tata: Figuś
• Siostry: Amber, Magnolia, Mefiko, Aisha, Rende

Partner/partnerka: Brak
Opanowane komendy: Siad, leżeć
Umiejętność szczególna: Jest bardzo inteligentna.
Stanowisko: Pielęgniarka
Predyspozycja: agility
Charakter: Lemon jest spokojna i opanowana. Nie działa pochopnie, najpierw myśli, potem robi. Inteligentna, ale nie sztywna. Nie lubi szpanu i kłamstwa. Często się uśmiecha, sympatyczna, czasem nieufna.
Wygląd:

• wysokość: 56 cm
• waga: 27 kg

Lem ma długą, lśniącą sierść. Jest głównie biała, ale ma również dużo kremowych plam. Ma mądre, piwne oczy.
Historia: Lemon urodziła się na ulicy. Ojca nie znała, wychowała ją matka. Były nękane przez psy, które miały dom. Na szczęście jakaś dziewczynka przychodziła i dokarmiała dwie bezdomne suczki. Jej rodzice jednak nie zgadzali się na psa, więc nie mogła ich przygarnąć. Potem jej mamę wzięli do schroniska. Lem uciekła. Wędrowała i tak znalazła sforę.
Data urodzin: 21.04

Szybkość: 30 Zwinność: 23 Posłuszeństwo: 10 Wytrzymałość: 20 Węch: 17

Canem:

Inne zdjęcia:

Od Dracon'a CD. Pejki

Patrzyłem na suczkę, aż weszła do mieszkania. Mrugnąłem znacząco i poszedłem do domu. Chciałem dać jej jakiś mały prezent, ale patrząc na księżyc i rozmyślając o niej zasnąłem. Z samego rana obudził mnie telefon mojej pani, ale okazało się, że była już 10.00. Pobiegłem do kwiaciarni, ale jestem psem i nie mogę kupić kwiatka. Gdy sprzedawca był na zapleczu złapałem w zęby kwiat i pobiegłem do parku, gdzie czekała Pejka.

Pejka?

Kieł i Layla odchodzą!

Żegnamy Kła i Laylę! Będzie was nam brakowało!

Kieł:

Layla:

Od Kła

Kiedy dowiedziałem się o śmierci siostry, byłem zrozpaczony. Pobiegłem do Alpen i powiedziałem, że odchodzę. Wyruszyłem w daleką podróż...

Od Layli

Szłam sobie po dróżce śpiewając piosenkę. Nagle, zaatakował mnie wilk. Nie cierpiałam długo...rozerwał mi gardło. To był koniec. Nawet nie pożegnałam się z bratem...Umarłam.

Od Rexelisa CD. Layli

- Tak... Ale to nie znaczy, że... wiesz... Masz się do mnie jakoś inaczej zwracać czy coś... - zmieszałem się lekko.
- Spoko! - zaśmiała się dźwięcznie. - Masz jakiś pomysł? Co robimy?
- Nie wiem... A jednak wiem! Patrz, widzisz te samotne sanki pod drzewem? Jakieś dziecko o nich zapomniało!
- Pewnie tak. A tam jest jakaś górka. Możemy sobie pozjeżdżać! - wyczytała mi w myślach suczka.
Razem podbiegliśmy do drzewa i zabraliśmy sanki. Po chwili zjeżdżaliśmy na przemian w różne sposoby. raz na brzuchu, raz na siedząco... Wywrotek oczywiście nie brakowało!

Layla?

Od Pejki CD. Dracon

- Aha, pokazać ci tereny? - zapytałam.
- Nie, dzięki Alpen mnie już wcześniej oprowadziła.
- Aha - powiedziałam z lekkim przygnębieniem.
- A może...
- Co!?
- Tak se połazimy? Pozwiedzamy?
- Jasne, czemu nie - uśmiechnęłam się do psa.
Dzień był wspaniały! Gdy już staliśmy pod moim domem powiedziałam:
- Dzięki Dracon!
- Za co? - dopytał się.
- Za mile spędzony czas. To było wspaniałe popołudnie - uśmiechnęłam się i poszłam do domu.

Dracon?

Od Nashee CD. Rose

- Hmm, no nie wiem.
- To może... pizze? Co ty na to?
- Mmm, uwielbiam pizzę! - oblizała się.
- To chodź, znam bardzo dobrą pizzerię.
- Ok.
Zaczęliśmy biec truchtem. Jako iż wiem gdzie owa pizzeria się znajduje szedłem pierwszy a Rose tuż za mną. W ten Rose powiedziała z wielkim uśmiechem:
- A co porobimy jak zjemy?
Spojrzałem na nią kątem oka.
- A co byś chciała porobić?
Zamerdała ogonem
- W berka a, a potem w przeciąganie liny i... i później tarzanie się w śniegu!
- Ho, ho, ho masz bardzo dużą wyobraźnię - zaśmiałem się.
- Dzięki.
Po chwili znaleźliśmy się tuż pod drzwiami pizzerii. Weszliśmy w zaułek tam gdzie są kosze z odpadkami. Wtedy usłyszałem głos Rose:
- Będziemy jeść ze śmietnika? Blee - skrzywiła się.
- Co? - zmarszczyłem brwi. - Ależ skąd - zacząłem drapać w drzwi i skomleć.
W ten wyszedł kucharz. Uradował się i wrócił z powrotem do kuchni. Po chwili przychodzi z dwiema pizzami mówiąc:
- Ktoś bezczelny powiedział, że mu nie zasmakowały.
Podał nam je.
- Jednak wy pieski... docenicie ciężką pracę - pogłaskał nas po głowach.
Kiedy odszedł i zatrzasnął drzwi Rose powiedziała zadowolona:

Rose? Co powiedziałaś?

Od Nashee CD. Alpen

Podczas śmiechu zauważyłem, że Alpen patrzy się na mnie jakoś tak... dziwnie. Kiedy patrzyła się na mnie poruszała głową w stronę Rose, jakby mówiła żebym do niej zagadał czy coś w tym stylu. Odpowiedziałem jej kręceniem głowy na znak "nie" ta jednak przewróciła tylko oczyma i pierwsza zagadała:
- A ty? Co tutaj robisz?
- Ja? Hmm niech pomyślę - chwilkę czekaliśmy na jej odpowiedź. - Oh tak! Szłam na spacer jednak kiedy widziałam, że wy się bawicie... pomyślałam, że będę mogła się przyłączyć - spuściła łeb. - Na pewno wam nie przeszkodziłam? Wyglądacie na takich... spiętych.
- Co? Nie... nie, nie, nie - pokręciłem głową. - Ja i Alpen nic nie ukrywamy - zaśmiałem się lekko.
- Och to... ok - zamerdała ogonem. - To co, bawimy się?
Chciałem już coś powiedzieć jednak Alpen wyprzedziła mnie.

Alpen?

Od Rose do Kła i Alpen

Wstałam rano. Zjadłam śniadanie. Normalny dzień. Moja właścicielka miała dzisiaj ważne sprawy do załatwienia i nie chciało mi się z nią jechać, wiec postanowiłam zostać w domu. Mojej właścicielki już nie było w mieszkaniu. Na podłodze leżała miska, jedzenie i jakaś karteczka.  Wyjrzałam za okno, jej samochód jeszcze stał. Wybiegłam z klatki schodowej, podrapała mnie za uchem, pomachała i odjechała.
Przed parkiem stał pies, którego do tej pory nie widziałam.
 - Hej! - krzyknęłam.
 - Cześć! - odpowiedział.
 - Jesteś nowy? Jeszcze cię tu nie widziałam...
 - No... w sumie..  dość nowy.
 - Należysz do sfory? Biegnące Łapki.
 - Tak - szybka odpowiedź.
 - Pewnie znasz Alfę, widziałeś Alpen, szukam jej.
 - Tak w ogóle Kieł jestem - podał mi łapę.
 - Rose. 

Kieł?  Gdzie się schowała Alpen?

Od Rose CD. Nashee

 - Ładny, prawda? - wskazałam na jeden z motywów.
 - A to? Też piękne! - krzyknął Nashee.
Leżeliśmy tak dość długo. Patrzeliśmy dalej w niebo.
 - To co? - zaczął w końcu.
 - Jak to co? Chodźmy coś zjeść!
 - No... dobra.
Dalej czułam się dziwnie. Ja- taka mała i.. Nashee - taki duży, puchaty, ale dobrze mi się z nim rozmawiało.
 - To... gdzie idziemy?
 - Zależy, co chcesz zjeść?

Nashee? Sorki... brak weny :3

Od Alpen CD. Nashee

- Na pewno znajdziesz partnerkę, jak nie ty ją, to ona ciebie.
- Daj spokój! Wiem, że jesteśmy przyjaciółmi, ale uwierz jestem stworzony do samotności.
- Nie i już! Ale zostawmy to i coś się pobawmy, pobiegajmy.
- No... dobra - powiedział i dostałam śnieżką.
Musiałam się na nim odegrać. Podbiegłam go od tyłu i lekko popchnęłam. Byłam trochę zdziwiona, przewrócił się. Zza śniegu wyłoniła się Rose.
 - Cześć! - krzyknęła.
 - Hej - odpowiedziałam.
 - Witaj Rose - powiedział Nashee.
 - Co robicie? - zapytała suczka.
 - Właśnie Nashee pływał w śniegu, przerwałaś nam.
 - Oj, przepraszam - powiedziała i wszyscy zaczęliśmy się śmiać.

Nashee? Jak się wytłumaczysz?

Od Rosco CD. Nairy

Popatrzyłem na nią po czym ruszyłem, a ona za mną.
- Dokąd idziemy?
- Do parku dla psów.
- Okay.
Poszliśmy tam na tor przeszkód.
- To co biegniemy?
- Jasne.
Ludzie patrzyli na nas dziwnie, bo równo przeskakiwaliśmy przeszkody. Wymijaliśmy się slalomem, a na kładkach i tunelach biegliśmy jeden za drugim.
- Co za zgranie - zaśmiałem się.
- Racja.
Nagle zobaczyłem line - taką zabaweczkę. Wziąłem ją. Naira zaczęła ganiać mnie po cały parku. Gdy mi zabrała ja ją ganiałem. Potem było przeciąganie liny...
Po tych zabawach w parku dla psów poszedłem na tyły jednej z restauracji. Zaszczekałem. Otworzył mi pan, który od razu dał nam resztki.
- Cześć Hultaj - pogłaskał mnie.
Poczęstowałem Naire i zjedliśmy razem.
- Powoli się ściemnia - powiedziała Naira.
- Spoko, odprowadzę cię.
- Dzięki...
Ruszyliśmy w stronę terenów sfory.

Naira?

Od Huragana do Alpen

Siedziałem sobie w parku patrząc jak Strong łapie kaczki. Wtedy zobaczyłem, że w moją stronę idzie jakiś znajomy pies.
- Cześć! - krzyknęła suczka.
- Hej! - zobaczyłem, że była to Alpen.
- Siadaj - powiedziałem, po chwili dodałem: - Strong przywitaj się z ciocią Alpen!
- Już idę! - krzyknął szczeniak.
Mały przybiegł i przywitał się z Alpen, a następnie poszedł dalej gonić kaczki.

Alpen?

Od Huragana CD. Luna

- Nie wiem.- powiedziałem.
- Ja zresztą też.
Siedzieliśmy w ciszy. Wyjrzałem przez okno.
- Pada deszcz, wieje wiatr - powiedziałem do Luny.
- Czyli.... burza.
- Tak., jutro będą nici z treningu.
- Dzieciaki będą niezadowolone.
- No...
Położyłem się obok Luny. Nagle ktoś zaczął mocno walić w drzwi. Powiedziałem Lunie, aby poszła do szczeniaków sprawdzić czy się nie obudziły.

Luna?

Od Nashee CD. Alpen

Wypuściłem powietrze z pyska i spojrzałem się na Alpen.
- N-nie wiem... żadnej suczki nie znam - pokręciłem głowę.
- Jak to nie? - zdziwiła się.
- No nie... no chyba, że liczyć ciebie, Axel'a, Sabę i... Rose.
- Znasz Rose? - spytała ożywiona.
- Tak znam... i jest całkiem miła - uśmiechnąłem się.
Spojrzałem się na Alpen. Widziałem jej wyraz twarzy. Miała chyba nadzieję, że ja i... Rose.
- Ale ja nic do niej nie czuję.
- Och no weź!
- Nie i koniec... Alpen zrozum. Byłem, jestem i już zawsze będę sam.
- Sam na pewno nie... - poczułem jej łapę na moim ramieniu - Ja zawsze będę cię wspierać. Przecież wiesz, że jesteśmy...
- Przyjaciółmi tak, tak już wiem - wstałem - Coś jeszcze?

Alpen?

Od Luny CD. Queen

Z cała rodziną (i z Queen oczywiście) bawiliśmy się świetnie! Huragan postanowił, że każdy szczeniak będzie trenowany na inne zawody. Nel wybrała pasterstwo, Lili wystawy, a Strong... co mnie zdziwiło - łowiectwo, czyli łapanie kaczek itd. Queen uczyła Nel pasterstwa, ja uczyłam Lili postawy i zachowania na wystawach, a Strong z Huraganem łapali kaczki.
- Idziemy dzieci! Jest już bardzo późno! - powiedziałam. Queen została zawołana przez swojego pana.
- Mamo... Prosimy! - krzyknęły chórem szczeniaki.
- Koniec. Kropka. Idziemy - powiedział Huragan.
Poszliśmy do naszej groty. Otuliłam szczeniaki kocykiem.
- No to co robimy? Mamy wolne - puściłam oczko do swojego partnera. 

Huragan?

Od Nairy CD. Rosco

Zamknęłam oczy. Chwyciłam się prawą łapą za głowę i skuliłam. Słowo "przepraszam" wydobyło się z mojego pyszczka natychmiast. Używałam go rzadko. Dlaczego teraz? Uh... nie wiem...
- Okey, spoko... Jestem Rosco, a ty?
Podniosłam głowę. Przede mną stał przystojny owczarek szwajcarski. Uśmiechnął się lekko. Zarumieniłam się.
- N... Nairamdali... - wydukałam.
Rosco podał mi łapę i pomógł wstać.
- Długie to imię, są jakieś skróty? - zaśmiał się.
- Tak. Możesz mi mówić Naira - uśmiechnęłam się choć to nie w mojej naturze. - Co tak właściwie robisz?
- Miałem zapytać o to samo. Spaceruję.
- Mogę iść z tobą? - zapytałam nieśmiało.
- Hmm... tak. Czemu nie?
Przystąpiłam do psa. Poszliśmy... Ślady łap odbijały się na śniegu. Przez krótką sierść zaczęło robić mi się zimno.
- Długo jesteś w sforze? - zapytałam.
- Mhm - zamruczał i pokiwał głową. - A ty?
- Nie. Nie dawno dołączyłam.
Nagle zatrzymaliśmy się. Byliśmy na końcu lasu. Tu zaczynało się miasto. Usiadłam.
- Idziemy tam? - spojrzałam na psa.
- A chcesz iść?
- Dla mnie to bez znaczenia.
Pies uśmiechnął się i wszedł na chodnik. Zatrzymał się na krawędzi ulicy. Wstałam i potruchtałam do niego. Przeszliśmy pośpiesznie przez ulicę. Biegliśmy chodnikiem. Ludzie mijali nas. Niektórzy spoglądali na nas obojętnie.
- Głodna jestem - mruknęłam.
Pies zatrzymał się przy przystanku autobusowym.
- Zaczekaj na mnie - uśmiechnął się.
Ponownie usiadłam. Rosco podszedł do jakiegoś dziecka z kanapką i wybłagał kawałek. Przyniósł mi go.
- Heh... dzięki - zaśmiałam się. Zjadłam kawałek kanapki. - Gdzie idziemy? - zapytałam.

Rosco? Brak weny...

Od Rosco

Tego dnia obudziłem się nieco zamulony. Dziwne... jestem tu od dawna, a znam może... nie wiem... cztery psy? Wyszedłem z jaskini na polowanie. Upolowałem bażanta i zjadłem go, po czym ruszyłem na dalszy spacer. Nagle ktoś na mnie wpadł.
- Przepraszam - powiedziała.
- Okay, spoko... Jestem Rosco, a ty?

Jakaś suczka?

Od Nairy CD. Alpen

Spojrzałam na suczkę z wyższością. Nie zwróciła chyba na to specjalnej uwagi. Uśmiechnęła się.
- Jestem Alpen. Znamy się? - przerwała ciszę.
- Emmm... chyba... - mruknęłam.
- Jak ci na imię?
- Nairamdali - odpowiedziałam niechętnie.
- Nairamdali... - zamyśliła się. - Naira? Jesteś w mojej sforze - Biegnących Łapkach?
Kiwnęłam głową. Znów nastąpiła cisza. Nie miałam zamiaru nic mówić. Odwróciłam się do Alpen bokiem. Położyłam się kładąc głową na łapach i zamknęłam oczy.
- Jak podoba ci się miasto? - zapytała po chwili Alfa.
- Jest spoko - burknęłam.
- A... może masz któregoś samca na oku? - znów się uśmiechnęła.
Zerwałam się natychmiast i zeskoczyłam z ławki.
- Co?! Nie! - krzyknęłam. Byłam cała czerwona... Jakoś nigdy nie myślałam o związku... Kto by mnie pokochał...

Alpen? xD

Od Queen CD. Huragana

- Mały podbiegł do mnie, gryzł łapy, wszedł na mnie, a potem chciał ssać mleko.- uśmiechnęłam sie.
- Ogromnie przepraszam za problem.-podbiegła suczka
- Nic takiego, szczeniaki to sama słodycz, ale może przejdziemy na ty? Jestem Queen.
- Huragan, wasza wysokość- zażartował pies
- Ja jestem Luna, a szczeniaki to Lili, Nel i Strong, którego już poznałaś.- zaczęła Luna
Rodzina zaprosiła mnie na piknik, i bardzo się cieszyłam, że nie miałam wtedy planów.

Huragan? Luna?