- Zrobiło się chłodno - powiedziałam patrząc czy Syriusz zrozumiał aluzje.
Pies przytulił się do mnie, a ja uśmiechnełam się w duchu. Było już późno, ale nie bałam się. On ma coś w sobie, przy nim mogłabym skoczyć z klifu i wiedziałabym, że nic mi się nie stanie... Wiedziałam, że z nim chce spędzić te życie. Patrzył w dal jakby pogrążył się w marzeniach.
- O czym tak myślisz? - spytałam.
Syriusz, dokończysz?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
W komentarzach proszę nie zamieszczać kłamstw, przekleństw i niedotyczących sfory informacji. Jeśli nie należysz do bloga podpisz się "Nienależący do sfory", a jeśli należysz "~~Sibi*" lub "/Sibi*".
*Oczywiście imię swojego psa